tag:blogger.com,1999:blog-64003634983799347462012-01-27T18:36:24.368+08:00ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.comBlogger3071100tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-68318241629512120992012-01-25T11:55:00.000+08:002012-01-25T11:55:00.793+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Tharlon,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> နီးဘား<br /><br />"Neighbour" အင်္ဂလိပ်စာလုံး.. အိမ်နီးနားချင်း ကို ပြောချင်တာပါ။ သည်စာလုံးကို အင်္ဂလိပ်စာတတ် အဖွားက ဘိုလိုပြောတော့ သူ့မြေး ပိဋကတ်အိုးကွဲက ဗမာလိုတွေးပြီး နားမလည်ခဲ့ဘူး။ အနီးအပါးမှာ ရှိတဲ့လူတွေမို့ပဲ အဲ့လိုခေါ်သလား ပေါ့လေ။ ဆယ်နှစ်လောက်ကြာမှ စကားဝဲတဲ့သူတွေ ကျေးဇူးနဲ့ ဘာစာလုံးမှန်း စဉ်းစားမိတော့တယ်..။ <br /><br />တခါတလေလည်း အိမ်မှာအမြဲလိုနေတဲ့ အဖွားက သူတွေ့ရကြုံရတာတွေကို ပြန်ပြောပြတတ်တယ်။ <br />ဟုတ်ကဲ့ .. ရပ်ကွက်ထဲမှာ သည်လိုပဲ ရှိတယ်။ <br /><br />တကယ်တော့ အထွေအထူးတွေ သိပ်မရှိပါဘူး ထင်ခဲ့တယ်။ လူဆိုတာ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ သူလိုကိုယ်လိုပဲပေါ့။ သိပ်မစပ်စုတဲ့အခါ ထူးခြားတာတွေကလည်း သူ့အလိုလို ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လာတတ်တာပါပဲ။ တစ်ညသောအခါက အသံဗလံတွေ ကြားရင်း ရပ်ကွက်ထဲမှာ နေတဲ့သူတွေကို သတိထားမိတယ်။ အဖွားကတော့ ကိုယ့်မြေးမို့ပြောပြတာ၊ သူများအကြောင်း မကောင်းမပြောရဘူးလို့ သေချာမှာထားပါတယ်။ <br /><br />လူတွေဟာ အချိန်နဲ့အမျှ ပြောင်းလဲတတ်တယ်။ ညညဆို ခွေးဟောင်ရုံကလွဲလို့ တိတ်ဆိတ်နေတတ်တဲ့လမ်းဟာ အရင်လို မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဇာတ်လမ်းအသစ်တွေနဲ့၊ ဇာတ်ကွက်အသစ်တွေနဲ့၊ ဝါရင့်တွေရော မျက်နှာသစ်တွေရောပဲ။ အဲလို ပြဇာတ်အစစ်ဆိုရင်တော့ ကြည့်ကောင်းမယ်ထင်ပါတယ်။ တကယ့်အဖြစ်ကျ ပြဇာတ်မဟုတ်လို့ ပြဇာတ်အတုပဲ ဆိုပါတော့။ ရပ်ကွက်ထဲမှာ သူဘာလဲ၊ ကိုယ်ဘာလဲ ကြည့်နေတဲ့သူတွေ ရှိတတ်တယ်ဆိုတာ အစက မယုံခဲ့ဘူး။ <br /><br />တစ်ညမှာ တစ်ပင်တိုင် မင်းသမီးကြီး ရင်ကွဲနာကျခန်းနဲ့ ထွက်လာတယ်။ သူလည်း သူ့စွဲလမ်းမှုဒဏ်ရာတွေနဲ့ လူအများအိပ်ချိန်ကျမှ ရင်ဖွင့်ချရတော့တာပဲ။ သူ့စွပ်စွဲချက်ရဲ့ တရားခံခမျာ မသက်သာရှာဘူး။ ဒါပေမဲ့ တော်ရှာတယ်။ အကျယ်အကျယ်မဖြစ်စေချင်လို့ ဘာမှ မတုံ့ပြန်ကြဘူး ထင်ပါတယ်။ မင်းသမီးကြီးခမျာ သူ့ဘာသာ ဝေဒနာတွေ ပျို့တက်လာတိုင်း အော်ဟစ်ဆိုမြည်ရုံကလွဲလို့ ဘာမှမလုပ်နိုင်၊ ဟိုဘက်ကလည်း ပိုဆိုးလာမှာစိုးလို့ ငြိမ်ငြိမ်နေရင်းနဲ့ ပရိတ်သတ်ကတော့ အိပ်ပျော်သွားရော.. ဘယ်တော့မှမပြီးတဲ့ ဇာတ်လမ်းလည်း နောက်နေ့မှဆက်ရော ..။ <br /><br />ကိုယ်မသိရခင်မှာ ဇာတ်လမ်းက အရှည်ကြီး ရှိခဲ့တယ်။ ဖြစ်ပြီးခဲ့တာတွေ ပြီးသွားပြီ ဆိုပေမဲ့ နာရတဲ့သူက မေ့မရဘူး ဆိုတာလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ဆွေမျိုးမိဘသံယောဇဉ်၊ ပစ္စည်းသံယောဇဉ်တွေနဲ့ လူဆိုတာ အပူသိပ်များတယ်။ မရှိခိုးနိုး၊ မလှစုန်းယိုး ဆိုတာလည်း ရှိတယ်။ ငိုကြွေးမူးရူးရင်း ပြောဆိုတဲ့စကားကို အတည်ယူဖို့လည်း ခက်ပါတယ်။ နောက်နေ့ကျမှ ဟိုညက ကြားလိုက်လား ဆိုတာတွေကျတော့ ကိုယ်လည်း အိပ်တစ်ဝက်နိုးတစ်ဝက်နဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှားမျှသာပဲ ဆိုပြီး စကားဖော့လိုက်ရတယ်။ သိလည်း ဘယ်သို့ဘယ်ချမ်းသာဆိုတာတွေ ပြန်ပြောကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ <br /><br />ဒီဃာဝု ကို သတိရတယ်။ 'ရန်တုံ့မူက ရန်မငြိမ်း၊ ရန်မတုံ့မူမှ ရန်ငြိမ်း၏' ဆိုတဲ့စကားကို ဒီဃာဝု ဇာတ်လမ်းဖတ်ရင်း စသိခဲ့တာပဲ။ လောဘ၊ ဒေါသဆိုတာ လူရဲ့အသိစိတ်ကို ကွယ်စေတယ်။ ခွင့်လွှတ်တဲ့သူက ခွင့်လွှတ်တယ်။ မှတ်မိတဲ့သူက မှတ်မိတယ်။ ဟိုညက ပြောဆိုတိုင်းထွာခံရတဲ့ မိသားစုထဲက တစ်ယောက်က သူများတကာကို အကြောင်းမဲ့ ပြောဆိုခဲ့တာတွေ ရှိတာပဲ။ အခု သူမရှိတော့တဲ့အခါ သူ့မိသားစုကို ကျန်တဲ့သူတွေ မလေးစားတာလည်း သံဝေဂ ရစရာပါပဲ။ တကယ်တမ်းကျ ဘယ်သူဘယ်လောက်မှားခဲ့လည်း နောက်ဆုံးတော့ မကြာခဏ အော်ဆဲနေတဲ့အသံရှင်ကိုသာ လူတွေငြိုငြင်မိကြပါတယ်။ ခံစားရသူခမျာလည်း ရူးမတတ်မို့လို့သာ ဒီလိုဖြစ်ရရှာတာပါပဲ။ <br /><br />'သူတို့ ကြံဖန်ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ။ ညက အသံတွေ မကြားရင် မီးထပိတ်ဖို့ မေ့နေမှာ' လို့ ပြောမိတော့ အဖွားကရယ်တယ်။ ကိုယ်ကတော့ မီတာတက်ရင် အဖွားရင်တုန်မှာကို ပိုစိုးရိမ်တာပါပဲ။ အဖွားက သူတို့ခေတ်ဈေးနဲ့ စဉ်းစားပြီး အပိုတွေဖြုန်းမိမှာ တွေးပူတတ်တဲ့အကျင့်လေး ရှိတယ်။ အဖွားကို 'ညက ဟိုတစ်ယောက်ပြောတာတွေက တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာလား' လို့ ဘယ်သူဘယ်ဝါက လာမေးသေးတယ် တဲ့။ အဖွားက မိန်းမချင်းလည်း စာနာရှာတယ်။ ကျန်ခဲ့တဲ့ ကလေးတွေကိုလည်း သနားတယ်။ 'အိပ်တဝက်နိုးတဝက်နဲ့ ဗလုံးဗထွေးစကားတွေ သေချာမကြားဘူး' လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ တကယ်လည်းပဲ အဖွားဟောက်နေတာနဲ့ မင်းသမီးကြီး ဘာတွေအော်သွားမှန်း သဲသဲကွဲကွဲ မကြားပါဘူး။ <br /><br />သူများအကြောင်းဆိုတာ စပ်စုလို့ သိပ်မကောင်းဘူး၊ အထူးသဖြင့် အဲ့လိုတွေပေါ့။ သူများအကြောင်း သိပ်မပြောရလို့ ပြောစရာမရှိလည်း တိတ်တိတ်ပဲနေတာ အေးပါတယ်။ တခါတလေတော့ သတိရစရာတွေ၊ အမှတ်ထားမိတာလေးတွေ ပြောဖြစ်ပါတယ်။ <br /><br /> တစ်စုံတစ်ယောက်အကြောင်း ဘာမှမပြောမိဘူး ဆိုပါတော့။ အကောင်းပြောစရာမရှိလို့၊ မကောင်းပြောစရာတွေချည်းမို့ .. ဆိုတဲ့သဘောတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အမှတ်ထင်ထင် ပြောစရာရယ်လို့ မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ မြင်းထိန်းငတာလို ဖြစ်မှာစိုးလို့ ကိုယ့်ဘာသာ လေးစားတာကို သူများလျှောက်မပြောမိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ မျက်စိမှုန်လို့ သတိမထားမိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုသဘောနဲ့မှ အခင်မင်ပျက်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။<br />နီးဘားဆိုတော့ ရှော့ဖြစ်မှာစိုးလို့ ..။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-6831824162951212099?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-59095511528702688082012-01-24T18:28:00.001+08:002012-01-24T18:29:45.763+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <br /><br /><u>ကြယ်ရောင် လရောင် </u><br /><br />နွေညဆို ဟိုမှာ ကောင်းကင်ပဲ ..<br />ကြယ်မြင် လမြင် တိမ်မျှင်လေးတွေနဲ့ .. <br />မိုးဆိုရင် ဒီမှာ ပင်လယ်ပဲ .. <br /><br />အိမ်ကလေး သက်ကယ်မလုံတာ <br />ကမ္ဘာမြေကြီးနဲ့ အနီးဆုံး<br />မိုးကောင်းကင်ကြီးနဲ့ အနီးဆုံး <br />လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေတာ <br /><br />ဒီလိုနဲ့ <br />အိမ်ကလေး <br />အမိုးလုံသွားတဲ့ခါ<br />လရောင်ကြယ်ရောင်တွေ မြင်နေမယ့်<br />မြက်ခင်းြပင်ကိုလည်း ရှာဖွေမိ ..။ <br /><br /><br />// ShwunMi - 24.01.2012<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5909551152870268808?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-91013665057961493712012-01-18T17:47:00.001+08:002012-01-18T17:47:27.571+08:00^_^ <br><br>Thank you Dad &amp; Mom.. <br>&amp; grandma, aunts, uncles, teachers, brothers, sisters, friends, everyone .. <br>I&#39;m really grateful that I have met you all ... <br><br>Best wishes &amp; Best regards from my Heart &lt;3 <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-9101366505796149371?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-30418620659734274312012-01-05T19:10:00.001+08:002012-01-05T19:10:20.479+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <br /><u>ဖဝါးနုနု</u><br /><br />၂၀၁၂ ဆိုတာ ဘာသားနဲ့ ထုထားတာမို့လဲ? <br />လမ်းတွေဟာ ကြမ်းတမ်းတယ် ဆိုပေမဲ့ လမ်းထက်နုတဲ့ လူ့ဖဝါးအောက် တဖြည်းဖြည်း ရောက်ကုန်တာပါပဲလေ။ <br /><br />၂၀၁၁-၂၀၁၂ ဆောင်းတွင်းမှာ မွေးရပ်မြေကို ပြန်ရောက်နေပါတယ်။ အပျော်ပြန်လာတာ မဟုတ်ပေမဲ့ ပြန်လာဖြစ်တဲ့အတွက် ပျော်နေပါတယ်။ ဆောင်းတွင်းရဲ့ နှင်းတွေလည်းနေရောင်ခြည်နဲ့အတူ တလက်လက် ပျော်နေကြပါတယ်။ <br /><br />အေးမလိုလိုနဲ့ ချွေးပျံရတဲ့ နေရာမှာ လေပြေနဲ့အတူ ဖုန်မှုန့်သဲမှုန့်တွေလည်း တရှပ်ရှပ်ပါပဲ။ မနေနိုင်တော့လည်း တံမြက်စည်းလှည်းရင်း ကုသိုလ်ယူတဲ့အခါ ယူပါတယ်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဖွဖွလေးနင်းရတဲ့ သစ်သားကြမ်းခင်းပေါ် ကြီးပြင်းလာတဲ့အတွက် တော်ရုံဖုန်ထူနေရင်ကို ခြေဖဝါးတွေက သိပါတယ်။ ဖယောင်းဝပြီး အိညက်ချောမွတ်နေတဲ့ ကြမ်းခင်းပေါ်မှာ ချော်လဲခဲ့တာတွေလည်း သတိရမိပါတယ်။ <br /><br />ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဝေးနေခဲ့ပါစေ၊ မွေးရပ်မြေအိမ်က ရင်းနှီးခဲ့တဲ့အငွေ့အသက်တွေ မကုန်ပါဘူးလေ။ စာအုပ်ပေါ်က ဖုန်တွေရယ်၊ စင်တွေပေါ်က ပိုးအိမ်တွေရယ်၊ နံရံပေါ်က ဓာတ်ပုံတွေရယ်၊ သူ့အလှနဲ့သူ ပြန်လာတဲ့လူ ရှင်းလင်းပေးတာကို စောင့်နေဆဲ။ နေ့စဉ်အသစ်အသစ် တက်လာတဲ့ ဖုန်တွေကို တစ်နေ့နည်းနည်းစီ အဆင်ပြေသလို ပြန်ရှင်းလင်းရတာပါပဲ။ တစ်နေ့နေ့တော့ မဟူရာစံအိမ်ကြီး အရောင်လှလှ ပြန်တက်လာမှာပေါ့။ <br /><br />ယုံကြည်မှုဆိုတာ ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ပိုရှိစေပါတယ်။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို ယုံတယ်။ မိဘ၊ ဆရာသမားကို ရိုသေဦးချရမယ် ဆိုတာကို ယုံတယ်။ <br />ကျေးဇူးတရားများကြောင့် သွားလေရာမှာ ခလုတ်မထိ ဆူးမငြိအောင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်လည်း ဂရုစိုက်ရပါတယ်။ <br /><br />သွားရင်းလာရင်းနဲ့တော့ လမ်းမှာ တံတွေးထွေးသူတွေ၊ ဘတ်စကားပေါ်မှာ ခြေထောက်ဖျား တက်နင်းတတ်သူတွေ တွေ့နေရဆဲပါ။ ရှောင်ပေးနေတာတောင်မှ ဂရုမစိုက်တမ်း၊ မတောင်းပန်တမ်း တက်နင်းတတ်တာ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်။ တခါတလေဆို စတီးချိုင့်လေးတွေ ကားသန့်လေးတွေဘေးနားကို ခွပ်ခနဲ ခွပ်ခနဲ မတော်တဆသွားကြတာ ဘာကြောင့်မှန်း စဉ်းစားမရဘူး။ ကိုယ်တိုင်ကပဲ ထူးထူးခြားခြား လိုက်ကြည့်နေမိလို့ အမှတ်တမဲ့တွေ အမှတ်တရ ဖြစ်ကုန်တာလား မသိပါဘူးလေ။ <br /><br />မြို့ထဲကတ္တရာလမ်းပေါ်မှာ ဖိနပ်ပေါက်လို့ မျက်ရည်ကျမတတ် ခံစားနေရတုန်း အဆိုးဆုံးဒုက္ခပဲလို့ ထင်ခဲ့ပါတယ်။ ရွှံ့ထဲဗွက်ထဲ လမ်းကြမ်းတွေထဲမှာ ဖိနပ်မစီးနိုင်တဲ့သူတွေ ငိုဖို့တောင် သတိမရတဲ့အကြောင်း နောက်မှတွေးမိတယ်။ ဘယ်သူမဆို ပြန့်ဖြူးသာယာတဲ့ လမ်းမျိုးကိုပဲ လျှောက်ချင်ကြမှာပါ။ လမ်းဆိုးတဲ့အခါမှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သနားနေဖို့ထက် လိုရာရောက်ဖို့ ပိုအရေးကြီးကြောင်း သိလာတာလည်း သိပ်တော့မကြာသေးပါဘူး။ မညီညာတဲ့ ပလက်ဖောင်းတွေ၊ အမှိုက်စနဲ့ ကွမ်းတံတွေးစက်တွေ ဖြတ်ကျော်ရင်း အနောက်မှာသာ ကျန်ခဲ့ပါစေတော့လို့ ဆုတောင်းမိပါတယ်။ <br /><br />နှစ်သစ်ကစပြီး လူက တစ်သက်လုံးနီးပါး ပိုးမွေးခံရသလို လောကဓံနဲ့ ပတ်သက်လာရင် အရေပါးတတ်တာကို သတိထားပြုပြင်ရတော့မယ်။ တကယ်က ဘယ်အချိန်စစ ရရဲ့သားနဲ့ လူတွေ နှစ်သစ်ကနေ ပြန်စတတ်ကြတယ်။ လောလောဆယ်ပြုပြင်ဖို့ မေ့နေတာတွေကိုတော့ နောက်တစ်နှစ်ရောက်တဲ့ထိ စောင့်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ အသက်နဲ့ အချိန်ဟာ လူကို စောင့်မနေတတ်ဘူးလေ။ <br /><br />ခုချိန်မှာ ငယ်စဉ်က ထိန်းကျောင်းစောင့်ရှောက်ခဲ့တဲ့ အဖွားအဒေါ်တွေကို ပြန်ပြုစုခွင့်ရတာလည်း ဝမ်းသာစရာတစ်ခုပါပဲ။ အိမ်ရဲ့ထုံးစံအရ အငယ်ဆုံးမို့ လူကြီးတွေ စားသောက်တဲ့ ပန်းကန်အိုးခွက်တွေ ဆေးကြောပေးရတယ်။ ကြုံသလို အဝတ်လျှော်ပေး၊ မီးပူတိုက်ပေးရင်း မေတ္တာတွေရော ကုသိုလ်တွေရော အများကြီးရနေပါတယ်။ ပိတ်ဖို့မေ့ခဲ့တဲ့ မီးခလုတ်တွေအတွက်လည်း တခါတလေ အဆူခံရပါတယ်။ <br /><br />တစ်ပြည်ရပ်ခြားမှာ မကြားရတာကြာပြီမို့ အပြောအဆိုခံရလည်း လွမ်းနေရတာထက်စာရင် ပျော်ပါတယ်။ လူကြီးနားနေတာမို့ ကိုယ့်ထက်ပို အဆိုအပြောခံရတဲ့ ညီမလေးတွေလည်း လိမ္မာနေကြတာ ဝမ်းသာစရာပါပဲ။ မတွေ့တာကြာတဲ့ အမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဆုံတွေ့ရင်း ပိတ်ရက်တွေ ဘယ်လိုခုန်ကျော်လွန်ခဲ့လည်းတောင် မသိဘူး။ အချိန်တွေ ကုန်တာ တော်တော်မြန်သွားပါတယ်။ <br /><br />သူငယ်ချင်းတွေက အရေခွံလဲခါစ လက်တွေကို ကိုင်ကြည့်ပြီး အိမ်မှာ ဘာမှမလုပ်ရဘူးလားလို့ ပြောတော့ ရယ်နေရပါသေးတယ်။ ငယ်ငယ်တည်းက သနပ်ခါးသွေးတာ၊ ဖုံသုတ်တာလို ကလေးလည်း ကလေးမို့ တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပေးနေရတာ တစ်ခါမှ သူတို့ကို မကြွားဖူးဘူးကိုး။ ပြောတော့လည်း ခုထိ မယုံကြပါဘူး။ ကိုယ်လုပ်ခဲ့ရတဲ့ အိမ်အလုပ်ဆိုတာတွေက ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတာမျိုး မဟုတ်လောက်သေးလို့လည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ လက်ဖဝါးတွေက အပူတွေဘာတွေ ကိုင်ရလည်း ဒဏ်ရာမပေါ်တတ်ဘူး ထင်ပါတယ်။ ပျော့ပျောင်းနူးညံ့သလိုလိုနဲ့ သူတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိကြတယ်။ <br /><br />နားပါးတဲ့ ဖွားဖွားကြောင့် ခြေသံမမြည်အောင် အမြဲတမ်း လမ်းလျှောက်ရတယ်။ ရှေးဆန်တဲ့အိမ်မှာ ဆိုတော့ သစ်သားကြမ်းမှာဖြစ်ဖြစ်၊ ဖိနပ်နဲ့ဖြစ်ဖြစ်၊ လမ်းလျှောက်ရင် အသံမမြည်အောင်၊ တခြားအိမ်အလုပ်တွေ၊ ပန်းကန်ခွက်ယောက် ဆေးကြောတာတွေကအစ မလိုအပ်ဘဲ အသံမထွက်အောင် အမြဲသင်ကြားခံရတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ အိမ်ကစည်းကမ်းကြီးလိုက်တာလို့ ခဏခဏ တွေးမိပါတယ်။ ခုချိန်မှာတော့ အလုပ်တွေကို ညင်ညင်သာသာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ကိုင်တတ်တာ စိတ်ချမ်းသာဖို့ကောင်းမှန်း သိလာပါတယ်။ <br /><br />အပြင်သွားရင်တော့ ဘယ်လောက်ပဲ ညင်သာအောင် ကြိုးစားလျှောက်လျှောက် လမ်းတွေက ကွန်ဖူးအဆင့်မြင့်နေတော့ ဖိနပ်ပျက်ပါတယ်။ လမ်းတစ်ကြောကို ခလုတ်မတိုက်ဘဲ လျှောက်မိသွားရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တော်တော်အထင်ကြီးမိပါတယ်။ ခြေဖဝါးက အဆီထွက်တတ်တော့ ဖိနပ်ချောတယ်လေ။ သတိထားသွားရတော့ လမ်းသွားရင် ဟိုဟိုဒီဒီ တောင်စဉ်ရေမရတွေ မတွေးမိတော့ဘူး၊ သမီးလိမ္မာလေး သတိမြဲတတ်လာပါပြီ။ <br /><br />နှစ်တစ်နှစ်ဟာ ဖြတ်သန်းရမယ့် လမ်းတစ်ခုဆိုရင် ခုချိန်မှာ ၂၀၁၁ လမ်းဆုံးပြီးတော့ ၂၀၁၂ ထဲ ရောက်လာနေပြီပေါ့။ တစ်ရက်ချင်းတစ်လှမ်းချင်း တစ်နေရာကိုမရောက်မချင်း ဆက်သွားရဦးမယ်။ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ လမ်းတစ်လျှောက် ဆုံတွေ့ရသူများလည်း ဆူးညောင့်ခလုတ် ဘေးအန္တရာယ်တွေ ကင်းဝေးပြီး လိုရာချောမောစွာ ရောက်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ လမ်းတစ်လျှောက် အရိပ်ပေးသူများကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရင်း၊ ဖိနပ်များ၊ ခြေဖဝါးများကိုလည်း သန့်ရှင်းစင်ကြယ်အောင် ဂရုစိုက်ရင်း၊ တွေ့ကြုံလို့ အကူအညီလိုသူများကိုလည်း တတ်နိုင်သလောက် ဖေးမတွဲခေါ်ရင်း၊ တစ်နေ့နေ့မှာတော့ သာယာဖြောင့်ဖြူးပြီး စိတ်ကူးကောင်းများသီးပွင့်ရာကို ရောက်နိုင်မယ့် လမ်းတစ်ခု ဖောက်ပေးနိုင်အောင် ကြိုးစားနေပါတယ်။ <br /><br />၂၀၁၂ ဆိုတာ ဘာသားနဲ့ ထုထားတာမို့လဲ? <br />လမ်းတွေဟာ ကြမ်းတမ်းတယ် ဆိုပေမဲ့ လမ်းထက်နုတဲ့ လူ့ဖဝါးအောက် တဖြည်းဖြည်း ရောက်ကုန်တာပါပဲလေ။ <br /><br />- - - - - - - - - - - <br /><br />To my sisters Rose, & all ... <br />Tag post, New Year Post, ခုရက်ပိုင်းမှာ ရေးချင်နေတာတွေ၊ စိတ်ထဲ ပေါ်လာတာတွေ အားလုံးကို တစ်ခုတည်း ပေါင်းပြီး ရေးချဖြစ်သွားပါတယ်။ <br />နောက်အကျဆုံး ဖြစ်သွားပေမဲ့ Holiday post ရေးပေးဖို့ သတိတရ လှမ်းခေါ်တဲ့ အစ်မနှင်းဆီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ <br /><br />မှတ်မှတ်ရရ လာရောက်နှုတ်ဆက်ကြတဲ့ ကိုညိမ်းနိုင်၊ ကိုတင့်၊ တီတီတင့်၊ ကိုရန်းဂန်း၊ မမြမြသိန်း တို့ အားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ <br />နှစ်သစ်မှစပြီး တစ်နှစ်လုံး ရွှင်လမ်းချမ်းမြေ့ကြပါစေ <br /><br />- - - - - - - - - - - <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-3041862065973427431?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-36012130480611771742011-12-22T17:43:00.002+08:002011-12-22T17:47:54.720+08:00<span style="font-family: 'masterpiece uni sans', Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><br /><u> ဒီဇင်ဘာသည် ချိုပါတယ်။ </u><br /><br /><span style="color: #a64d79;"> ချောင်းဆိုး၊ ရင်ကျပ်၊ သလိပ်ကပ်၊ အသံဝင် ဆေးတွေ သုံးစားမရတော့လောက်အောင်ကို ချိုပါတယ်။ <br /><br />- Preview လေး ရေးြပီး ချောင်းဆိုးပျောက်ဆေးကြောင့် လူပါပျောက်သွားသလားလို့ ထင်နေကြမလားပဲနော်။ <br /><br />သတိတရ ရောက်လာကြတဲ့ မကြီးမီယာတို့၊ ကိုညိမ်းနိုင် တို့ကိုရော, အနားယူရာက စာရေးမလား လာလာချောင်းကြတဲ့သူအားလုံးကိုရော အားနာစွာ ထပ်နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ <br /><br />ဒီဇင်ဘာကို ချိုမြိန်စွာ ကုန်လွန်နိုင်ကြပါစေကြောင်း ... </span><br /><br />ချိုလွန်းလို့ ထင်ပါရဲ့.. ပုရွက်ဆိတ်တွေ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပြုတ်ကျကျလာတယ်။ <br />ဒီဇင်ဘာလဆန်းလောက်က ချောင်းဆိုးတာတော့ အချိုတွေစားလွန်းလို့ သက်သာသွားပါပြီ။ <br />ကိုယ့်တိုင်းပြည်ကိုယ်ပြန်ရောက်နေတုန်းမို့ မြန်မာဆောင်းတွင်း အရသာကို ချိုမြိန်စွာခံစားရပါတယ်။ ကိုယ့်မွေးရပ်မြေဆိုတော့ ဆောင်းတွင်းနေပူပူအောက်မှာ ဖုန်နံ့တွေလည်း ချိုနေတာပါပဲ။ <br /><br />ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အစ်မကြီးတွေနဲ့ ဆုံရတယ်.. ချစ်ခဲ့သောကျောင်းမှ ဆရာဆရာမတွေကို ဆုံတွေ့ခွင့် ကန်တော့ခွင့်ရခဲ့တယ်။ သူငယ်ချင်းများ ကောင်းမှုနဲ့ ကမ္ဘာအေးလှိုဏ်ဂူမှာ မြတ်စွယ်တော်ကိုလည်း ဖူးခွင့်ကြုံပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မရောက်ခဲ့တဲ့ (ရောက်တော့မှာမဟုတ်ဘူး လို့တောင် ထင်ခဲ့တဲ့) ဗိုလ်တထောင်ဘုရားပွဲလည်း ရောက်ဖြစ်တယ်။ ပြန်မြင်ရတော့ အရင်လိုပါပဲ။ <br />ဘုရားအများကြီး ရှိခိုးဖြစ်တယ်။ အားလုံးအတွက်လည်း တစ်ခါတည်း မေတ္တာပို့ပါတယ်။ <br /><br />ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဘာဖြစ်တယ် တို့၊ ထပ်လာမယ့်နှစ်မှာ ဘာဖြစ်မယ် တို့၊ ပြန်သုံးသပ်တာတွေ ထပ်ပြင်ဆင်တာတွေ လူကြီးတွေ လုပ်နေကျမို့ မလုပ်တော့ပါဘူး။ ဒီဇင်ဘာမှာ ဒီဇင်ဘာလိုပဲ ချိုမြိန်စွာနေတာ ကောင်းပါတယ်။ <br /><br />ပုရွက်ဆိတ်တွေကို နေ့တိုင်းမြင်နေရလို့ ပုရွက်ဆိတ်နဲ့ နှံကောင် ပုံပြင်ကို မကြာခဏ သတိရနေပါတယ်။ ကိုယ်က နှံကောင်မဟုတ်ပေမဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေ ဘေးနားရောက်လာရင် နေရထိုင်ရ ကျပ်ပါတယ်။ အကြင်နာတရားများစွာနဲ့ မသုတ်သင်ရက်ဘူး ဆိုတော့လည်း ပရုတ်လုံး မကယ်နိုင်၊ စားပွဲသုတ်ဆေး မကယ်နိုင် ဖြစ်နေရဆဲပါ။ သူတို့ဘာတွေ ဘယ်နေရာမှာ စုဆောင်းနေလဲတော့ မသိဘူး။ တိုးတိတ်ငြိမ်သက်စွာ တရွေ့ရွေ့လှုပ်ရှားနေကြတာမြင်တော့ လေးစားသလိုလိုပါပဲ။ အကောင်သေးပေမဲ့ အထင်မသေးပါဘူး။ သူတို့ကိုက်ရင်နာတာ သိပါတယ်။ <br /><br />ရောက်ရာနေရာမှာ ပုရွက်ဆိတ်တွေ့နေတဲ့ ဒီဇင်ဘာမို့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ အချိုဆုံးပဲလို့ ထင်ပါတယ်။ အချိုလွန်ပြီး ပုရွက်ဆိတ်ကို မခံရအောင်လည်း သတိထားနေရပါတယ်။ ဒီနှစ်မှာတော့ ပုရွက်ဆိတ်တွေဟာ ဒီဇင်ဘာကို လွှမ်းမိုးနေပါတယ်။ "ပုရွက်ဆိတ်ရှိရင် ခြမရှိဘူး" ဆိုတဲ့ လူကြီးသူမများ ပြောပုံအတိုင်းဆိုရင်တော့ ကိုယ်နေတဲ့ဝန်းကျင်မှာ ခြစားခြင်းမရှိဘူးလို့ မှတ်ပြီး ဝမ်းသာနေရမယ်ထင်ပါတယ်။ <br /><br />-အားလုံးကို သတိရလျက် - နွေးထွေးပျော်ရွှင်ကြပါစေ -<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-3601213048061177174?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-65532429525969203932011-12-02T12:29:00.001+08:002011-12-02T12:31:10.668+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <u> ဒီဇင်ဘာသည် ချိုပါတယ်။ </u><br /><br /> ဒီဇင်ဘာသည် ချိုပါတယ်။ <br />ချောင်းဆိုး၊ ရင်ကျပ်၊ သလိပ်ကပ်၊ အသံဝင် ဆေးတွေ သုံးစားမရတော့လောက်အောင်ကို ချိုပါတယ်။ <br /><br /><br /><br />- preview - <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-6553242952596920393?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-3449090244821486202011-11-30T13:49:00.000+08:002011-11-30T13:49:18.910+08:00<span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7; font-family: 'masterpiece uni sans', Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><br /><u>-မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးသော ခရမ်းရောင် ပန်းတစ်ပွင့်-</u><br /><br />အရင်က မမြင်ဖူးတဲ့ နေ့တစ်နေ့<br /><br />ကြိုတင် မစီစဉ်သော ရည်ရွယ်မှု<br />စိတ်ကူးယဉ် မမြင်ဖူးသော မိုးစဲချိန်<br /><br />တစ်ခါမှ မတွေးဖူးတဲ့ စကားလုံး<br />အစက မခူးရဲတဲ့ ပန်းတစ်မျိုး<br />ဟိုတုန်းက မမှတ်မိတဲ့ လူတစ်ယောက်<br /><br />ပြန်ရောက်မယ်မထင်သော တစ်နေရာ<br />ငြင်းခုန်နေကြသော ဝါကျများ<br /><br />ဖြတ်ကျော်သွားခံရ.. အားငယ်စရာ မှတ်တိုင်တွေ.. <br /><br />အချို့သော ပြဇာတ်တို့သည် တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်မျှသာ။<br /><br /><br />//Written by Shwunmi - long time ago ~</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-344909024482148620?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-88176000454880866422011-11-26T02:21:00.001+08:002011-11-26T03:11:38.035+08:00<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a alt="waka waka!" href="http://3.bp.blogspot.com/-1MnLKOPyvjo/Ts_cazF-pUI/AAAAAAAAAjI/Ek6D1HA3i5I/s1600/Screen%2Bshot%2B2011-11-26%2Bat%2BAM%2B02.07.38.png" imageanchor="0" target="_blank"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-1MnLKOPyvjo/Ts_cazF-pUI/AAAAAAAAAjI/Ek6D1HA3i5I/s1600/Screen%2Bshot%2B2011-11-26%2Bat%2BAM%2B02.07.38.png" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394;">As the page scrolls, the story goes on .. </span></td></tr></tbody></table><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <br /><span style="color: #b45f06;">Happy Thanksgiving! (It's the season of Sharing.) ^_^</span> </span><br /><br />//<span style="font-size: x-small;">A lot of things happened in one November.</span>//<br />..............................................................................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-8817600045488086642?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-73203171866462394892011-11-14T19:34:00.001+08:002011-11-15T20:14:21.173+08:00<div class="mobile-photo"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Pz3ofC_Q9y8/TsD7aV159oI/AAAAAAAAAio/baIKVlOJRXU/s1600/photo-720485.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5674811960445236866" src="http://1.bp.blogspot.com/-Pz3ofC_Q9y8/TsD7aV159oI/AAAAAAAAAio/baIKVlOJRXU/s320/photo-720485.JPG" /></a></div><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <br />သက်တံတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ ကမ္ဘာကြီးဟာ ဆပ်ပြာပူဖောင်းနဲ့ ပိုတူလာတယ်။ </span> <br /><br />Life may be tough. But I still love the sky after the shower of uncomfortably cold raindrops. <br />The twilight was warmly bright and beautiful. The rainbow was there when I glanced outside few minutes ago. <br />It's worth getting caught in the rain or storm if the rainbow will come to rescue my day. <br />Life cannot be taken as granted though.<br />Thank you for being my rainbow.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-7320317186646239489?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-20951520066678256402011-11-12T07:34:00.000+08:002011-11-12T08:54:12.562+08:00<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-htCG1A00xL4/TrxtKmkwSJI/AAAAAAAAAiM/pn7lInAQuWg/s1600/one.png" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="298" src="http://3.bp.blogspot.com/-htCG1A00xL4/TrxtKmkwSJI/AAAAAAAAAiM/pn7lInAQuWg/s400/one.png" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">sketched by - May</td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ဘယ်လိုပဲပြောပြော မိုးတိမ်တွေကြားမှာ အရိပ်တွေ ပိုထင်ရှားလာတယ်။ တချို့နေရာတွေမှာ အရောင်ပြောင်းသစ်ရွက်တွေ ကြွေကုန်ပြီ။ တချို့နေရာတွေမှာတော့ မိုးတွေဟာ ရွာမဆုံးနိုင်သေး။ <br />မကြားတကြားအသံလေးတွေ လေထဲတသောသော လွင့်ပျံလာတယ်။<br /><br />နေသာတဲ့တစ်နေ့အတွက် စိတ်ကူးယဉ်ချင်တယ်ဆို ရေဗူးနဲ့ ဦးထုပ်တွေ လိုမယ်။ အပိုတွေမပြောခင်မှာ မိုးကုန်သွားတာဟာ ဆောင်းဝင်လာလို့ ပျော်ဖို့သိပ်မကောင်းတဲ့ အကြောင်း ကိုယ်သိထားပါတယ်။ ဘယ်ရာသီမှာမဆို ကပိုကရိုလောကဓံတွေနဲ့ စိတ်ရှုပ်စရာဆိုတာ ရှိတာပဲ။ လှပတဲ့ ဆောင်းဝင်ချိန်ဆိုတာ ကင်မရာလှည့်စားမှု သက်သက်ပါ။<br /><br />ရာသီဥတုဟာ မကြာခဏ ပြောင်းလဲတတ်ကြောင်းကို မယုံနိုင်လွန်းလို့ ဟာသလုပ်တဲ့သူတွေ ရှိမှာပဲ။ သူတို့လည်း ကံကောင်းကြပါတယ်။ အပြောင်းအလဲဆိုတာ မကောင်းတာရှိမှ အသစ်ကိုလိုချင်ရတာ မဟုတ်လား။ အားလုံး အရှိအတိုင်းချည်း ပြည့်စုံနေရင် ကမ္ဘာကြီးလည်း လည်ပတ်နေဖို့ လိုချင်မှလိုမယ်။<br /><br />သစ်ရွက်လေးတွေ ကြွေသွားလိုက်ကြ၊ ရွက်နုသစ်တွေ ဝေဆာလာကြ၊ သစ်ကိုင်းခြောက်တွေလည်း လှတယ်။ သစ်ငုတ်တိုတွေလည်း လှတယ်။ ရိုးပြတ်တောနောက်က ခြောက်သွေ့တဲ့မြင်ကွင်းဟာလည်း ဆွေးချင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်ပြန်တာပဲ။<br /><br />မိုးသားတွေ စကားနည်းတာဟာ အများကြီး မြင်ဖူးလို့ ဖြစ်မယ်။ အဝေးကြီး ရောက်နေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ရှာဖွေရင်း ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံ ပြောင်းတဲ့ခါ နေရာများစွာကို ရောက်ရတယ်။ အရာမျိုးစုံနဲ့ တွေ့ရတယ်။ မြင်ခြင်း၊ မမြင်ခြင်းတွေကို စိတ်ပျက်တဲ့အခါ သူတို့မှာ ဟာသတွေကို ငိုငိုပြီး ပြောနေတော့တာပဲ။<br /><br />နေရောင်ခြည်ဟာ နွေးချင်မှ နွေးမယ်။ ပူချင်လည်း ပူမယ်။ လေပြေညင်းလေး တသွေးသွေးဟာ မီးလောင်ရာကို ပင့်နေတာလည်း ဖြစ်သွားနိုင်တာပဲ။ လေထဲလွင့်လာတဲ့ သဲမှုန်တွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘယ်အခါမဆို နာကျင်မှုတွေ ပျောက်သွားမှ မနာကျင်တော့ဘူးဆိုပြီး ဝမ်းသာခွင့်ရတယ်။<br /><br />တစ်နေ့များ မိုးပြိုမလားလို့ ကြိုတွေးပူပန်နေတာဟာ မဖြစ်နိုင်တာကို စိတ်ကူးယဉ်ခြင်း။ မိုးကောင်းကင်ဟာ ဘယ်တော့မှ ပြိုမလာပါဘူး လို့ ထင်တာဟာလည်း စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းပဲ။ ဘယ်မိုးနတ်မင်းမှ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းတွေကို တမင်တကာ ပစ်မချပါဘူး။ ဘယ်ရာသီရောက်ရောက် ကိုယ့်အိမ်အမိုးကိုယ် လုံအောင်ဂရုစိုက်ပါစေ။ အပြင်သွားမယ်ဆိုရင်လည်း ထီးလေးဘာလေး ဆောင်သွားနိုင်ရင် အဆင်ပြေမှာပါ။ <br /><br />// ရွှန်းမီ //<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-2095152006667825640?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-66458084447180426402011-10-13T08:04:00.001+08:002011-11-12T08:49:33.114+08:00<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-OmR3kwR6uC0/TpYrJIkvgfI/AAAAAAAAAhI/iyzHP_gCKsg/s1600/photo-792049.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5662761017385386482" src="http://4.bp.blogspot.com/-OmR3kwR6uC0/TpYrJIkvgfI/AAAAAAAAAhI/iyzHP_gCKsg/s320/photo-792049.JPG" /></a><br /><br />To - my fairytale<br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> ငွေရောင်စာမျက်နှာပေါ်မှာ<br />သက်တံရောင်စကားတွေ ရှိခဲ့<br />မျက်ဝန်းတွေ ရောင်စုံစိုလက်တယ်<br />နေ့ရက်များစွာရဲ့ ပုံရိပ်တွေ<br />မှတ်တမ်းတင်ဖို့ မလိုအပ်သော<br />အမှတ်တရ များစွာသို့ . . . <br /><br />တိမ်ပေါ်က ခြေရာများစွာသည်<br />အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြောင်းလဲရတိုင်း<br />လွမ်းစရာတွေ ပျော်စရာဖြစ်စေ။ <br /><br /><br />- ချစ်သော မေ<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-6645808444718042640?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-67006106494945507832011-10-09T00:32:00.002+08:002011-10-09T00:33:09.749+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> အနောက်သို့ ခရီးသွားမှတ်တမ်း ၂ <br /><br />တချို့အကြောင်းတွေကို ပြန်မပြောချင်လို့ မေ့ဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ မေ့မရသေးပါဘူး။ မမေ့နိုင်တဲ့ လွမ်းစရာတွေက အပြန်ခရီး လေယာဉ်ပေါ် တက်ကတည်းက စတာပါပဲ.. မြန်မာဆန်ဆန် လေယာဉ်ပေါ်မှာ တိုးဝှေ့ထိုင်ခုံလုခံရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြုံဖူးလိုက်တယ်။ လေယာဉ်ကြီးက မထိုင်ရသေးခင် မစောင့်ဘဲ မောင်းပြေးမှာစိုးလို့နဲ့ တူပါတယ်။ နဖူးကွဲဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိခဲ့လို့နေမှာပဲလို့ ဖြည့်တွေးပြီး နားလည်ပေးလိုက်ရပါတယ်။ <br />ဖြစ်ချင်တော့ ကိုယ့်ဘေးမှာထိုင်တဲ့လူ၊ သုံးနာရီလောက် သည်းခံရမယ့်သူ ဖြစ်နေတာကြောင့် စောစောက မျက်စောင်းမထိုးမိတာ ကံကောင်းပါတယ်ပဲ ပြောရမလားပဲ။ <br /><br />သည်လိုနဲ့ လေယာဉ်ဘတ်စ် ကျပ်ကျပ်ကလေးသည် အချိန်နှေးမှထွက်၊ အချိန်နောက်ကျ ရောက်ရှိပြီး လာကြိုသူတို့ ငြိုငြင်စွာ ဆူပူခြင်းကိုရောက်ရောက်ခြင်း ခံစားရပါတော့တယ်။ အချိန်က အရေးကြီးတယ် မဟုတ်လား။ အပြောင်းအလဲတေွ သိပ်များနေရင် ကိုယ့်အိမ်ကိုယ် မပြန်တတ်တော့မှာစိုးလို့ ပြန်လာတာပေမဲ့ သိပ်မပြောင်းလဲတာတွေ အများကြီး တွေ့ရတယ်၊ ပြောင်းလဲသွားတာတွေလည်း ပြောင်းသင့်တာကြာရောပေါ့လို့ တွေးမိပါတယ်။ ပြောင်းလဲနေလောက်ပြီ ထင်ပေမဲ့ အရင်တိုင်းပဲလို့ ခံစားရတာတော့ မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ အိမ်ကြီးပေါ့။ <br /><br />အရင်တုန်းကလို ရွှေကျောင်းပြောင်ပြောင်လို့ မထင်ရတော့ပေမဲ့ မဟူရာစံအိမ်အဖြစ် ခံ့ငြားနေတုန်းပါပဲ။ အိမ်မှာ လူနည်းသွားပြီဆိုတော့ ညနေခင်းဆို တံခါးတွေ အစောကြီးပိတ်တယ်။ ရှေးပုံစံ သစ်သားရွက်တွေနဲ့ ဆိုတော့ အိမ်ထဲမှာ မီးထွန်းထားလည်း အပြင်ကနေကြည့်ရင် ပန်းခြုံတွေနောက်မှာ ခပ်တည်တည်ထိုင်နေတဲ့ အိမ်မှောင်မှောင်ကြီး ပေါ့လေ။ အိမ်ထဲမှာတော့ တံခါးတိုင်းနောက်မှာ အစောင့်တွေရှိတယ်။ ပင့်ကူရယ်၊ အိမ်မြောင်ရယ်၊ ပုရွက်ဆိတ်ရယ် သူ့အဆင့်အလိုက် မဟူရာစံအိမ်ကြီးကို စောင့်ရှောက်ကြတာပေါ့။ <br /><br />စံအိမ်တော်ရဲ့ထုံးစံ ရောက်ရောက်ချင်းမှာ လက်ဝတ်ရတနာ ဝတ်မလာတဲ့အတွက် အဆူခံရပါတယ်။ ခရီးသွားရင် အဆင်ပြေသလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စားမှုအတွက်လည်း အပြစ်ဖြစ်ရပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကြာကြီးခွဲပြီး ပြန်တွေ့တဲ့အခါ လှလှပပလေး ပြင်ဆင်လာသင့်တာပေါ့နော်။ လှည်းနဲ့သာလာရင် ဇရပ်မှာ ရေချိုးခဲ့ရမယ်။ <br /><br />ဤနှယ်ထိုနှယ်သော အကြောင်းများစွာနဲ့ပဲ . . . တကျွီကျွီ ချော့သိပ်တတ်တဲ့ တံခါးချပ်တွေရဲ့သီချင်းကို အောက်မေ့ဖွယ် ပြန်နားထောင်ခဲ့ရပါတယ်။ </span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-6700610649494550783?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-53841638625860976562011-09-26T11:17:00.000+08:002011-09-27T13:05:45.445+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <br /><u>သို့ မမမိုး</u><br /><br />တိမ်ထူထူတွေ အုံ့မိှုင်းနေလည်း<br />နွေက နွေပါပဲ သူငယ်ချင်း.. <br /><br />လေပြင်းတွေ သုန်သုန်တိုက်ခတ်သွား<br />ခြောက်ကပ်ကပ် သစ်ငုတ်တွေ ဟားတယ်<br />နားလိုက်စမ်းပါဦး မိုးစက်များ<br />ပင်လယ်ဖြစ်ဖို့ အများကြီး လိုပါသေးတယ် တဲ့။ <br /><br />မဲ့ပြသွားတဲ့ သက်တံတွေအောက်မှာ<br />စီးဆင်းတိုက်စားသွားတာ ရှိသလို<br />ဗွက်ပေါက်တဲ့ နေရာလည်း ရှိရဲ့.. <br />ခမ်းခြောက်တဲ့ နေရာလည်း ရှိရဲ့..<br /><br />ကမ္ဘာ့ရေထုနဲ့ နိှုင်းတဲ့ခါ<br />ရေချိုရေကောင်း သန့်သန့်ရှင်းရှင်းဟာ<br />တစ် ရာခိုင်နှုန်းသာပဲ ရှိတော့တယ်.. <br />ပင်လယ်ဟာ ရေငတ်မှ မပြေဘဲ..<br /><br />မရွာဘဲ မည်းလိုက်ပါနဲ့ ရွှေမိုးညိုရာ<br />မိုးခေါ်တဲ့ ရွှေပိန်ညင်းမှာလည်း <br />လွန်ဆွဲပွဲကို စိတ်မနာနိုင်သေး ... <br /><br /><br />Shwun Mi - ရွှန်းမီ<br /></span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5384163862586097656?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-36780268832136432932011-09-14T20:58:00.000+08:002011-09-14T20:58:00.208+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><u> မင်းသမီးစစ်စစ်</u><br /><br />မင်းသားတစ်ပါးပေါ့။ သူက ကြင်ယာတော်ကောက်ဖို့ မင်းသမီးလိုက်ရှာခဲ့တယ်။ သူရှိစေချင်တဲ့ အရည်အချင်းက တစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့ ကြင်ယာလောင်းဟာ မင်းသမီးစစ်စစ်တစ်ပါးသာ ဖြစ်ရမယ် တဲ့။ <br /><br />သူ တိုင်းပြည်တကာကို လျှောက်သွားတယ်။ မင်းသမီးဆိုတဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မကျေနပ်စရာ တစ်ခုခုကိုတော့ တွေ့မိနေခဲ့တယ်။ 'မဟာဆီမဟာသွေးပါ' ဆိုလာတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို မင်းမျိုးနွယ်အစစ် ဟုတ်မဟုတ် စုံစမ်းစိစစ်ရတာ တော်တော်မလွယ်တဲ့အလုပ်ပါပဲ။ မင်းသမီးဆိုပေမဲ့ မင်းသမီးမဆန်တဲ့ အပြုအမူ၊ အမူအရာ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု သူတို့မှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ <br /><br />နောက်ဆုံးမှာ မင်းသားဟာ သူ့နန်းတော်ကို ပြန်လာတယ်။ မင်းသမီးစစ်စစ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလားလို့ သူ့ခမျာ စိတ်နှလုံးမသာမယာ ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်။ <br /><br />တစ်ညနေ၊ နန်းတော်ရှိရာတဝိုက်မှာ မိုးသက်လေပြင်းကျခဲ့တယ်။ မိုးကြိုးတဝုန်းဝုန်း၊ လျှပ်စီးတဝင်းဝင်းနဲ့ မိုးစက်မိုးပေါက်ကြီးတွေ သည်းသည်းထန်ထန် ရွာသွန်းနေခဲ့လို့ ညနေခင်းဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ညနက်လို ဖြစ်နေတယ်။<br /><br />မုန်တိုင်းကြားမှာပဲ နန်းတော်ရှိရာ မြို့ရိုးတံခါးကို ဧည့်သည်တစ်ဦး လာခေါက်တယ်။ မင်းသားရဲ့ ဖခင်၊ ဘုရင်ကြီးက မြို့တံခါးဖွင့်ဖို့ အမိန့်ပေးပြီး ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ <br /><br />ဧည့်သည်ဟာ မိန်းကလေးတစ်ဦး၊ သူကိုယ်တိုင်ရဲ့ အပြောအရ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်ပေမဲ့ မိုးထဲလေထဲ ရောက်လာတာမို့ နန်းတွင်းမျက်စိနဲ့ ဘယ်လိုမှ ကြည့်မကောင်းဘူး ဖြစ်နေတယ်။ သူမရဲ့ ဆံပင်တွေ၊ အဝတ်အစားတွေဆီကနေ ရေစက်တွေ ချောင်းလိုစီးထွက်လို့၊ သူမရဲ့ ဖိနပ်ပေါ်ကို ရေစက်တွေ ပြန်ကျ၊ ဖိနပ်အောက်ထဲကနေ ရေတွေပြန်ထွက်နဲ့ ကြွက်စုတ်မင်းသမီး ဖြစ်နေရှာတော့တယ်။ <br /><br />"အေး၊ သူပြောတာဟုတ်မဟုတ် မကြာခင် သိရမှာပေါ့။" မင်းသားရဲ့မိခင်၊ မိဖုရားကြီးက သူ့အတွေးအကြံနဲ့သူမို့ ဘာမှဝင်မပြောဘဲနေတယ်။ နောက်မှ ဧည့်သည်မင်းသမီးအတွက် အိပ်ခန်းကို သူကိုယ်တိုင် ဝင်ပြင်တယ်။ မိန်းကလေးအိပ်မယ့် အိပ်ရာပေါ်က အခင်းတွေ၊ မွေ့ယာတွေ ဖယ်စေပြီး ကုတင်ပျဉ်ပေါ်မှာ ပဲစေ့တစ်စေ့ကို သွားထားလိုက်တယ်။ အဲ့သည်နောက်တော့ ပဲစေ့ပေါ်ကနေ အနူးညံ့ဆုံးမွေ့ယာ အထပ်နှစ်ဆယ်လောက် ခင်းတယ်။ မွေ့ယာတွေပေါ်ထပ်ပြီး ဂွမ်းစောင်နုနုတွေ အများကြီး ခင်းထားလိုက်ပြန်တယ်။ <br /><br />မိဖုရားကြီး ပြင်ပေးခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ဧည့်သည်မင်းသမီး အိပ်စက်ခဲ့ရတယ်။ မနက်ကျတော့ မင်းသမီးကို ကောင်းကောင်းအိပ်လို့ပျော်ရဲ့လား လို့ ဝိုင်းပြီးမေးကြတယ်။ "အို.. သိပ်ဒုက္ခများတာပဲ" မင်းသမီးက ဖြေတယ်။ <br />"တစ်ညလုံး မှေးလို့တောင် မရဘူး။ အိပ်ရာစောင့်နတ်မှသာ မွေ့ယာခင်းအောက် ဘာဝင်ခုနေမှန်း သိနိုင်မှာပဲ။ မာကျောတဲ့ အရာတစ်ခုခု အိပ်ရာအောက်ထဲမှာ ရောက်နေပုံရတယ်။ လူးလှိမ့်လွန်းလို့ တစ်ကိုယ်လုံးကိုက်ခဲပြီး မျက်တွင်းညိုနေတာသာ ကြည့်ပါတော့။ သိပ်ဒုက္ခများတာပဲ။" <br /><br />မင်းသမီး ပြောဆိုပုံကိုကြည့်ပြီး မင်းသားနဲ့ သူ့မိဘတွေဟာ သူမကတော့ဖြင့် မင်းသမီးအစစ်ပဲ လို့ သိလိုက်ကြတယ်။ သည်လောက် နူးညံ့တဲ့အခင်းတွေ အထပ်ထပ်ခင်းပေးထားတာတောင်မှ ဟိုးအောက်ဆုံးက ပဲစေ့လေး ခုခံနေတာကို ခံစားသိနိုင်တယ်။ သည်လောက် နူးညံ့စူးရှစွာ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းရှိတာ မင်းသမီးအစစ်ပဲပေါ့။ <br />သည်မင်းသမီးကိုပဲ မင်းသားဟာ သူ့ကြင်ယာအဖြစ် ရွေးလိုက်တယ်။ သူလိုချင်တဲ့ နန်းသွေးစစ်စစ်ရဲ့ အရည်အချင်းမျိုးတွေရှိလို့ ကျေနပ်နေသတဲ့။ သူ့ရဲ့ကြင်ယာ ဖြစ်သင့်၊ မသင့် စမ်းသပ်ရာမှာ သုံးခဲ့တဲ့ ပဲစေ့လေးကိုလည်း နန်းတော်ရဲ့ပြတိုက်ထဲမှာ တခမ်းတနားသိမ်းထားခဲ့တာ အခိုးမခံရခင်အထိပါပဲ။ <br /><br />ဒါဟာ ဖြစ်ရပ်မှန်ပုံပြင်ပါလို့ မူရင်းရေးသူ Hans Christian Andersen က ဆိုတယ်။ <br /><br />- - - translated by ShwunMi - - -<br /><br />အတွေးမှတ်ချက်<br /><br />စာရေးသူဟာ သူ့ပုံပြင်ထဲက မင်းသမီးတွေ ချမ်းသာတာ၊ ချောမောလှပါတာ၊ ယဉ်ကျေးပြီး စိတ်ကောင်းရှိတာတွေကို လူတွေလိုက်တုကြ၊ လိုက်လှောင်ပြောင်ကြ ဖြစ်လာတဲ့အခါ ချေပလိုတာကြောင့်များ သည်ပုံပြင် ရေးခဲ့သလားလို့ တွေးမိတယ်။ မင်းသမီး ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်ပုံပြင်ထဲမှာသာ လှတဲ့အပိုင်းပဲ ရွေးမြင်ယောင်ကြည့်လို့ရတာ။ လက်တွေ့မှာ မင်းသမီးဆိုတာ မွေးကတည်းက နူးညံ့သိမ်မွေ့အောင် သင်ကြားခံရတာမို့ ချို့ယွင်းချက်တွေနဲ့ ကြုံလာရင် သူများထက်ပိုပြီး ခံစားတတ်ရတယ်။ သာမာန်လူတွေလို လွယ်လွယ်ကူကူ အသက်ရှင်ခွင့် သူတို့မှာ မရှိကြဘူး။ <br /><br />သူဟာ မင်းသမီးအဖြစ်ကို စိတ်ကူးယဉ်မနေသင့်ဘူးလို့ သာမာန်အရပ်သူတွေကို သတိပေးခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သာမာန်ဘဝမှာ ဘာစားစား၊ ဘယ်နေရာအိပ်အိပ်၊ အသက်ရှင်လို့ရရုံနဲ့ ကျေနပ်နိုင်တာတွေ အများကြီးပဲလေ။ ပဲတစ်စေ့လောက် အကြိတ်အခဲလေး မွေ့ယာအောက် ရှိနေတာကို တစ်ညလုံး အိပ်မရတဲ့အထိ ဘယ်သူ့ကိုမှ ခံစားစေချင်မယ် မထင်ဘူး။ <br /><br />တကယ်တန်း လူသားတွေကို အုပ်ချုပ်ရတဲ့ မင်းမျိုးနွယ်တွေမှာတော့ အသေးစိတ်ထိဆင်းပြီး ခံစားမှုရှိမှလည်း တိုင်းသူပြည်သားတွေအတွက် ကူစဉ်းစားပေးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ပြဿနာဟာ ပဲစေ့လေးတစ်ခုလောက်ပဲ ဆိုပြီး ဂွမ်းစောင်အထပ်ထပ်ပေါ်မှာ အိပ်မောကျနေရင် ဘယ်အဆင်ပြေပါ့မလဲ။ နူးညံ့စူးရှတဲ့ ခံစားမှုရှိသူတွေက ဒုက္ခအများကြီးခံပြီး ဆူးညောင့်တွေကို ကြိုးစားဖယ်ရှားစေချင်တဲ့ စေတနာလည်း ပါမယ်ထင်ပါတယ်။ <br /><br />- - - written by ShwunMi - - - <br /><br />ပုံပြင်တစ်ခုဟာ အတွေးပေါင်းများစွာကို ဆင့်ပွားပေးစေတဲ့အတွက် ပဲစေ့ဟောင်းလေးကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင် မူလနေရာမှာပြန်ပြီး တခမ်းတနား သိမ်းထားသင့်ပါတယ်။<br /></span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-3678026883213643293?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-42537519418633504612011-09-13T18:11:00.005+08:002011-09-14T19:02:07.591+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <br /><u> Journey to the West <br />အနောက်သို့ ခရီးသွားမှတ်တမ်း</u><br /><br />ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ပတ်က အိမ်ကိုလွမ်းလွန်းလို့ အိမ်ပြန်လာတယ်။ <br />လမ်းမှာကြုံရတာတွေ၊ တွေ့ရတာတွေ အမှတ်တရ ရေးချင်ပေမဲ့ ရေးမှတ်ချလာတဲ့ စာအုပ်လေး ပျောက်သွားတယ် ဆိုပါတော့။ <br />ငါးရက်စာလောက် ကြွားစရာ ညည်းစရာတွေ ပျောက်သွားတာ စာဖတ်သူ ကံကောင်းတယ်မှတ်ပါ။ <br />ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မှတ်မိသလောက်ပေါ့.. <br /><br />ကိုယ်ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ အတိတ်က နေရာတစ်ခုကို အူကြောင်ကြောင်ပြန်ရောက်လာသလို ဖြစ်နေတာတော့ အမှန်ပါပဲ။ <br />လေးထောင့်ကျကျ အဆောက်အဦတွေကြား၊ ဗွက်ထူထူလမ်းပေါ်လျှောက်ရတာ အခန်းဆက် အိပ်မက်ရှည်တွေကို ပြန်မက်နေရသလိုပဲ။ <br />မွေးရပ်မြေဟာ အတော်များများ ပြောင်းလဲသွားသလို၊ ဘယ်နားကြည့်ကြည့် အရင်တိုင်းပဲလို့လည်း ထင်နေရပါတယ်။ <br /><br />အနောက်အရပ်တည့်တည့်မှာ ရှိတာမဟုတ်ပေမဲ့၊ ငယ်ငယ်တုန်းကနေခဲ့သော၊ ခေတ်ဟောင်းထဲမှာ နေရစ်သော ခြေရာဟောင်းတွေ ရှိရာကို ပြန်လာရတဲ့ခရီးမို့ Journey to the West လို့ပဲ နာမည်ပေးလိုက်ပါတယ်။ "အနောက်သို့ခရီးသွားမှတ်တမ်း" ပေါ့။ သည်နာမည်နဲ့ နာမည်ကြီး တရုတ်ဇာတ်လမ်းတော့ ရှိခဲ့တာ မှတ်မိပါတယ်။ အနောက် ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုရော ခရီးသွား ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုရော သဘောကျပါတယ်။ ရိုးရှင်းစွာ မှတ်ရလွယ်တာလည်း ပါပါတယ်။ <br /><br />အခြေအနေတွေကတော့ သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ.. စတာနဲ့ကို ဟဲလို.. ဘိုင့်ဘိုင် ြဖစ်နေပြီ။ <br />များသွားရင်လည်း မလိုအပ်ဘဲ ဖောင်းပွနေမဲ့တူတူ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ ဆက်ရေးပါဦးမယ်။ တစ်လှမ်းချင်း တစ်လှမ်းချင်းပဲပေါ့။ <br />ကြိုဆိုကြသူများအားလုံးကို ချစ်ခင်စွာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ <br /><br /><br />မှတ်ချက်။ ။ <br />စာတင်ဖို့ အဆင်ပြေတာမို့ ဖဘမှာ အကြမ်းရေးထားတာကို ပြန်တင်လိုက်ပါတယ်။ <br />ရေးစရာတွေထဲက တချို့တချို့တေတွကို မေ့သွားမယ်ထင်ပေမဲ့ မမေ့သေးတာတွေလည်း ပါနေတယ်။ <br />အစစ အဆင်ပြေစေဖို့ ဆုတောင်းပေးသူများကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ <br /><br />ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က တင်ထားခဲ့တဲ့ 14 mirrors post မှာ အချို့ ဖိုင်ဆွဲယူလို့ မရဘူးလို့ သိရပါတယ်။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ အဆင်ပြေအောင် ကြိုးစားကြည့်ပါဦးမယ်။ <br /></span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-4253751941863350461?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-48656631776071237182011-08-29T17:00:00.000+08:002011-08-30T04:37:31.227+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> From someday in 2007 Aug, I started Blogging. I really want to say 'Thank you!' to all my friends and readers for encouraging me to write in these years. It is hard to believe I have been writing all the way, although there are less than 300 posts in 4 years. Everyone I knew and every post I read from Blogging environment are precious to me. So, I will keep blogging. <br /><br /><br />မြန်မာစာ စာလုံးတွေ (လေးထောင့်တုံးတွေ) ကို အင်တာနက်ထဲမှာ မြင်ဖူးပြီးလို့ တော်တော်ကြာမှ ကိုယ့်ဘာသာ စာမျက်နှာတစ်ခု လုပ်ြပီး စာတွေ စရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဘလော့ စလုပ်လုပ်ချင်း သုံးလလောက် လေးထောင့်တုံးတွေပဲ မြင်သေးတယ်။ အဲ့လိုအခြေအနေကနေ ဘလော့နဲ့ ပတ်သက်သမျှ အစအဆုံးနီးပါး ကူညီခဲ့သူတွေတောင် အနားယူသွားပြီဖြစ်တဲ့ ခုချိန််အထိ ဆက်ရေးဖြစ်ပါတယ်။</span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ဘလော့ရေးဖို့ သီးသန့်အမည်အဖြစ် ရွှန်းမီ လို့ ကိုယ့်ဘာသာရွေးခဲ့ပါတယ်။ စစချင်းမှာ အမည်တစ်ခုရွေးဖို့ အကြံပေးလာတာနဲ့ တစ်ခါတလေမှ ခေါ်ခံရတဲ့ ရွှေမိ ဆိုတဲ့နာမည်ကို သဘောကျတယ်လို့ ဆရာ့ကို ပြောမိပါတယ်။ အဲ့သည်မှာ 'ညည်းက တောမြင်ဖူးလို့လား' ဆိုပြီး အမေးစကားနဲ့ ကန့်ကွက်ခံထိပါတယ်။ သည်လိုနဲ့ တောအစစ်ကို မမြင်ဖူးသော ကွန်ကရစ်တောသူတစ်ယောက် ရွှန်းမီ ဖြစ်သွားပါတယ်။</span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">အမည်တေွထဲမှာ နာမဝိသေသနစာလုံးနဲ့ တြိယာဝိသေသနစာလုံး တွဲထားတာရှား</span><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ပုံရပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ကိုရီးယားနာမည်လား၊ တရုတ်နာမည်လား မေးရင် ဗမာလိုပြန်ဖြေရတာ နဲနဲတော့ ရင်ထဲအောင့်ပါတယ်။ အမည်စာလုံးနှစ်ခုစလုံး အဘိဓာန်ထဲမှာ ရှိပေမဲ့ ဖွင့်ဆိုရှင်းလင်းချက်တွေက နက်နဲလွန်းလို့ နားမလည်တာလည်း ြဖစ်နိုင်လောက်ပါတယ်။ စာလုံးမှားပေါင်းတဲ့ သူတွေလည်း မနည်းဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဘာလို့ စာလုံးပေါင်းရခက်တာကြီး ရွေးယူမိသလဲ မသိပါဘူး။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ဗမာစာနဲ့ စာလုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွေကို သဘောကျလို့ ရေးချင်ရာ၊ လက်လှမ်းမီရာ အကြောင်းလေးတွေကို ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဟိုနည်းနည်း၊ သည်နည်းနည်းတွေ ပါဝင်သည်- ဆိုတာမို့ စုံစီနဖာစာမျက်နှာ ဖြစ်ပါတယ်။ 'စုံစီနဖာ' ဆိုတဲ့ စာလုံးရဲ့ မူရင်းဇစ်မြစ်ကို စိတ်ဝင်တစား လိုက်ရှာနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ &nbsp; &nbsp; </span><br /><br /><br /><a href="http://www.scribd.com/doc/63397772/Shorties-14" style="-x-system-font: none; display: block; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-size-adjust: none; font-size: 14px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; margin: 12px auto 6px auto; text-decoration: underline;" title="View Shorties 14 on Scribd">Shorties 14</a><iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="0.706697459584296" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_22958" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/63397772/content?start_page=1&amp;view_mode=list&amp;access_key=key-fet9l2fcyohf2kmegf2" width="100%"></iframe><script type="text/javascript">(function() { var scribd = document.createElement("script"); scribd.type = "text/javascript"; scribd.async = true; scribd.src = "http://www.scribd.com/javascripts/embed_code/inject.js"; var s = document.getElementsByTagName("script")[0]; s.parentNode.insertBefore(scribd, s); })();</script><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">သည်းခံခွင့်လွှတ်သမျှအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ <br />Thank you all for being here with me on this page. ^_^ </span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-4865663177607123718?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-55714421803930776872011-08-12T09:00:00.001+08:002011-08-12T09:07:09.004+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br />"ဘော်ဒါဟောင်း"<br /><br />ငြိမ်းချမ်းရေး ..<br />.. လို့ အော်လိုက်ရင်<br />ငြိမ်းချမ်း ရေ ..လို့ <br />ခေါ်တယ် ထင်ဦးမယ်<br /><br />အမှန်က ..<br />ဘာမှ မမှန်ဘူး<br />ဘာမှမမှန်တော့<br />.. ခဲတွေ မှန်သွားတယ်<br /><br />မှန်တာတွေ များသွား <br />နာစရာတွေလည်း များလာ .. <br />အပြန်အလှန် နာကျင်စေမှ<br />တရားမျှတမယ် ထင်ကြရင် <br />မှန်ချင်သလို မှန်နေဦးမှာလေ .. <br /><br />ြငိမ်းချမ်းရေ <br />တို့တွေ မခေါ်ခဲ့ကြဘူး .. ။<br /><br />//written by- ရွှန်းမီ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5571442180393077687?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-36035486979582975262011-08-11T06:02:00.005+08:002011-08-12T09:05:11.572+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <br />"ကြိုးကျစ်ဆရာ"<br /><br />ကြိုးကျစ်ဆရာရေ<br />ပိုက်ကွန်တွေ တစ်လှေကြီးကို <br />ဘယ်လို ရက်လုပ်ခဲ့သလဲ <br /><br />လက်ထဲမှာ<br />ကြိုးမျှင်တွေပါပဲ <br /><br />ရှုပ်နေရင် ရှင်းရတယ်<br />တစ်ပင်ချင်း တစ်ခင်ချင်း<br /><br />ရှင်းနေရင် <br />တစ်ခါပြန်ပြီး<br />ချည် ရစ် နှောင် နွယ် <br /><br />တစ်ပင်ချင်း တစ်ခင်ချင်းနဲ့<br />ကြိုးလွန်းများစွာ<br />ရက်ရှယ်ကြမယ် <br /><br />ပိုက်ကွန်ကြီးငယ်များ<br />ကြိုးတံတားများ<br />ကြိုးလှေကားများ နဲ့ <br />သွယ်တန်းထုံးဖွဲ့<br /><br />ကြိုးတွေနဲ့ တည်တဲ ့ကမ္ဘာမှာ<br />ကြိုးတွေဟာ အသက်ဝင်လာတယ်<br /><br />အသာအယာ ယိမ်းပါကခုန်ရင်း<br />ကြိုးကွင်းသစ်များလည်း မွေးဖွားခဲ့<br /><br />ကြိုးကျစ်ဆရာရဲ့ ခြေရင်းမှာ<br />ကြိုးခင်း ကြိုးခွေတွေ ဝပ်စင်းခဲ့<br /><br />သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ<br />တကယ်တော့<br />ဓားလည်း ရှိနေတယ်။ <br /><br /><br />//written by - ရွှန်းမီ //<br /><br /></span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-3603548697958297526?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-88197588529680572092011-07-30T00:54:00.077+08:002011-08-26T16:42:54.031+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <u>ကလေးစကား</u><br /><br />ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦးဟာ သူ့အိမ်မှာ ကလေးလေးတွေအတွက် သီးသန့်ပါတီပွဲ လုပ်ပေးတယ်။ လူချမ်းသာအိမ် ဆိုတော့ အောင်မြင်ထင်ရှားသူတွေရဲ့ သားသမီးတွေ လာကြတာပေါ့။ ကုန်သည်ကြီးဟာ သူ့မိဘတွေက ကျောင်းထားပေးသလို သူကလည်း စာကောင်းကောင်းကြိုးစားလို့ ပညာတတ်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့အဖေဟာ အရင်ကဆိုရင် ကျွဲတွေနွားတွေ အရောင်းအဝယ်လုပ်ခဲ့ရပေမဲ့ ရိုးသားပြီး လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်တာကြောင့် စုဆောင်းမိလာသလို၊ သူ့သားဖြစ်သူလည်း အရောင်းအဝယ် စီမံတတ်ပြီး ကုန်သည်ကြီး ဖြစ်လာတယ်။<br /><br />ကုန်သည်ကြီးဟာ ပညာတတ်မို့ စိတ်နှလုံးကောင်း ရှိပေမဲ့ ငွေကြေးကိုလည်း ပိုခုံမင်တယ်။ သူ့အိမ်မှာတော့ လူချမ်းသာတွေရော၊ ပညာတတ်တွေရော၊ ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုဝင်တွေ မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်ကြပြီး၊ အဲ့လို ဂုဏ်ပုဒ်တွေ မပါတဲ့ သာမန်လူမျိုးလည်း တခါတလေ ရောက်လာတတ်တယ်။<br /><br />ဒီလို ကလေးပါတီပွဲမျိုး လုပ်ပေးတဲ့အခါ ကလေးလေးတွေ သူတို့ချင်း အဖွဲ့ကျပြီး စကားတွေ ပြောနေကြတယ်။ ကလေးတွေဆိုတော့ စိတ်ထဲရှိသလို ထင်ရာမြင်ရာတွေ ပြောကြတာပေါ့။ သူတို့ထဲက ပန်းရောင်ဂါဝန်နဲ့ ချစ်စရာကလေးမလေး တစ်ယောက်ဟာ မာနခဲလေး ဖြစ်နေတယ်။ တကယ်တော့ ကလေးမရဲ့ မိဘတွေဟာ လူမှုရေးသိပ်နားလည်ပြီး ကလေးကို မာနကြီးအောင် သင်မထားပေမဲ့၊ သူတို့အိမ်က အလုပ်သမားတွေဝိုင်းမြှောက်ထားလို့ ဒီလိုဖြစ်နေတာပါ။<br /><br />ပန်းရောင်မလေးရဲ့ အဖေဟာ မှူးမတ်မျိုးနွယ်ဝင်မို့ ရာထူးကြီးရှိတယ်၊ အရေးပါတဲ့လူတစ်ယောက်ြဖစ်တယ် ဆိုတာ ပန်းရောင်မလေး သိနေတယ်။ "ငါက မင်းစိုးရာဇာရဲ့ သမီးပဲ" သူ့ဘေးက ကလေးတွေကို ပြောပြနေတယ်။ တကယ်ဆို ကိုယ့်ကို မွေးလာမယ့်နေရာကို ဘယ်သူမှ ရွေးချယ်ခွင့်ပိုင်တာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ပန်းရောင်မလေးဟာ ရာထူးနိမ့်သူတစ်ယောက်ဆီမှာလည်း မွေးချင်မွေးလာနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမဟာ အိမ်ကအလုပ်သမားတွေ မြောက်ပေးတာကို စိတ်စွဲပြီး သူမလိုသာ မျိုးရိုးကောင်းတဲ့ကလေးမဟုတ်ရင် လူဖြစ်မှာမဟုတ်သလို ပြောဆိုနေတယ်။<br /><br />ဂုဏ်သရေရှိ မျိုးနွယ်ဖွား မဟုတ်ဘူးဆိုရင် စာဘယ်လောက်တော်တော်၊ အလုပ်အကြောင်း ဘယ်လောက်သိသိ အလကားပဲတဲ့။ "ပြီးတော့ နာမည်မှာ 'ဆန်' နဲ့ ဆုံးတဲ့ လူတွေရယ်။ အဲ့လိုလူတွေဟာလည်း ဘာမှဖြစ်လာမှ မဟုတ်ဘူး" ဆိုပဲ။ ".. အဲ့လို အသုံးမကျတဲ့လူတွေ ကိုယ့်အနားမလာနိုင်အောင် လက်တွေကို ခါးမှာထောက်ပြီး တံတောင်ဆစ်တွေကို ဘေးချွန်ထားရမယ်။" ဆိုြပီး သူမလက်ကလေးတွေကို ဘေးကိုကားပြီး မိန်းမကြီးတစ်ယောက် ခါးထောက်ထားသလို သေချာလုပ်ပြနေတယ်။ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးလေးဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်လုပ် ကြည့်လို့ကောင်းနေတာပါပဲ။<br /><br />ကုန်သည်ကြီးရဲ့ သမီးလေး၊ အဖြူရောင်ကောင်မလေးကတော့ သူ့အဖေနာမည်ဟာ "ပီတာဆန်" မို့ အဲ့လိုပြောရပါ့မလား ဆိုပြီး အရမ်းစိတ်ဆိုးသွားတယ်။ အဖြူလေးက ကလေးလေးပေမဲ့ ပန်းရောင်မလေးရဲ့ စောင်းချိတ်ပြောစကားကို နားလည်တယ်။ သူမကလည်း ခေါင်းမော့ပြီး လေသံကျယ်ကျယ်နဲ့ "ဒီမယ်.. ဒီကဖေဖေဆိုရင် စျေးသိပ်ကြီးတဲ့ ပန်းပွားတွေ ဝယ်ပြီး ကလေးတိုင်းကို လက်ဆောင်ခေါ်ပေးနိုင်တယ်ကွ။ မင်းဖေဖေက အဲ့ဒါမျိုး လုပ်ပေးနိုင်လို့လား။" ဆိုပြီး မေးလိုက်တယ်။ ဖခင် ငွေကြေးချမ်းသာတာကို သူမလည်း ကြွားနိုင်တာပဲ။<br /><br />အနီရောင်ဂါဝန်နဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဝင်ပြောတယ်။ "ဟုတ်တယ်.. တို့ဖေဖေ ဆိုရင်လည်း မင်းဖေဖေရော၊ သူများဖေဖေတွေရောကို သတင်းစာထဲ ထည့်ရေးပစ်လို့ရတယ်နော်။ ဘယ်သူမဆို တို့ဖေဖေကို ကြောက်ရတယ်နော်။ သူ့သတင်းစာမှာ သူကြိုက်သလို ကောင်းကောင်းရေးနိုင်တယ်.. လို့ မေမေက ပြောပြတယ်။ ဟင်း.." အနီရောင်လေးက သူ့ကိုယ်သူ တကယ့်မင်းသမီးလေးလို မျက်နှာပေးမျိုးနဲ့ မာန်တက်ပြလိုက်တယ်။<br /><br />ခန်းမကျယ်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာတော့ တံခါးကြားကနေ ချောင်းကြည့်နေတဲ့ ဆင်းရဲသားလေးတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ သူက အခြေအနေနိမ့်ကျလို့ ပါတီပွဲကျင်းပတဲ့အခန်းကို ဝင်ခွင့်မရဘူး။ ထမင်းချက်မိန်းမကြီးကို ကူညီပေးလို့ လှလှပပဝတ်စားပြီး ပျော်ရွှင်နေတဲ့ တခြားကလေးတွေကို တံခါးနောက်က ချောင်းကြည့်ခွင့်ရတာ သူ့အဖို့ ငွေထုပ်ကြီး ကောက်ရသလိုပဲ။ ကြည့်ရင်းနဲ့ အားကျလာပြီး "သူတို့လိုသာ နေရရင် .." ဆိုတဲ့ ကောင်လေးရဲ့အတွေး မဆုံးခင်မှာ ပန်းရောင်မလေး နာမည်အကြောင်းပြောတာကို ကြားလိုက်ရတော့ ပိုဝမ်းနည်းသွားတယ်။ သူ့မိဘတွေက စာတော်ဖို့ မပြောနဲ့၊ သတင်းစာတောင် ဝယ်နိုင်ဖို့ ငွေပိုမရှိကြဘူး။ ပိုဆိုးတာကတော့ သူ့အဖေနဲ့ သူ့နာမည်မှာလည်း ကောင်မလေးပြောတဲ့ "ဆန်" ဆိုတာ ပါနေတာပါပဲ။<br /><br />တကယ်ပဲ သူတို့ပြောတဲ့ အတိုင်းဆို သူ့ဘဝမှာ ရှေ့တိုးတက်ဖို့ အလားအလာ မရှိဘူးပေါ့။ ဒါဟာ တော်တော်ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ မိဘတို့၊ မွေးတဲ့နေရာတို့ ဆိုတာ ကိုယ်မမွေးခင် ရှိပြီးနေပြီပဲ။ သူဟာ ဒီလောကထဲမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီမို့ ရတဲ့ဘဝအခြေအနေမှာ အဆင်ပြေအောင် လိုက်နေရမှာပဲ။ <br /><br />ညနေခင်းတစ်ခုမှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ ပါတီပွဲဟာ အချိန်တန်တော့ ပြီးဆုံးသွားပါတယ်။ <br /><br />နောက်နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်ကျော်လာပြီးတဲ့အခါ ပါတီပွဲမှာ ရှိခဲ့တဲ့ ကလေးတွေဟာ ရင့်ကျက်သူတွေ ဖြစ်နေကြပါပြီ။<br /><br />သူတို့မြို့ထဲမှာ ခမ်းနားတဲ့ အိမ်ကြီးတစ်ဆောင်ဟာ တန်ဖိုးကြီးအလှဆင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ သိပ်ထည်ဝါတာပဲလို့ ပြောစမှတ်ပြုကြတယ်။ လူတိုင်း အိမ်ကြီးထဲက ပစ္စည်းတွေကို စိတ်ဝင်စားကြတယ်။ တခြားမြို့ရွာမှာ နေတဲ့သူတွေတောင် အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းနဲ့ အဖိုးတန်ပရိဘောဂတွေကို တကူးတက လာကြည့်ရတယ်။<br /><br />ခမ်းနားတဲ့ အိမ်ကြီးဟာ ပါတီပွဲကျင်းပခဲ့တဲ့အိမ် လို့ဆိုရင် ပါတီညနေခင်းမှာ စကားပြောနေခဲ့တဲ့ ကလေးလေးတွေထဲက ဘယ်ကလေးရဲ့အိမ်ရယ်လို့ အလွယ်တကူ မှန်းနိုင်ပါ့မလား။ တကယ်တော့ လွယ်မယ်ထင်တဲ့ အရာတွေဟာ လောကမှာ အခက်ဆုံးပါပဲ။<br /><br />ပါတီပွဲမှာ စကားများခဲ့တဲ့ ဂုဏ်သရေရှိမျိုးရိုးဖွားကလေး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ကလေး၊ စာပေသြဇာရှိသူရဲ့ကလေး.. သူတို့လေးတွေဟာ မိဘအရှိန်နဲ့ အားလုံးက လေးစားခဲ့ရပေမဲ့ အခုတော့ အရင်တုန်းကလို မာန်မဝင့်နိုင်တော့ဘူး။ ပါတီပွဲလုပ်ခဲ့တဲ့ အိမ်ကြီးဟာ အခုဆိုရင် တံခါးကြားက ချောင်းကြည့်ခဲ့တဲ့ သူဆင်းရဲလေးရဲ့အိမ် ဖြစ်နေပါပြီ။ အခုတော့ သူဟာ မဆင်းရဲတော့ဘူးပေါ့။ နာမည်ကျော်ပန်းပုဆရာ "သော်ဝယ်ဆန်" ဟာ အညတရမျိုးနွယ်ဖွား၊ စာပေနဲ့ဝေး၊ ငွေကြေးနွမ်းပါးတဲ့ အခြေအနေကပေမဲ့ သူ့ရိုးသားမှု၊ လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှုတွေကြောင့် အောင်မြင်ထင်ရှားလာတာပါပဲ။ တကယ်တော့ ဘယ်လိုလူစားမျိုးကဖြင့် အလကားပဲ ဆိုတာ အနာဂတ်ကို မမြော်မြင်နိုင်သေးတဲ့ ကလေးလေးတွေ ပြောတဲ့စကားလိုပဲ။ လေထဲပဲ မျောသွားမှာပါ။<br /><br />- - - - - <br /><br />မူရင်းပုံပြင် - ဟန်းစ် အန်ဒါဆန်<br />(ပုံပြင်ကို ရေးတဲ့သူ ကိုယ်တိုင်ကလည်း နာမည်မှာ 'ဆန်' ပါြပီး သူ့သူငယ်ချင်း နာမည်ကြီးပန်းပုဆရာ '<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bertel_Thorvaldsen">ဘာတယ်လ် သော်ဝယ်ဆန်</a>' ရဲ့ ဘဝကို သရုပ်ဖော်ထားပါတယ်။ ဆရာအန်ဒါဆန်ဟာ ဝေဖန်ရေးတွေကြားက ပြေပြစ်လှပပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ ပုံပြင်များစွာကို ရေးဖွဲ့ခဲ့ပါတယ်။)<br /><br />မရွှန်းမီ မြန်မာလို ပြန်ရေးပါသည်။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-8819758852968057209?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-23109788623300544052011-07-18T05:49:00.009+08:002011-07-18T06:25:38.111+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><u>ရေစီး</u><br /><br />ပန်းပွင့်တွေ ကြွေကျသွားလည်း<br />လိပ်ပြာတွေ ကခုန်နေဆဲ<br />သစ်ရွက်တွေ လေထဲလွင့်သွားလည်း<br />ပန်းပွင့်တွေ ယိမ်းနွဲ့မြူးနေဆဲ<br />ထူးဆန်းတဲ့ လောကကြီးထဲမှာ<br />အရာရာဟာ ဆက်နွယ်မှုရှိတယ်။<br />နွယ်ပင်တွေ သွယ်ပျောင်းနေတိုင်းမှာ<br />သစ်ပင်တွေ ရုန်းခွင့်မသာဘူး။<br />နေရောင်ဟာ သာယာလွန်းနေရင်<br />အချင်းချင်း ပွေ့ဖက်ထားကြတယ်<br />မိုးတကယ် သည်းလာတဲ့အခါ<br />အသာလေး ရှောင်ထွက်ပြေးကြရော။ <br /><br /><br />//written by- ShwunMi (/ရွှန်းမီ/)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-2310978862330054405?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-25964527112045620582011-07-12T03:39:00.000+08:002011-07-13T15:07:00.721+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br /><u> ဒဏ္ဍာရီ </u><br /><br />ပန်းတွေပိုမွှေးစေရုံကလွဲလို့<br />နေရောင်ခြည်ဟာ<br />ဘာမှပြန်မရခဲ့ဘူး။<br /><br />နှင်းခဲတွေ အရည်ပျော်ရုံ<br />အလင်းရောင် နွေးနွေးလေးနဲ့<br />ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုဘေးမှာ<br />စမ်းချောင်းလေး ဖြတ်ပြေးစေခဲ့တယ်။<br /><br />ငှက်တွေတေးဆိုသံကလွဲလို့<br />မိုးတိမ်တိုက်ဟာ <br />ဘာမှပြန်မရခဲ့ဘူး။<br /><br />သစ်ပင်တွေ ပိုစိမ်းစိုလာရုံ<br />မိုးစက်ပွင့် သေးသေးလေးများနဲ့<br />ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုဘေးမှာ<br />စမ်းချောင်းလေး ဖြတ်ပြေးစေခဲ့တယ်။<br /><br />လူးလွင့်တဲ့ရွက်ကြွေကလွဲလို့<br />လေပြေညင်းဟာ<br />ဘာမှပြန်မရခဲ့ဘူး။<br /><br />ပန်းပွင့်တွေ ယိမ်းနွဲ့နေစေရုံ<br />ငှက်တွေ ပျံသန်းနိုင်စေရုံနဲ့<br />ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုဘေးမှာ<br />စမ်းချောင်းလေး ဖြတ်ပြေးစေခဲ့တယ်။ <br /><br /><br />//written by: ShwunMi<br /></span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-2596452711204562058?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-15083529451600938452011-07-09T09:39:00.002+08:002011-07-13T15:07:11.072+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> Dinner လို့ ပြောလိုက်ရင် အများစုက ညစာ လို့ပဲ မှတ်ထင်သွားတတ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီအသုံးအနှုန်းဟာ တချို့ဘာသာစကားတွေလို နံနက်စာ၊ နေ့လည်စာ၊ ညစာ ဆိုပြီး စားတဲ့အချိန်အလိုက်သုံးတဲ့ အခေါ်အဝေါ်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။<br /><br />တချို့လူမျိုးတွေရဲ့ ထုံးစံမှာ အစားအသောက်ကို အချိန်ပိုင်းခြားအလိုက် ခေါ်တာ ရှိသလို တချို့ကတော့ အနည်းအများလိုက်ပြီး ခေါ်ကြပါတယ်။ Dinner ဆိုတာ တစ်နေ့တာမှာ အကောင်းဆုံး ကျကျနနစားတဲ့ တစ်နပ်ကို ဆိုလိုတာြဖစ်ပါတယ်။ ညစာ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်ပါလိမ့်မယ်။ တခါတလေမှာလည်း နေ့လည်ခင်းမှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားသောက်ကြမယ်ဆိုရင် Dinner စားမယ်လို့ ပြောတတ်ကြပါတယ်။<br /><br />Dinner ဆိုတာ မူလအစတုန်းက ရှေးဟောင်းပြင်သစ်ဘာသာနဲ့ Disner (နံနက်ခင်းစာ) ကို ခေါ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ Dis-ieiunare (undo-hunger) ဆိုတဲ့ လက်တင်စကားကနေ ဆင်းသက်လာတယ်။ ဆာလောင်မှုကိုငြိမ်းအေးစေခြင်း လို့ ဆိုလိုပါတယ်။ ညအိပ်နေချိန် တစ်လျှောက်လုံး ဘာမှမစားဖြစ်ခဲ့ရာက ပြန်လည်ဗိုက်ဖြည့်တာကို ရည်ညွှန်းတယ်။ Breakfast နဲ့ Dinner က အဓိပ္ပါယ်အတူတူပါပဲ။ အင်္ဂလိပ်လိုမှာတော့ အချိန်အပိုင်းအခြားတစ်ခု အစာမစားဘဲနေတာကို fasting လို့ပြောကြပြီး၊ အစာပြန်စစားတဲ့အကြိမ်ကို Break-fast-meal လို့ ခေါ်ခဲ့ကြပါတယ်။<br /><br />တစ်ခါတုန်းကတော့ သူတို့တွေဟာ နံနက်နိုးလာတာနဲ့ တစ်ညလုံး မစားဘဲ နေခဲ့ရာကနေ တစ်နေ့လုံးအဆာခံအောင် များများစားပစ်လိုက်ကြပုံ ရပါတယ်။ ညနေစောင်းမှ အိပ်ယာထပြီး ဘရိတ်ဖတ်စ် နဲ့ ဒင်နာ ပေါင်းစားတာတော့ ဟုတ်ပုံမရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နေထိုင်မှုဓလေ့တွေ ပြောင်းလာတာနဲ့အမျှ ဒင်နာဟာ တဖြည်းဖြည်း နောက်ကျလာပါတယ်။ နံနက်စောစောကို မြန်မြန်အရင်စားပြီး နေ့လည်လောက်မှ&nbsp; ကျကျနန ပြင်ဆင်စားသောက်ဖို့ ဖြစ်လာတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒင်နာကို ဒင်နာလို့ပဲ ဆက်ပြီးခေါ်ခဲ့ကြပါတယ်။ <br /><br />အင်္ဂလိပ်လိုမှာ စားတဲ့အချိန်ကိုကြည့်ပြီး ခေါ်တာ Supper နဲ့ Lunch ပဲရှိပါတယ်။ ညနေစာ (သို့မဟုတ်) တစ်နေ့တာရဲ့ နောက်ဆုံး အစားတစ်နပ်ကိုတော့ Supper လို့ ခေါ်ခဲ့ကြပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ညနေစာကနေ ဒင်နာစားပြီး မအိပ်ခင်မှာ စားချင်ရင် ထပ်စားတဲ့ ညလယ်စာအဖြစ်ကို ရောက်သွားပါတယ်။ Lunch ဆိုတာ နေ့လည်နေ့ခင်း အဆာခံအောင်စားတဲ့အစာ mid-day-meal ကို ဆိုလိုပါတယ်။ ၁၈ ရာစုလောက်မှ breakfast နဲ့ ပိုနောက်ကျသွားတဲ့ dinner ကြားမှာ အစာစားဖြစ်တဲ့ ဓလေ့နဲ့အတူ ပေါ်လာတဲ့စာလုံး ဖြစ်ပါတယ်။<br /><br />နိုင်ငံတကာက လူမျိုးစုံပါဝင်တဲ့ လုပ်ငန်းခွင်တွေမှာတော့ မတူညီတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေကြောင့် နားလည်မှုလွဲတာတွေ မဖြစ်ရအောင် မွန်းတဲ့ချိန်၊ မွန်းလွဲခါစဝန်းကျင်မှာ စားရင် Lunch, ညနေခင်း ညဦးပိုင်းမှာ စားတဲ့အခါ Dinner လို့ပဲ သုံးစွဲကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနောက်တိုင်းထုံးစံနဲ့ ကျင်းပတဲ့အခမ်းအနား ဖိတ်စာတွေမှာ အသုံးအနှုန်းမတူတာတွေ ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ အနောက်တိုင်းရိုးရာကို လေးလေးစားစား လိုက်နာတဲ့သူတွေက နေ့လည်ခင်း ကျင်းပမယ့် မွေးနေ့ပွဲ၊ မင်္ဂလာပွဲတွေမှာလည်း ပြည့်ပြည့်စုံစုံဧည့်ခံကျွေးမွေးမယ် ဆိုရင် ဒင်နာကျွေးမယ် လို့ ရေးတတ်ကြပါတယ်။<br /><br />အစားသောက်ကို စားချိန်နဲ့ သတ်မှတ်ပြီး နံနက်စာ၊ နေ့လည်စာ၊ ညနေစာ လို့ ခေါ်ကြတဲ့ အရှေ့တိုင်းသားတွေမှာ ဒင်နာဆိုရင် ညစာလို့ပဲ အလွယ်နားလည်ပါတယ်။ မတူညီတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေကနေ ဆင်းသက်လာတာမို့ နေ့ခင်းကြီး ဒင်နာကျွေးမှာလားလို့ မေးမိလည်း မျက််နှာပူစရာတော့ မရှိပါဘူး။ သူတို့တောင် နံနက်စာကို ညရောက်အောင် ပို့ပစ်သေးတာပဲလေ။ ဒင်နာစားဖို့ ဖိတ်လာတဲ့အခါ ဘယ်အချိန်ကျွေးတာမှန်း သေချာသိဖို့က ပိုအရေးကြီးတာပါ။</span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br /></span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">နံနက်စာကို ရှင်ဘုရင်လိုစားပါ ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားကို လိုက်နာမယ်ဆိုရင်တော့ ဒင်နာကို နံနက်စောစောမှာ စားတာက အကောင်းဆုံးဖြစ်မယ် ထင်ပါတယ်။ သူလည်း တဖြည်းဖြည်း နောက်ကျလာရာကနေ သန်းခေါင်ကျော်ပြီး နံနက် ပြန်ရောက်ချင်နေလောက်ပါပြီ။ လူတချို့ကတော့ ညနေစောစော အိပ်ယာထပြီး ဒင်နာစားကြပါတယ်။ အချိန်မှားနေလို့၊ အခေါ်အဝေါ်မှားနေလို့ အစားမစားရဘူး ဆိုတာတော့ မရှိပါဘူး။ ဆိုင်ပိတ်နေတာပဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။&nbsp;</span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br /></span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">References:</span><br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Dinner"><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">http://en.wikipedia.org/wiki/Dinner</span></a><br /><a href="http://www.foodtimeline.org/foodfaq7.html#mealtimes"><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">http://www.foodtimeline.org/foodfaq7.html#mealtimes</span></a><br /><a href="http://www.etymonline.com/index.php?search=dinner&amp;searchmode=none"><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">http://www.etymonline.com/index.php?search=dinner&amp;searchmode=none</span></a><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-1508352945160093845?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-24265912060131998222011-07-04T14:14:00.001+08:002011-11-12T08:54:12.569+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8pPYTNN6uVo/ThDyvPnBZfI/AAAAAAAAAaw/rZ9ZaDxS8AU/s1600/July-03.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-8pPYTNN6uVo/ThDyvPnBZfI/AAAAAAAAAaw/rZ9ZaDxS8AU/s640/July-03.jpg" width="425" /></a></div><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <u> တကယ်လို့သာ </u> <br />WHAT is this life if, full of care,<br />We have no time to stand and stare?—<br /><br />အဖြူအစိမ်းကျောင်းမှာတုန်းက သင်ရဖူးတဲ့ ကဗျာလေးကိုသတိရမိတယ်။ ခဏရပ်ကြည့် ငေးမောခွင့်ဟာ အခြားအရာတွေထက် ပိုပြီးမက်သောသင့်တဲ့အရာ လို့ နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ လူတိုင်း နေ့စဉ်ကြုံတွေ့ရတဲ့ ဘဝတွေမှာ မွန်းကျပ်ပေမဲ့ စိတ်ပြေလက်ပျောက်ငေးမောစရာ အလှအပတွေလည်း ရှိတယ်။ ခဏတဖြုတ် ရပ်ကြည့်ပေးဖို့ပဲ လိုတာပါ။ <br /><br />---<br /><br />တကယ်လို့သာ ကြောင်လေးတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ခဲပြာရောင်ကြောင်လေး ဖြစ်ချင်တယ်။ ခဲပြာရောင်ဟာ လမ်းကြိုလမ်းကြားတွေထဲမှာ မာနမရှိဘူး။ အဖြူဆွတ်ဆွတ်ကြောင်တွေလို သူဌေးသိပ်ဆန်နေတာမျိုး၊ အနက်ရောင်ကြောင်တွေလို လူမုန်းများပြီး အထင်လွဲခံရတာမျိုးတွေ မလိုချင်ပါဘူး။ လိမ္မော်ရောင်၊ အဝါရောင် ကြောင်ကလေးတွေလည်း ချစ်ဖို့ကောင်းကြပါတယ်။ ချစ်စရာလေး၊ လှလိုက်တာဆိုပြီး သူများတေွက စိတ်ဝင်တစား လိုက်ကြည့်မှာကိုလည်း မလိုချင်ပြန်ဘူးလေ။ ခဲပြာရောင်ကြောင်လေးတစ်ကောင်သာဆိုရင် ပုံမှန်လောက်ပဲမို့ ပိုဂရုစိုက်တာတွေ၊ ပိုအမြင်ကပ်တာတွေနဲ့ ဝေးရာမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေစာလှုံနေရမှာပဲ။ <br /><br />---<br /><br />တကယ်လို့သာ ဓားတစ်လက် ဖြစ်ကိုဖြစ်ရမယ်ဆိုရင် ထမင်းစားစားပွဲပေါ်က ထောပတ်သုတ်တဲ့ဓားလေး ဖြစ်ချင်တယ်။ စားပွဲသုံးဓားတစ်လက်ဟာ သိပ်ထက်မြက်နေဖို့ မလိုအပ်သလို၊ ကြောက်စရာလည်း မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ ဘယ်သူ့မှ မခုတ်လိုက်ရတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လူပေါင်းများစွာကို ခုတ်ပစ်ခဲ့တာပဲြဖစ်ြဖစ်၊ စစ်ပွဲသုံးဓားတစ်လက်လို အေးစက်မာကျောနေရမှာကို မုန်းမိတယ။ အသုံးဝင်ပြီး ထက်မြက်တဲ့ ဓားအမျိုးပေါင်းများစွာလည်း သူ့သဘောသူဆောင်ကြမှာပါပဲ။ ချွန်မြတဲ့ဓားဦးတွေ၊ ထက်ရှတဲ့ ဓားသွားတွေနဲ့ မတော်တဆမှုတွေ မဖန်တီးချင်ဘူး။ တခြားအရာတွေ ခုတ်ရင်းဖြတ်ရင်းနဲ့ ကိုယ့်ပြန်ထိခိုက်နေမှာကိုလည်း မလိုလားဘူး။ အသွားပြေပြေနဲ့ ချစ်စရာ ထောပတ်ဓားလေးဆိုရင် နေ့စဉ်စားသောက်တဲ့အဆီနဲ့ ထိတွေ့နေရလို့ သံချေးတက်ခံရမှာလည်း မစိုးရိမ်ရဘူးလေ။ <br /><br />---<br /><br />တကယ်လို့သာ ပန်းပင်တစ်ပင် ဖြစ်ရဦးမယ် ဆိုရင် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုခုဆီက လှမ်းမြင်ရတဲ့နေရာမှာ ဖြစ်ချင်ပါတယ်။ ပြတင်းပေါက်နားမှာ ပန်းပင်တွေ စီရီစိုက်ထားတဲ့ အိမ်လေးတွေကို သဘောကျတယ်။ ကွင်းပြင်ကျယ်လို၊ တောအုပ်လေးလို၊ ပန်းပွင့်ရှိနိုင်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ပန်းပွင့်လေးတွေက လူတွေကို ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ မျှော်လင့်ချက်ပေးတယ်။ ပန်းခင်းတွေ ပန်းခြံတွေဆီ မရောက်ဖြစ်လည်းပဲ ပန်းပင်တစ်ပင် ရှင်သန်နေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုမျိုး တိုက်အိမ်ထဲကလူတွေက ပိုလိုအပ်ပါတယ်။ <br /><br />---<br /><br />တကယ်လို့သာ အင်းဆက်တွေနဲ့ စကားပြောနိုင်စွမ်း ရှိမယ်ဆိုရင် ပိုးဖလံတွေနဲ့ စကားပြောကြည့်ချင်ပါတယ်။ မီးရောင်ဆီမှာ ဘာကိုလိုချင်လို့ အတင်းဝင်တိုးကြသလဲ မေးချင်တယ်။ မီးလျှံကိုတိုးလို့ အကျိုးမရှိဘူးဆိုတာ သိအောင်ပြောပြချင်ပါတယ်။ အနွေးဓာတ်လိုတာလား၊ အလင်းရောင်လိုတာလား? အကြောင်းတစ်ခုခုနဲ့ ဖြစ်မှာပါ။ <br />ပိုးစုန်းကြူးလို ဖြစ်ချင်လို့ မီးသွားညှိတာပါ ဆိုရင်တော့ မေးရကျိုးမနပ် ဖြစ်မှာပဲ။<br /><br />---<br /><br />တကယ်လို့သာ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သစ်ရွက်ကြွေတွေကို လိုက်ဖမ်းပြီး ရေတွက်ထားချင်တယ်။ တစ်စက္ကန့်ကို သစ်ရွက်တစ်ခုလို့ ထားလိုက်ရင် ကြွေသွားတဲ့ သစ်ရွက်တွေနဲ့ ကုန်သွားတဲ့အချိန်တွေ အတူတူပဲ ရှိနေမလား? </span><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ကြွေပြီးတဲ့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ဟာ ကမ္ဘာဂြိုလ်ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ တစ်က္ကန့်ကို ကိုယ်စားပြုလောက်အောင် များနေမယ်ထင်တယ်။ </span><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သက်တမ်းဟာ တစ်စက္ကန့်ကို သစ်ရွက်ကြွေတစ်ခု နှုန်းနဲ့ သွားနေတယ် ဆိုပါတော့။ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ကြွေစရာသစ်ရွက်တွေ နည်းသွားပြီဆိုရင် ..<br /><br />---<br /><br />တကယ်လို့သာ စိတ်ကူးတစ်ခုစီတိုင်းဟာ စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ်စီ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ... <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-2426591206013199822?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-43356629281887729462011-07-02T10:30:00.002+08:002011-07-04T21:54:43.517+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <u>ငါးရောင်စုံ</u><br /><br />ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ငါးသေးသေးလေးတွေ ထပ်ရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်လောက်က ငါးအထီးလေး ဆုံးသွားတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ နှစ်လသုံးလအရွယ်ငါးလေးတွေလည်း အရောင်လှလှလေးတွေ ဖြစ်လာတယ်။<br /><br />ငါးအမက ဆိုင်ကဝယ်လာတည်းက အရွယ်ပိုကြီးပါတယ်။ ငါးထီးကို မျက်စိထဲလှမယ်ထင်တာရွေးပြီး ငါးမကိုတော့ မျက်စိမှိတ်ကောက်လာတာပါ။ စဝယ်တုန်းက ဆိုင်ရှင်အပိုပေးလိုက်တဲ့ ငါးထီးလေး နောက်တစ်ကောင်လည်း ပါလာသေးတယ်။ နောက်တော့ မွေးတဲ့လူက မကျွမ်းကျင်သေးတာနဲ့ အကြောင်းတွေစုံပြီး ငါးထီးအငယ်လေး ဆုံးသွားတယ်။ ကျန်တဲ့ ငါးနှစ်ကောင်ကနေ ဆက်ပေါက်ပွားလာတာတွေက အများကြီး ြဖစ်နေပြီ။<br /><br />ငါးပေါက်စတွေ တစ်လတစ်ခါလောက် ပေါက်ပေမဲ့ မွေးနေတုန်း ဗီဒီယိုရိုက်ဖို့ အခုအခေါက်မှ သတိရပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်တွေက ငါးပေါက်စတွေကို ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ကြိုးစားပါသေးတယ်။ အလင်းအမှောင်ရော၊ ငါးလေးတွေရဲ့ အရောင်ရောက ဆင်ဆင်တူဖြစ်ပြီး ရောကုန်တော့ မောတာပဲအဖတ်တင်တယ်။ သည်တစ်ခါတော့ ငါးကလေးတွေ မွေးတာ ကြည့်နေတုန်း သတိရလို့ မှတ်တမ်းတင်ဖြစ်သွားပါတယ်။<br /><br />ငါးသေးသေးလေးတွေကို မွေးပြီးပြီးချင်း ကောက်ပြီး ကန်ခွဲပေးထားရတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါးမကြီးက စိတ်မထင်ရင် မထင်သလို ပြန်လိုက်ကိုက်တတ်တယ်။ ပထမဆုံးအခေါက် ငါးလေးတွေမွေးတုန်းကဆိုရင် ပျော်လို့မှ မဆုံးသေးဘူး၊ ငါးသေးသေးလေးတွေကို လိုက်ပြန်စားနေလို့ စိတ်တိုရသေးတယ်။ နောက်တော့ ကံကောင်းလို့ လွတ်လာတဲ့ ငါးလေးတွေကိုပဲ ကန်အသစ်မှာ ထားပေးလိုက်တယ်။ အခုတော့ ငါးကန်အသစ်က ငါးအငယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေပြီ။ ကန်အဟောင်းမှာ ငါးမကြီးနဲ့ တချို့ငါးသေးသေးလေးတွေ ကျန်နေတယ်။<br /><br />ငါးပေါက်စတချို့က ငါးမကြီးကို မခွဲချင်ဘူး။ လူကလိုက်ဆယ်ရင် ပြေးကြတယ်။ အတင်းကြီးလည်း လိုက်မဖမ်းချင်တော့ အသာထားလိုက်ရတယ်။ ငါးမကြီးက အကုန်စားတာတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတာပါပဲ။ ငါးသေးသေးတွေကို မျက်စိနောက်လို့ လိုက်ကိုက်တာလား၊ ချစ်လွန်းလို့ မျိုချပစ်တာလား မသိပါဘူး။ အစာကျွေးရင်လည်း သူချည်းအကုန်စားချင်နေတာ စမွေးကတည်းကပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် နဲနဲကြီးလာတဲ့ ငါးတွေကို သူနဲ့တစ်ကန်တည်း ပြန်မထားချင်သေးတာပါ။<br /><br />အရွယ်ရောက်ခါစ ငါးငယ်တွေကိုလည်း ဓာတ်ပုံထက် ဗီဒီယိုရိုက်တာ အဆင်ပြေမယ်ထင်လို့ စမ်းရိုက်ကြည့်ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ကတော့ ငယ်သေးလို့လားမသိ၊ လုတာ ဆိတ်တာတွေ ဖြစ်မလာသေးဘူး။ တချို့က ငါးအမဘက်လိုက်ပြီး အရောင်ကြားလေးတွေ ဖြစ်နေတာထင်တယ်။ တချို့က ငါးအထီးလိုပဲ အမြီးနီနီလေးတွေနဲ့။ နှစ်မျိုးလုံးမှာ အနက်ပြောက်လေးတွေ ပါတဲ့အကောင်လည်း ပါတယ်။ ငါးမလေးတွေကတော့ အဖြူလေးတွေပါပဲ။ ငါးလေးတွေ တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် ပုံစံမတူပေမဲ့ ခုချိန်ထိတော့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေကြတုန်းပဲ။ <br /><br />(ငါးမကြီးကို တစ်ကန်လုံး အပိုင်ပေးထားလိုက်တယ်။ သူ့ကြောက်လို့ လက်တောင် နဲနဲတုန်နေတယ်။ ရိုက်နေတုန်း အကောင်လေးတွေကို လိုက်မကိုက်တာ ကျေးဇူးတင်ရမယ်။)<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/iX0jvm8H3W0?rel=0" width="400"></iframe><br /><br /><br />ငါးလေးတွေကန်နားမှာ အရောင်စိုစိုရင့်ရင့်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထားပေးရမယ်ဆိုလို့ ရှိတဲ့စာအုပ်တွေလည်း မနေရရှာဘူး။ ငါးထီးတချို့က ခုတည်းက ကသလို အတောင်လေးတွေ ဖြန့်တတ်နေပြီ။<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/XI1eluxWXP4?rel=0" width="400"></iframe><br /><br /> ငါးလေးတွေက သုံးလေးလဆိုအရွယ်ရောက်မယ်လို့ မွေးဖူးတဲ့သူတွေက ပြောကြတာပဲ။ နေကောင်းကြပါစေ။ <br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/PsxxOI6q6-o?rel=0" width="400"></iframe> <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-4335662928188772946?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-52407213819341917852011-06-25T21:38:00.001+08:002011-08-10T00:10:23.822+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><u>မသိဘူး </u><br /><br />ငယ်ငယ်တည်းက ဒီစကားလုံးကို သိပ်မကျေနပ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် တစ်ခုခုကို သိချင်နေခဲ့တဲ့ အခါမျိုးတွေမှာ မသိဘူးဆိုတဲ့ အဖြေ ပြန်ပြန်ရတာ ဘာကြောင့်မှန်းလည်း မသိဘူး။<br /><br />ကြောင်လေးတွေကို သဘောကျပေမဲ့ သွားကိုင်လိုက်တိုင်း ကြောင်ကုတ်ခံရတာ ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘူး။<br /><br />တချို့ပန်းပင်တွေက ရေလောင်းမှ ပန်းပွင့်ပြီး တချို့ကျတော့ ရေမလောင်းမှ ပန်းပွင့်တာ ဘာသဘောမှန်း မသိဘူး။<br /><br />ငှက်တွေကို အစာကျွေးရင် ကြောင်ကိုလည်း ကျွေးသလို ဖြစ်တတ်တယ်ဆိုတာ အစက မသိခဲ့ဘူး။<br /><br />မသိတာတွေ သိပ်များသွားတဲ့အခါ မသိတာတွေ ဘယ်လောက်များမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"></span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">စာတွေဖတ်ရင်း သီချင်းနားထောင်ရင်းနဲ့ ကိုရီးယားကားတချို့ ဘယ်လိုသဘောကျသွားမှန်း မသိလိုက်ဘူး။ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေထဲက စာသားနားမလည်တဲ့ သီချင်းတွေကိုမှ သဘောကျနေတတ်တာ ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘူး။ ခုကြိုက်တယ်၊ ခုမကြိုက်ဘူးနဲ့ ဘယ်လိုသီချင်းကြိုက်လဲ မေးရင်လည်း ဘယ်လိုဖြေရမှန်း မသိပါဘူး။&nbsp;</span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"></span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br />မွေးထားတဲ့ ငါးလေးတချို့ နေမကောင်းဖြစ်သွားတာ မသိလိုက်ရဘူး။ ငါးတွေက လူတွေလို မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားတတ်တာ သေချာမသိလိုက်ခဲ့ဘူး။ တစ်ခုခုဖြစ်ပြီးမှ စိတ်မကောင်းဘူး ပြောရတာကလည်း ဘာမှမထူးတော့ပေမဲ့ ဘာလို့ပြောချင်နေရတာမှန်း မသိဘူး။ </span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br />မသိဘူး လို့ တစ်ခါပြောမိတိုင်း စိတ်မကောင်းသလိုလို ြဖစ်သွားတာ ဘာကြောင့်မှန်းလည်း မသိဘူး။ </span><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ကိုယ်တိုင်မသိတာတွေလောက်တော့ သိနေမလားလို့ ချရေးကြည့်လိုက်တော့လည်း မသိတာတွေ အများကြီး ရှိသေးရက်နဲ့ ဘာတွေမှန်း မသိတော့ပြန်ဘူး။&nbsp;</span> <br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5240721381934191785?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-29555759867519803362011-06-22T10:14:00.001+08:002011-06-21T18:39:47.535+08:00<table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-svp5NSq7JlA/Tf64VxotrhI/AAAAAAAAAao/d3Qn_BkrTQs/s1600/EmpressEugenieTiara.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="214" src="http://2.bp.blogspot.com/-svp5NSq7JlA/Tf64VxotrhI/AAAAAAAAAao/d3Qn_BkrTQs/s320/EmpressEugenieTiara.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">image credit: <a href="http://draft.blogger.com/%3Ca%20href=%22http://2.bp.blogspot.com/-svp5NSq7JlA/Tf64VxotrhI/AAAAAAAAAao/d3Qn_BkrTQs/s1600/EmpressEugenieTiara.jpg%22%20imageanchor=%221%22%20style=%22margin-left:%201em;%20margin-right:%201em;%22%3E%3Cimg%20border=%220%22%20height=%22214%22%20src=%22http://2.bp.blogspot.com/-svp5NSq7JlA/Tf64VxotrhI/AAAAAAAAAao/d3Qn_BkrTQs/s320/EmpressEugenieTiara.jpg%22%20width=%22320%22%20/%3E%3C/a%3E">The Laurel Hedge</a> (Empress Eugenie's Tiara)</td></tr></tbody></table><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><u>ပုလဲသရဖူ</u><br /><br />ပုလဲလေးတွေ<br />ပင်လယ်ရေနက်နက်အောက်မှာ<br />ငုပ်လျှိုးပျောက်ကွယ်ဖို့သာ ဖြစ်လာခဲ့<br /><br />အမိှုက်လေးတွေပါပဲ <br />ကမာကောင်ဆီက<br />ရှာတွေ့သွားကြတဲ့အခါ<br />သရဖူထက်မှာ။</span><br /><br />//written by- ShwunMi<br /><br />Related Essay- <a href="http://4friends2flip.blogspot.com/2009/05/blog-post.html">ကမာကောင်တို့ရဲ့ ပုလဲ</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-2955575986751980336?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-7445541000456209732011-06-19T09:35:00.001+08:002011-11-12T08:54:12.576+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Tf9AaZXG8Ww/TfhDR38IDbI/AAAAAAAAAak/PiU0Bg_qwCg/s1600/butterfly2.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-Tf9AaZXG8Ww/TfhDR38IDbI/AAAAAAAAAak/PiU0Bg_qwCg/s1600/butterfly2.png" /></a></div><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <u>မွေ့ပျောင်းညင်သာ</u><br /><br /><br />ပန်းပွင့်လှလှတွေ ဝတ်မှုန်ကူးပေးဖို့ ပျားတွေ၊ ပိတုန်းတွေ ရှိပြီးသား ဆိုရင် လိပ်ပြာတွေ အပိုဖြစ်နေမလားလို့ တွေးနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်မှုဟာ နူးညံ့လွန်းပြီး ထိရှလွယ်တယ် မဟုတ်လား။<br /><br />ဝတ်မှုန်ကူးပေးရတာချင်း အတူတူ ပျားတွေလို အလျင်အမြန် မပျံသန်းနိုင်ဘူး။ ပိတုန်းတွေလို အခွံအတောင်မာမာတွေနဲ့ မကာကွယ်ထားဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်ထက်စာရင် ကြီးမားလွန်းတဲ့ အတောင်တွေကြောင့် ပင့်ကူအိမ်တွေနဲ့ မလွတ်မကင်း ငြိမိနိုင်တယ်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အရောင်အဆင်းနဲ့မို့ ငှက်တွေ အလွယ်တကူ ထိုးဆိတ်ချင်သလို လူတွေကလည်း အလှထားဖို့ ဖမ်းဆီးချင်ကြတယ်။<br /><br />အင်းဆက်ဖြစ်ရတာချင်းတူရင် ပိုးစုန်းကြူးတွေလို မှော်ဆန်ဆန် အလင်းစက်ကလေးတွေအဖြစ်လောက် ရင်ခုန်စရာမကောင်းတာတော့ အမှန်ပါ။ လိပ်ပြာတစ်ကောင်ဖြစ်နေရင်ကို လှနေဖို့က မျှော်လင့်ထားပြီးသားပဲ ဆိုတော့လေ။ ထိခိုက်မိလို့ပဲဖြစ်ြဖစ်၊ သဘာဝအရောင်ကိုက မှုန်ဖျော့နေရင်ပဲဖြစ်ြဖစ် ကဲ့ရဲ့ခံရဖို့၊ အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာလွှဲခံရဖို့က သိပ်သေချာတာပေါ့။<br /><br />ကံကောင်းတာက ပိုးဖလံတွေလို မီးအလင်းရှိရာကို အတင်းမတိုးဝင်မိတာပါပဲ။ ပုရစ်တွေလို ဆူဆူညံညံ အသံမမြည်တတ်တာလည်း ကောင်းခြင်းတစ်မျိုးပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မနာကျင်စေဘူး။ ရောဂါပိုးမွှားတွေ မသယ်ဆောင်ဘူး။ ပန်းဝတ်ရည်ယူတဲ့ နှာမောင်းတွေကအစ ပျော့ပျောင်းနွဲ့နှောင်းပြီး နူးညံ့တယ်။ လိပ်ပြာတွေဟာ တောင်ပံခတ်ရင်တောင်မှ ယဥ်ကျေးညင်သာကြပါတယ်။<br /><br />အရည်ရွှမ်းတဲ့ သစ်သီးတွေ၊ ဝတ်ရည်ချိုတဲ့ ပန်းပွင့်တွေကို မက်မောတတ်တဲ့ ဗီဇနဲ့ နွေးထွေးသာယာတဲ့ ရာသီဥတုမှာ လိပ်ပြာတွေ ပေါက်ဖွားလာကြတယ်။ အရွက်ဖားဖားအပင်တွေနောက်မှာ ပိုးလောင်းအိမ်လေးအဖြစ် ပုန်းကွယ်မှီကပ်နေရာက အတောင်စုံအရောင်စုံနဲ့ ပျံသန်းနိုင်ခွင့်ကို စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး စောင်းဆိုင်းခဲ့ကြတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ယှဥ်ရင် အလွန်ကြီးမားတဲ့ အတောင်ပံတွေကို မညည်းမညူ သယ်ဆောင်နိုင်လောက်အောင် သတ္တိကောင်းကြတာ လိပ်ပြာတွေပါပဲ။ <br /><br />သဘာဝကျကျ ခေါက်ချိုးညီနေတဲ့ အဆင်အသွေးဟာ မှော်ဆန်တယ်။ လိပ်ပြာဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်ပုံပြင်တွေထဲမှာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါလေးဖြစ်သလို၊ ထိတ်လန့်စရာဇာတ်လမ်းတွေမှာ နတ်ဆိုးရဲ့ပုံရိပ်လည်း ဖြစ်သွားတတ်တယ်။ တကယ်တမ်းမှာ လိပ်ပြာတစ်ကောင်ဟာ ဘာတန်ခိုးသတ္တိမှ မလိုအပ်ဘဲ သိမ်မွေ့တဲ့သဘာဝနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေတာပါ။<br /><br />နွေရာသီ မကုန်မချင်း၊ ဆောင်းခိုချိန် မရောက်မချင်း တစ်နေရာကတစ်နေရာကို ကူးလူးပျံသန်းနေကြတယ်။ လိပ်ပြာတစ်ကောင်ရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးဟာ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ အစာမဟုတ်ခဲ့ရင် လေကြမ်းနဲ့အတူ လွင့်မျောသွားမှာပါ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ပြတိုက်တစ်ခုခု၊ မှတ်တမ်းတစ်နေရာရာမှာ အသာလေး ပင်အပ်နဲ့တွယ်ပြီး ဘောင်ခတ်ထားသလို ခမ်းနားနေမှာပါလေ။ <br /><br /><br />// written by- ShwunMi<br /></span><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-744554100045620973?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-81556112470443763632011-06-04T12:48:00.006+08:002011-07-14T22:31:27.107+08:00<div style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-3AqGTrCtwXw/TcwlQgfCEkI/AAAAAAAAAY0/jWj7_2D-MsU/s400/2009_OCT_coffeejob.png" /></div><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /><u>ငွေရောင်အနားသတ်</u><br /><br />တစ်ခုသောမိုးတိမ်ဟာ ကမ္ဘာမြေပေါ်က ရေစီးကြောင်းတွေကို စတင်မြင်တွေ့ခဲ့တယ်။ ြပီးတော့ နေကိုြမင်တယ်၊ လကိုမြင်တယ်။ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရေစီးကြောင်းတွေကြား မားမားတည်တည်ရပ်နေတဲ့ ကျောက်ဆောင်မြေစိုင်တွေကိုလည်း ကြည့်နေမိတယ်။<br /><br />ရှင်သန်မှုဟာ လေးလံမနေဘူး ဆိုပေမဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပျံနိုင်ရုံမျှသာ။ ပေါ့ပါးလွန်းလို့ လေနှင်ရာကိုလည်း တလိမ့်လိမ့်ရွေ့ရင်း ပုံစံတွေအမျိုးမျိုး ပြောင်းရတယ်။ တစ်စုတစ်ဝေးတည်း တိုင်စိုင်ကြီးဖြစ်လိုက်၊ အလိပ်အခွေတွေနဲ့ တိမ်ပွင့်ကြီးဖြစ်လိုက်၊ တိမ်မျှင်တွေ စုဝေးထားတဲ့ တိမ်လွှာကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားလိုက်၊ ပုံစံအမျိုးမျိုး ဖြစ်တည်ရတယ်။ နွေးထွေးတဲ့ နေရောင်ရှိချိန်မှာ အရောင်တွေ အလိုက်သင့် ပြောင်းပေးရတာလည်း သာယာကြည်နူးစရာပါပဲ။<br /><br />မြင်နေရတဲ့ ကမ္ဘာမြေပြင်ဟာ တချို့နေရာမှာ လင်းချင်းပြီး တချို့နေရာမှာ မှောင်မိုက်တယ်။ တချို့ကျောက်ဆောင်တွေဟာ မြင့်မားပြီး တချို့မြေပြင်တွေဟာ ကျယ်ြပန့်တယ်။ ဖြူဖွေးတဲ့ ရေခဲပြင်တွေရယ်၊ ခြောက်သွေ့တဲ့ ကန္တာရတွေရယ်၊ တောအုပ်စိမ်းစိမ်းတွေ၊ တောင်တန်းတွေနဲ့ စီးဆင်းနေတဲ့ စမ်းချောင်းတွေ၊ မြစ်တွေ၊ အရာမျိုးစုံကို ပင်လယ်ပြာပြာကြီးနဲ့ အနားသတ်ထားတာတွေ... တစ်ခါတစ်မျိုး မရိုးနိုင်အောင် မြင်ခွင့်ရခဲ့တယ်။ <br /><br />ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူလိုကိုယ်လို တိမ်စိုင်တိမ်လိပ်တွေ အဆုပ်လိုက်အပွင့်လိုက် တက်လာကြ၊ မိတ်ဆွေဖဲွ့ကြတယ်။ သူကနဲနဲပိုဖြူတယ်၊ ညိုတယ်၊ မြင့်တယ်၊ နိမ့်တယ်၊ ပွတယ်... တိမ်တွေ အချင်းချင်း ြငိကုန်ကြတယ်။ မိုးကြိုးတွေပစ်ကြ၊ မိုးသည်းတွေရွာချနဲ့ တအုန်းအုန်း တဝေါဝေါ ထစ်ချုန်းနေချိန်မှာ တိမ်မျှင်စဟာ အသာလေးရှောင်ပြီး ဘေးကကြည့်နေတယ်။ လျှပ်စီးရောင်အောက်မှာ မိုးလွတ်ရာကို ပြေးနေတဲ့ သတ္တဝါလေးတွေကို သူမြင်တယ်။<br /><br />တိမ်တချို့ မြေပေါ်ကို မိုးသီးမိုးစက်တွေ အဖြစ်နဲ့ ခုန်ဆင်းသွားကြတယ်။ တချို့က ပြန့်ကျဲပြီး အငွေ့ပျံသွားတယ်။ ပင်လယ်ထဲ ခုန်ချသူတွေလည်း ရှိသလို လေဟုန်စီးပြီး ခရီးဝေးဝေးကို ထွက်သွားကြသူတွေလည်း ရှိတယ်။ လေပြေတိုက်ရာ တလိမ့်လိမ့်ရွေ့လာတဲ့ တိမ်စိုင်ဟာ မြေပြန့်ပေါ်မှာ စိုက်ခင်းလေးတွေနဲ့ လူနေအိမ်တချို့ကို ငုံ့ကြည့်မိပြန်တယ်။ ရေတွင်းလေးတွေ တူးထားပြီ၊ ရေမြောင်းလေးတွေ သွယ်ယူလို့။ သူတို့ ပျော်နေကြပုံပဲ။<br /><br />ဒီလိုနဲ့ တစ်ခုသောတိမ်တိုက်ဟာ သူစိတ်ဝင်စားတဲ့ ကမ္ဘာကို အမြဲတမ်းစောင့်ကြည့်နေဖို့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စိတ်ထဲမှတ်လိုက်တယ်။ ပျော်ရွှင်ခြင်း အံ့သြခြင်းတွေနဲ့ နေရာအနှံ့ကို ခရီးသွားရတာ သူပျော်ရွှင်လာတယ်။ လေနှင်ရာ လျှောက်သွားရင်း တချို့နေရာတွေမှာ နေရောင်ကို ကွယ်မိတယ်။ ကြည်လင်တဲ့ ကောင်းကင်ပြာထဲမှာ တိမ်စတွေဟာ အမိှုက်ပဲလို့ ထင်တဲ့သူတွေလည်း တွေ့လာတာပေါ့။ <br /><br />ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိမ်တစ်ခုအတွက် မိုးခေါ်ကဗျာတွေ၊ မိုးနှင်ဂါထာတွေဟာ အပျင်းဖြေစရာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဟိုအဝေးကြီးက ရောက်လာတဲ့ ဥက္ကာပျံတွေ မြေပေါ်ကို ကြွေရာကနေ တိမ်တွေကျောပေါ်မှာတင် လမ်းဆုံးသွားကြတယ်။ မြေထုဟာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ။ လူတွေကလည်း တိမ်ညွန့်ကို လှမ်းခူးမယ်လို့ ကြိုးစားလာကြတယ်။ ငှက်နဲ့တူတဲ့ လေယာဉ်တွေနဲ့ တိမ်တွေကြားမှာ ပျံသန်းသွားလာနိုင်နေကြပြီ။ မြေထုပေါ်ကို ဗုံးဆံတွေလည်း မှိုလိုပေါက်အောင် ကြဲချနိုင်ကြပြီ။<br /><br />ပေါ့ပါးရက်နဲ့ ပိုမြင့်တက်လို့မရတဲ့ တိမ်စိုင်ကို ကျော်တက်ပြီး ပေါက်ကွဲအားပြင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ကမ္ဘာမြေပေါ်ကနေ ထွက်ခွာသွားတယ်။ တိမ်စိုင်ဟာ အြမင့်ကြီးကို ရောက်သွားရင် ကမ္ဘာမြေနဲ့ ကင်းကွာသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတယ်။ မိုးအဖြစ်ရွာချပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ စီးမျောပျောက်ကွယ်သွားမှာကိုလည်း မလိုချင်သေးဘူး။ သူဟာ မနီးမဝေးကနေ ငေးမောနေရတာကို ပိုပြီးကျေနပ်နှစ်သက်တယ်။ ပြီးတော့ မိုးတိမ်ဖြစ်နေတဲ့ ရေငွေ့မှုန်အစုဝေးတစ်ခုအကြောင်း သူ့တိမ်မျှင်တွေရဲ့ တစ်နေရာမှာ အသာလေး သိမ်းထားတယ်။<br /><br />တိမ်ရဲ့သက်တမ်း ပိုကြာလာတာနဲ့အမျှ ကမ္ဘာမြေ ပိုဆူညံလာတယ်။ ကြားရတဲ့အသံနဲ့ရော မကြားရတဲ့ အသံတွေနဲ့ပါ ပိုဆူညံလာတယ်။ စိတ်မပျက်နိုင်သေးတဲ့ တိမ်ဟာ အရာရာကို ကြည့်နေတုန်းပါပဲ။ ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေအတွက် ဝမ်းနည်းစွာ မိှုင်းအုံ့သွားတဲ့အခါတွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဟာ မုန်တိုင်းတွေ၊ မိုးကြိုးတွေ သယ်ဆောင်လာမယ့် တိမ်မျိုးမဖြစ်အောင် အမြဲတမ်းဂရုစိုက်နေတယ်။ တကယ်တော့ အားလုံးဟာ သည်းလွန်းတဲ့မိုးတွေကို မုန်းပေမဲ့ မိုးရစက်လေးတစ်ပေါက်နှစ်ပေါက်ကိုတော့ မျှော်လင့်တတ်ကြပြန်တယ်။ မိုးရွာနည်းတဲ့ နေရာတွေသာဆို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဝမ်းသာကြမှာပါ။<br /><br />တိမ်ညိုတိမ်မည်းတွေရဲ့ အဆုံးတစ်နေရာမှာ အဖြူရောင်တိမ်စလေးတွေ ရှိနေတာကို မြင်တတ်တဲ့သူတွေ ရှိလာတယ်။ မိုးသည်းမယ့်တိမ်တွေရဲ့ နောက်နားမှာ အဖြူရောင်တိမ်လွှာတွေက လန်းဆန်းခြင်းကို သယ်လာလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ကြတယ်။ ငွေရောင်အနားသတ် "silver lining" လို့တင်စားပြီး စာတွေဖွဲ့လာကြတယ်။ "တိမ်သလ္လာတိုင်းရဲ့ အဆုံးစွန်မှာ ငွေရောင်အနားသတ် ရှိတယ်" တဲ့။ တိမ်ပွင့်လေးဟာ ငွေရောင်အနားသတ်တစ်ခု မကြာခဏ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ရဲ့အဆုံးသတ်ကိုတော့ သူကိုယ်တိုင် မသိရသေးဘူး။ <br /><br />မြည်ဟီးထစ်ချုန်းနေတဲ့ တိမ်ညိုမည်းတွေကို အနားသတ်ပေးတတ်တဲ့ တိမ်လွှာတစ်ခုဟာ ကောင်းကင်တစ်နေရာမှာ ရှိနေတယ်။ သူရောက်နေတဲ့ နေရာဟာ နေရောင်ပြင်းပြင်း ကောင်းကင်ပြာပြာရဲ့ တစ်ထောင့်တစ်နေရာလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ မြေပြင်တစ်နေရာမှာ မိုးသားထူထူတွေ ပြိုမလို အုံ့မိှုင်းနေတယ်။ နောက်တစ်နေရာမှာ နေရောင်ပြင်းပြင်းကြောင့် ပူနွေးအိုက်စပ်လို့။ မြင်ကွင်းမှာ တချို့နေရာတွေ စိုစွတ်ထိုင်းမိှုင်းသလို တချို့နေရာတွေ အက်ကွဲခြောက်သွေ့တယ်။ အများစုသောတိမ်တွေဟာ မိုးရေစိုစွတ်ပြီးသား နေရာတွေကိုပဲ ခေါ်ဆောင်ခံရတာကို တစ်ခုသောတိမ်ကတော့ သတိထားမိတယ်။ <br /><br />တိမ်တွေဟာ လေရဲ့သယ်ဆောင်ရာကိုပဲ လိုက်နေရတယ်။ မြေပြင်ကိုအမြဲ ငေးနေချင်တဲ့ တိမ်တစ်ပွင့်ဟာ လေတိုက်ခတ်တဲ့ဆီကို နောက်ဆုံးကနေပဲ ဖြည်းဖြည်းလိုက်လေ့ရှိတယ်။ ပြိုကွဲလွင့်ထွက်မသွားဘူး ဆိုရင် မိုးတိမ်တစ်ခုရဲ့ အဆုံးသတ်ဟာ မိုးစက်မိုးပေါက်တွေအဖြစ် ရွာချလိုက်ရခြင်းဖြစ်တယ်။ အမြဲတမ်းလိုလို နေရောင်စူးရှတဲ့ တစ်နေရာမှာ မိုးရွာခွင့်ရမယ်ဆိုရင် တိမ်တစ်ခုရဲ့ပုံပြင် အဆုံးသတ်ချင် သတ်သွားပါလိမ့်မယ်။ အဆုံးမသတ်ဘဲ ကောင်းကင်ပြာရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ရစ်သီရစ်သီ ဝဲနေတဲ့ တိမ်တိုက်တစ်ခု အမြဲတမ်းရှိချင်လည်း ရှိနေပါလိမ့်မယ်။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-8155611247044376363?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-56910635231554210182011-05-26T23:35:00.003+08:002011-07-04T21:54:43.528+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">-ငါးလည်းမမြင်ရဘူး-တို့.. -မြင်ရတဲ့ငါးမွေးပါလား-တို့ အပြောခံရတဲ့ ငါးသေးသေးလေးတွေ မွေးထားဖြစ်တယ်။ ငါးဝယ်ဖို့သွားတုန်းကတော့ တခြားငါးမျိုးကို စဉ်းစားထားတာပါ။ ငါးမဝယ်ခင် ငါးအကြောင်းတွေရှာဖတ် ဓာတ်ပုံတွေသေချာကြည့်ပြီး သင့်တော်မယ့်ငါးကို စိတ်ကူးထားခဲ့တယ်။ ဆိုင်ရောက်တော့ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ငါးကို သဘောကျသွားပြီး နာမည်မသိတဲ့ အရောင်ဆန်းဆန်း ငါးလေးတွေ ဝယ်ဖြစ်သွားတယ်။<br /><br />ငါးဆိုင်ပိုင်ရှင်ကတော့ စကားနည်းနည်းနဲ့ လက်ညိုးထိုးတဲ့ငါး ကောက်ပေးလိုက်တာပါပဲ။ ဝယ်နေရင်းနဲ့မှ ငါးက အထီးတွေမှာပဲ အရောင်ပါပြီး အမတွေက ပုံစံတစ်မျိုး၊ အရောင်စုံတဲ့ အထီးနဲ့လုံးဝမတူမှန်း သိလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငွေရောင်၊ အဖြူရောင်လည်း အရောင်ပဲ ဆိုပြီး မျက်စိမှိတ်ဝယ်ပစ်ပါလိုက်တယ်။<br /><br />(စီနီယာငါးနှစ်ကောင်နဲ့ ငါးကိုက်လို့ သုံးရွက်ပဲကျန်တော့တဲ့အပင်။)<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qWcRY6BJj6M/Td1ZVE-SDSI/AAAAAAAAAZc/E8lKpC0edWc/s1600/CIMG2417_2.JPG"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-qWcRY6BJj6M/Td1ZVE-SDSI/AAAAAAAAAZc/E8lKpC0edWc/s320/CIMG2417_2.JPG" width="213" /></a><br /><br />ငါးကန်ရဲ့ မီးက ကန်အနောက်ဘက်မှာ ဖြစ်နေတော့ ပုံထွက်အောင်ရိုက်ဖို့ အတော်ကြိုးစားလိုက်ရတယ်။ မှန်ကန်ထဲကို အလင်းစူးစူးမရောက်အောင် လုပ်ထားတော့ ဖလက်ရှ်နဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့အခါ ငါးတွေက အလင်းရောင်ကို မလန့်ဘဲ လူချည်းမျက်စိကျိန်းနေရတယ်။ ငါးတွေက မိုးကြိုးပစ်၊ လျှပ်စီးလက်ရင်တောင် သိပ်မလန့်တတ်ကြဘူး။ <br /><br />ငါးမမွေးဖြစ်ခင်က ငါးတွေကို သိပ်မချစ်တတ်ဘူး.. အစာကျွေးတာ၊ ဓာတ်ပုံလိုက်ရိုက်တာလောက်နဲ့ ငါးဆိုတာ ရေထဲထားရင် သူ့ဘာသာနေမှာပဲ ထင်တာ။ ကိုယ်ပိုင်ငါးကျမှ သူတို့လည်း တော်တော်ရှုပ်တဲ့ သတ္တဝါလေးတွေမှန်း သိလာတယ်။ ကျွေးရတဲ့အစာ၊ ရေ pH value, filter, ရေထဲထည့်ဖို့ ဘာညာဘာညာ၊ ကန်ထဲထားဖို့ အပင်တွေဘာတွေနဲ့ စာတွေတော်တော်လိုက်ဖတ်ရတယ်။ တော်တော်ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကောင်တွေမို့လည်း သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်မှာ မရှင်နိုင်တော့တာနေမယ်။ အစက genetics အရ ပတ်ဝန်းကျင်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ မျိုးနွယ်ဆင်တူတဲ့ တခြားငါးတွေနဲ့ ရောသွားလို့ အဲ့လိုဖြစ်ကုန်တာလို့ ရေးထားကြတာပဲ။ <br /><br />တချို့လူတွေကတော့ ဒီငါးကို သေချာမွေးပြီး တခြားငါးကြီးတွေကို ပြန်ကျွေးတယ်။ ငါးနာမည်ကိုက Feeder-guppy ဖြစ်နေတာပါပဲ။ သူ့အရောင်ကျားပုံက တချို့အမြင်မှာ ရုပ်ဆိုးတော့ လူတွေဆက်မမွေးချင်လို့ တခြားငါးအစာ ဖြစ်သွားတာနေမယ်။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ထားရင် ခဏခဏ သားပေါက်တဲ့ ရှင်မွေးလွန်းငါး ဖြစ်နေတာလည်း ပါမယ်။ အကောင်သေးလို့ စားချင်စရာဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ <br /><br />ငါးလေးတွေ ကျန်းမာနေတာ မြင်ရရင် ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ မွေးကာစငါးလေးတွေ ရေမကူးတတ်ခင် တွားသွားနေတာလည်း ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ ငါးပေါက်စလေးတွေကို ငါးကြီးလာပြန်ကိုက်ရင်တော့ စိတ်ညစ်ရတယ်။ အများကြီးမွေးပြီး တစ်ဝက်လောက်စားပစ်တာ သူတို့ထုံးစံပါ။ အကြောင်းမသိလို့ ငါးပိစိတွေကို ကယ်ထားတော့ မမြင်ရတဲ့ငါးတွေ အများကြီး ဖြစ်နေတယ်။ မွေးပြီး သုံးလလောက်နေမှ ငါးအရောင်ကို ခပ်ရေးရေးမြင်ရတယ်။<br /><br />ငါးအသက် ဘယ်လောက်ကြာမှ အရောင်စုံမယ်တော့ မပြောတတ်သေးဘူး။ အခုက မြင်ရသလောက်ပေါ့။ အပြာရောင်ဆိုရင် အရမ်းနုလို့ ကြည့်တုန်းက သတိမထားမိဘူး။ ပုံထဲမှာပဲ မြင်ရတယ်။ အပြင်မှာ လိမ္မော် နဲ့ အနက်ရောင်ပဲ သေချာမြင်ရတယ်။ အီမိုဒီဇိုင်းလေးပေါ့။ <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-DrOml-DGLRM/Td1ZU94nJ9I/AAAAAAAAAZY/0LnPcY4FJ80/CIMG2385+-+Version+2.jpg"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-DrOml-DGLRM/Td1ZU94nJ9I/AAAAAAAAAZY/0LnPcY4FJ80/s320/CIMG2385+-+Version+2.jpg" width="320" /></a><br /><br />(ရှေ့ဆုံးမှာ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးထင်ထင်ရှားရှား အမတစ်ကောင်၊ အရောင်စက်တွေနဲ့က အထီးတစ်ကောင်၊ သူ့နောက်က ဆူးတောင်လိမ္မော်ရောင်နဲ့ နောက်အထီးတစ်ကောင်၊ ဘေးမှာ မထင်မရှား ငါးအမ တစ်ကောင်၊ ညာဘက်နားမှာ ကပ်ပါလာတာက မွေးကင်းစ ငါးပိစိ။)<br /><br />ကြီးကောင်ဝင်ခါစ ငါးတွေက အထီးမှန်း၊ အမမှန်း ခွဲလို့ရနေပေမဲ့ အရွယ်အစားက ငါးကြီးတစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အစာစားရင် ငါးကြီးတွေလောက် အိန္ဒြေမပျက်တတ်သေးဘူး။ ထပ်မွေးထားတာလေးတွေပါ အရွယ်ရောက်လာရင်တော့ ဘယ်လိုနေကြမယ် မပြောတတ်သေးဘူး။ ပထမဆုံး မွေးထားတာတွေပဲ အထီးအမခွဲလို့ရရုံ ရှိသေးတယ်။ ငါးဂျူနီယာတစ်ကန်၊ ငါးစီနီယာတစ်ကန်နဲ့ လောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေနေတယ်။ နဲနဲကြာရင် ငါးအသေးတွေ ရေကန်ကျပ်တယ်ဆိုပြီး ဆန္ဒပြနေမလား မသိဘူး။<br /><br />အစက ဆိုင်ထဲမှာ ပြထားသလို ကန်ထဲမှာ ငါးတွေစုပြုံထားတာ ကြည့်ကောင်းတယ်ထင်ခဲ့တယ်။ နောက် စာဖတ်ကြည့်တော့ အဲ့လိုလုပ်တာ ငါးကျန်းမာရေးနဲ့ မညီညွတ်ဘူးတဲ့။ ငါးစိတ်ချမ်းသာအောင် ထားရရင်တော့ ကန်ကကြီးကြီး ငါးကသေးသေးနဲ့ ငါးပျောက်နေမှာပါပဲ။<br /><br />သူတို့ကြည့်ရတာ အစားခံရမယ့်ဘဝ မဟုတ်တော့ တော်တော်ပျော်နေပုံရတယ်။ ဆိုင်ကဝယ်လာတဲ့ ငါးတွေထက် အိမ်မှာပေါက်တဲ့ငါးလေးတွေက လူကိုပိုခင်တယ်။ သူတို့လေးတွေ လူကိုမကြောက်တာ ဝမ်းသာပေမဲ့ ရေလဲပေးတဲ့အခါ ရှောင်မနေတော့ သူတို့ကန်ကို ရေလဲပေးရတာ အသည်းယားဖို့ကောင်းတယ်။ <br /><br />ဆိုင်မှာတုန်းက ငါးတွေကန်ကို သေချာမလုပ်ထားလို့ ရေနောက်နေတယ်ထင်ခဲ့တာ။ နောက်မှ ရေကြည်နေရင် ငါးမကြိုက်ဘူးဆိုတာ သိရတယ်။ မျက်စိမှိတ်ဝယ်လာတဲ့ ငါးတွေကလည်း ဆားပေါက်တဲ့ရေကို ကြိုက်တဲ့ငါးတွေ ဖြစ်နေတယ်။ ငါးကန်ထဲထည့်ရတဲ့ ဆားတွေက ရေကိုဝါစေတယ်။ ငါးကန်ကို ကျောက်တုံးခင်းရင် ငါးစာတွေဘာတွေ ဝင်သွားတော့ ရေအနံ့ဆိုးမယ် ဆိုတာနဲ့ လက်လျှော့လိုက်ရတယ်။ ရုပ်ရှင်ထဲကငါးကန်တွေ ဘာလို့ပိုလှနေတာလဲ မသိဘူး။ ပြီးတော့ အစာပိုကျွေးမိရင် နေမကောင်းဖြစ်တတ်တယ်ဆိုလို့ ငါးစာလည်း ခဏလေးပဲ ကျွေးရတယ်။ ငါးတွေက တစ်ချိန်လုံး ရေကူးနေတာပဲမို့ ပျင်းဖို့တော့ကောင်းတယ်။<br /><br />ငါးတွေကို တကယ်မွေးကြည့်တဲ့အခါ သူများငါးကန်ကို ငေးရသလောက် စိတ်ကူးယဉ်မဆန်တော့တာ တွေ့ရတယ်။ အစာကျွေးရင် အကုန်စားမစား ကြည့်ရတယ်။ ရေကူးတာ ပုံမှန်ဟုတ်မဟုတ် ကြည့်ရတယ်။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ လိုက်ရှာ၊ လိုက်မေးရတယ်။ နေမကောင်းဖြစ်ရင် ဆေးဝယ်တိုက်ရတယ်။ သူတို့ကတော့ တခြားအန္တရာယ်မရှိဘဲ ရေကန်အသင့်၊ အစာအသင့်နဲ့ နေရတာ သဘာဝပဲလို့ ထင်ချင်ထင်နေမယ်။ သဘာဝအစစ်ကတော့ စင်းလုံးချောချည်းပဲ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ။ <br /><br />ငါးကလေးတွေ တစ်ကောင်ချင်း မွေးပြီးသွားရင် ငါးမကြီးက လိုက်ကိုက်တယ်။ အပြေးမြန်တဲ့ကောင်ရယ်၊ ပုန်းတတ်တဲ့ကောင်ရယ်လောက်ပဲ အသက်ရှင်စရာရှိတယ်။ သဘာဝကိုက မွေးကတည်းက အားနည်းတဲ့အကောင်တွေကို ရှင်သန်ခွင့် မပေးဘူး။ တချို့ငါးလေးတွေကလည်း မွေးမွေးချင်း ရေမကူးတတ်ဘူး။ ငါးအမ ကလေးမွေးရင် ငါးအထီးက ဘေးမှာပျာယာခပ်နေတယ်။ သူဘေးမှာရှုပ်တော့ ငါးအမက ကလေးမွေးရတာ အချိန်ကြာသွားတယ်။ အဲ့လိုဆိုတော့ ငါးပေါက်စတေွ လွတ်ဖို့ အခွင့်အလမ်းများသလို ဖြစ်သွားပြန်တယ်။ တကယ်လို့သာ ငါးအထီးလိုက်မရှုပ်စေချင်လို့ လူကသွားခွဲထားလိုက်ရင် ငါးသေးသေးတွေ ပိုအစားခံရနိုင်တယ်။ <br /><br />လူတွေ စိတ်ကူးယဉ်မျှော်လင့်တာက သဘာဝထက် ပိုများပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ကူးဟာ စိတ်ကူးပဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် သဘာဝက လိုအပ်လို့ပေးထားတာတွေကို မမြင်မိတာ၊ မလိုချင်တာတွေ ဖြစ်တတ်ပြန်တယ်။ စိတ်ကူးထဲက ငါးကန်ထဲမှာဆို ငါးရယ်၊ ရေရယ်၊ ကျောက်တုံးလေး အပင်လေးတွေရယ်ပဲ ပါတယ်။ တကယ်ရှင်သန်ဖို့ကျတော့ လိုအပ်တာတွေက စိတ်ကူးယဉ်ထက်ပိုတယ်။ ရေထဲမှာ ပါဝင်သင့်တဲ့ ဓာတ်တွေ၊ အစာထဲမှာ ပါဝင်သင့်တဲ့ ဓာတ်တွေက သေချာမကြည့်မိတဲ့ အဓိကလိုအပ်ချက်တွေ ဖြစ်လာတယ်။ သူတို့လိုအပ်တာတွေ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လို့ ငါးလေးတွေ&nbsp; ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေကြရင် စိတ်ချမ်းသာပါတယ်။ သတ္တဝါသေးသေးလေးတွေအတွက် ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးပေးထားရတာ ပျော်စရာတစ်ခုပေါ့။&nbsp; </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5691063523155421018?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-58036394945225661712011-05-14T03:12:00.005+08:002011-05-18T01:46:18.278+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;;"> <br /><u>"တာရာ"</u><br /><br />ကိုယ့်ဘာသာ<br />နေမှန်း ကြယ်မှန်း မသိ.. သာနေခဲ့ ။<br /><br />ဟိုအဝေးကြီးမှာ..<br />အလင်းစက် သေးသေးလေးတွေကြား<br />စကြဝဠာဟာ သိပ်မှောင်တယ်။<br /><br />ကိုယ့်စကား သူကြား၊ မကြား<br />အလင်းတစ်မှုန်စာ သေချာလို့<br />သူရှိမရှိ ကိုယ်သိနိုင်တာလည်း<br />အလင်းတစ်မှုန်စာမျှသာ။<br /><br />မြင်ခဲ့တဲ့ အလင်းစက် တချို့လို..<br />တဖြည်းဖြည်း ပိုတောက်ပမှာလား<br />ပေါက်ကွဲပြီး မှိန်ဖျော့သွားမှာလား<br />စိတ်ကူးစိုးရိမ်မှုတွေ မျိုချရင်း<br />အပူ၊ အလင်း၊ ရောင်ခြည်များ ဖြန့်နေ။<br /><br />အရာရာဟာ တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်တယ်၊<br />ကမ္ဘာဟာ တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်တယ်<br />ပုံပြင်၊ ကဗျာတွေ၊ စာတွေထဲ<br />တိုက်ဆိုင်စွာပဲ အလည်ရောက်ခဲ့သော<br />လောင်ကျွမ်းနေသော အလင်းစက်ကလေး<br />သွေးအေးအေးနဲ့ ဆက်လက်ပူလောင်တယ်။<br /><br />// written by- Shwun Mi<br />- - - - - - - - - -<br /><br /><u>By the way:</u><br /><br />ကြယ်ကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် စတားဟု ခေါ်သည်။ လက်တင်ဘာသာက စတယ်လာဟု ခေါ်သည်။ လက်တင်ဘာသာမှာလည်း သက္ကတ၊ ပါဠိတို့တဲ့သို့ပင် 'အင်ဒို-ဥရောပ' (Indo-European) မိသားစုဝင် ဘာသာစကား ဖြစ်သည်။ စတား၊ စတယ်လာတို့၏ မူလစကားမှာ သက္ကတမှ 'စတာရာ' (Stara) သို့မဟုတ် 'တာရာ' (tara) ဖြစ်လေသည်။ ဪ.. တာရာသည် ကြယ် (ဝါ) ကြယ်အစုဖြစ်ကြောင်း မြန်မာကလည်း အသိသား။ မြန်မာစကားဖြစ်နေသော တာရာ နှင့် အင်္ဂလိပ်စကား စတား တို့မှာ လက်စသတ်တော့ အတူတူပါတကား။<br /><br />တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင်- ခပ်သိမ်းကလျာ ရှုဖွယ်သာတည်း (၂၁)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5803639494522566171?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-69311626965146413282011-05-07T16:56:00.019+08:002011-08-26T16:39:43.385+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <br /><br /><u>ခရုလေးနဲ့ နှင်းဆီပင်</u><br /><br />ကြည်လင်သာယာတဲ့ နွေဦးရာသီအရောက်၊ ပန်းခြံလေးတစ်ခုရဲ့ ပတ်လည်မှာ အရွက်ထူထူ၊ အခွံမာသီးတွေရှိတဲ့ ဟေဇယ်ချုံတွေနဲ့ ကာရံထားတယ်။ ချုံပင်တန်းပေါ်ကနေ ကျော်ကြည့်လိုက်ရင် သိုးတွေနွားတွေ လာစားတတ်တဲ့ စားကျက်ကွင်းပြင်ကြီး ရှိပြီး ပန်းခြံလေးရဲ့ အလယ်တည့်တည့်မှာ ပန်းပွင့်နီနီလေးတွေ ပွင့်တဲ့ နှင်းဆီပင်လေးတစ်ပင် ရှိနေတယ်။ နှင်းဆီပင်လေးရဲ့ အောက်မှာ သူ့အခွံထဲသူ ကြီးကျယ်နေတဲ့ ခရုလေးတစ်ကောင်လည်း ရောက်နေတယ်။ <br /><br />"တစ်ချိန်မှာ သိမှာပေါ့။ ငါက နှင်းဆီပင်လို ပန်းတွေပွင့်တာထက်၊ ဟေဇယ်ပင်လို အခွံမာသီးတွေ သီးတာထက် သိုးဆိတ်နွားတွေလို စားသောက်စရာထုတ်ပေးတာထက် ပိုသာတာတစ်ခုခု လုပ်မယ့်သူကွ။" ခရုလေးက ပြောလိုက်တဲ့အခါ နှင်းဆီပင်က မေးတယ်။<br />"ကျွန်မရှင့်ကို အထင်မသေးရဲပါဘူး။ ဘာတွေလုပ်မှာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ပြောပြပါဦးလား။" <br />"ကျုပ် အချိန်ပေး စဉ်းစားရမယ်။ မင်းလို အလောတကြီး ထ,ထ,ပြီး ပန်းပွင့်တဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူး။ စောင့်မျှော်စရာမရှိရင် ရင်ခုန်စရာ သိပ်မကောင်းဘူးလေ။" <br />ခရုလေးက မြန်မြန်ပြန်ဖြေပြီး သူ့အခွံလေးထဲ ပြန်ဝင်သွားတယ်။ <br /><br />နောက်တစ်နှစ် ဒီလိုအချိန်မှာလည်း ခရုလေး နှင်းဆီပင်အောက်ကို ရောက်နေပြန်တယ်။ နွေးထွေးတဲ့ နေရောင်အောက်မှာ နှင်းဆီပင်ဟာ မနှစ်ကလိုပဲ လှလှပပ ဖူးပွင့်နေပြန်တယ်။ ခရုလေးက အခွံထဲကနေ ကိုယ်တစ်ပိုင်းထုတ်၊ ဦးချိုလေးဖြန့်လို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ပြီး ပြန်ငြိမ်နေလိုက်တယ်။ <br />"မထူးခြားပါလား။ အကုန်လုံး မနှစ်ကလိုပဲ။ ဘာမှတိုးတက်မလာဘူး။ နှင်းဆီပင်လည်း ဒီအရောင်နဲ့ ဒီပန်းပဲ ပွင့်တယ်။ ဒီထက်မပိုတော့ဘူး။" <br /><br />ဒီလိုနဲ့ နွေကုန်တော့ သစ်ရွက်တွေကြွေတယ်။ လေတွေတိုက်တယ်။ မိုးရွာတယ်။ ဆောင်းဦးရာသီကနေ ဆောင်းရာသီရောက်လို့ ရာသီဥတုဟာ ကြမ်းတမ်းပြီး အေးစက်စိုထိုင်းလာတယ်။ ဆီးနှင်းတွေ မဖုံးခင်အထိ နှင်းဆီပင်ဟာ ဝေနေအောင် ပွင့်လိုက်ပါသေးတယ်။ ဆီးနှင်းတွေကြောင့် နှင်းဆီပင် ငိုက်ကျသွားတဲ့အခါ ခရုလေး မြေထဲကို တိုးဝင်ပြီး ဝပ်နေတာကို မြင်လိုက်တယ်။ <br /><br />နှင်းတွေအရည်ပျော်ပြီး နောက်နှစ်သစ်ရောက်တဲ့အခါ သူတို့တွေ ဆုံကြပြန်တယ်။ <br />"မင်းတောင် နှင်းဆီပင်အိုကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ။ မင်းမသေချင်လည်း သေရတော့မယ်။ မင်းက လောကကြီးအတွက် အင်အားရှိသမျှတော့ အစွမ်းကုန် ဖူးပွင့်ခဲ့ပါရဲ့။ အရေးကြီးတာတစ်ခုတော့ ငါ့ဘာသာတွေးဖို့ အချိန်မရလို့ မင်းကိုမေးချင်တယ်။ ဒီလို သူများအတွက် ပန်းတွေ ပွင့်ပေးခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တိုးတက်ဖို့ကျ မင်းမကြိုးစားခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ ပန်းတစ်မျိုးတည်း ပွင့်တာကလွဲလို့ တခြားဘာမှလည်း ပိုမတတ်လာဘူး။ ငါပြောတာ မှားလား။ မင်းက ဒီလိုနေရင်းနဲ့ သစ်ကိုင်းခြောက် ဖြစ်တော့မှာ။ နားလည်ရဲ့လား။"<br /><br />"ရှင်ပြောမှ ကျွန်မကြောက်လာပြီ။ ကျွန်မ တစ်ခါမှ အဲ့လို မတွေးဖူးပါဘူး။" <br /><br />"ဘယ်တွေးမိမလဲ။ မင်းက တွေးဖို့ကြောက်တာကိုး။ မင်းစဉ်းစားသင့်တာက ဘာလို့ ပန်းတွေပွင့်ရလဲ။ ပန်းတွေ ဘယ်လိုပွင့်နေလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုပဲ ပွင့်ပြီး နောက်တစ်မျိုး မပွင့်နိုင်တာလဲ။ အဲ့လိုပေါ့ကွာ" <br /><br />နှင်းဆီပင်က ပြန်ရှင်းပြတယ်။ "ကျွန်မကတော့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပဲ ပန်းတွေပွင့်ပေးလိုက်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတစ်မျိုးပဲ လုပ်နိုင်လို့ပါ။ နေရောင်ခြည်လင်းရင် နွေးတယ်။ လေပြေတိုက်ရင် လန်းဆန်းတယ်။ နှင်းရည်ကြည်လေးတွေ သောက်တယ်။ မိုးရေချိုးတယ်။ ကျွန်မဒီလိုပဲ အသက်ရှူပြီး ရှင်သန်ပါတယ်။ မြေကြီးထဲကနေ အာဟာရတွေ စားသုံးရတယ်။ ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ အလင်းရောင်အားကိုလည်း ရတယ်။ ကျွန်မခံစားရသလောက်နဲ့ အမြဲတမ်း ကြည်နူးပြီး အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်နေမိတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း ပန်းတွေပွင့်နိုင်တယ်။ ကျွန်မဘဝမှာ တတ်နိုင်တာ ဒီလောက်ပါပဲ။" <br /><br />"မင်းဘဝက မလေးနက်သလိုပဲ" <br />ခရုက အားမလိုအားမရ မှတ်ချက်ချတယ်။ နှင်းဆီပင်က သိပ်မငြင်းတတ်ဘူး။ <br />"ဟုတ်တယ်။ အားလုံးကို ကျွန်မ အဆင်သင့်ရနေတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်မှာဆို ပိုသာတာပေါ့။ ရှင်က လေးလေးနက်နက်တွေ စဉ်းစားတတ်တယ်။ ဉာဏ်ရှိတယ်ဆိုတော့ တစ်လောကလုံးအတွက် အတွေးအခေါ်တွေ ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်မှာပေါ့။" <br /><br />"ငါတော့ မလုပ်ချင်ပါဘူး။ တစ်လောကလုံးနဲ့ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ဘာတွေသွားလုပ်ပေးရမှာလဲ။ ကိုယ့်ဘာသာနဲ့ကိုယ်တောင် ကိုယ့်အခွံထဲမှာ ပြည့်ကျပ်နေတာ။" <br /><br />"ဒါပေမဲ့ ဒီလောကြီးထဲမှာနေတာ၊ ကျွန်မတို့အားလုံးက လောကြီးကို ကိုယ့်ဆီက အကောင်းဆုံးတွေ ပေးဆပ်သင့်တာပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်မဆို ကိုယ်ပွင့်တဲ့ နှင်းဆီပန်းပဲ ပေးဆပ်နိုင်တယ်။ ရှင်ကျတော့ ဒီလောက်အများကြီး တွေးခေါ်နိုင်တာပဲ။ တစ်ခုခု ပေးဆပ်ရမယ်ဆို လောကကြီးကို ရှင်ဘာပေးမလဲ။" <br /><br />"လောကကြီးက ကျုပ်ကို ဘာများပေးလို့ ကျုပ်က ပြန်ပေးဆပ်ရမှာလဲ။ အလကားတွေပါ၊ လောကကြီး ပိုစိုပြေအောင် တံတွေးပဲ ထွေးပေးလိုက်မယ်။ ကျုပ် အရေးမစိုက်ချင်ဘူး။ မင်းကဟုတ်တယ်၊ တခြားဘာမှ မလုပ်နိုင်လို့ ပန်းပဲပွင့်တာ။ ဟို ဟေဇယ်ပင်လည်း အသီးတွေသီးပေါ့။ သိုးတွေနွားတွေလည်း နို့တွေ သားရေတွေ ပေးပေါ့။ သူတို့သဘောနဲ့ သူတို့၊ ကျုပ်လည်း ကိုယ့်သဘောနဲ့ ကိုယ်ပဲ။ ကိုယ့်အခွံထဲ ကိုယ်နေတာ။ လောကကြီးထဲ မနေဘူး။" <br /><br />ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ခရုက သူ့အခွံထဲကို ခေါင်းပါသွင်းပြီး အိပ်နေလိုက်တယ်။ <br /><br />"ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ ငါ့မှာဆို သူ့လို ဝင်ခွေအိပ်စရာ အခွံမရှိဘူး။ ဒီတော့ ပန်းတွေပဲ ဆက်ပွင့်ရဦးမှာပေါ့လေ။ ပွင့်ဖတ်တွေ ကြွေရင်လည်း လေထဲလွင့်ကုန်ဦးမှာပဲပေါ့။" နှင်းဆီပင်ဟာ သူ့အကြောင်းသူ တွေးကြည့်တယ်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ နှင်းဆီတစ်ပွင့်ကို ဓမ္မတေးစာအုပ်ထဲမှာ အမှတ်တရ ညှပ်သိမ်းထားတာ တွေ့ဖူးတယ်။ မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက် သူ့နှင်းဆီပွင့်ကို ရန်ဘတ်မှာထိုးထားတာ တွေ့လိုက်တယ်။ ကောင်မလေးတစ်ယောက် နှင်းဆီပွင့်လေးကို နမ်းရှိုက်ရင်း ကြည်နူးနေတာ မြင်ဖူးတယ်။ ဘဝမှာ ဒါတွေဟာ အမှတ်ရစရာတွေပါပဲ။ ဒါလောက်နဲ့ပဲ နှင်းဆီပင် စိတ်ချမ်းသာနိုင်ပါပြီ။ <br /><br />နှင်းဆီပင်ဟာ ဘယ်လိုမှ စိတ်ထဲမထားဘဲ အချိန်မှန်မှန် ပန်းတွေဆက်ပွင့်တယ်။ ခရုလေးကတော့ အခွံထဲဝပ်နေရင်း လောကကြီးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်သလို ခပ်တည်တည် ဆက်နေတယ်။ <br /><br />ဒီလိုနဲ့ နှစ်တွေအများကြီး ကုန်လွန်လာတယ်။ <br /><br />ခရုလေးဟာ မြေကြီးပေါ်နေရင်းက မြေကြီးထဲရောက်ပြီး မြေကြီးပြန်ဖြစ်နေပြီ။ နှင်းဆီပင်လည်း အိုမင်းသေဆုံးပြီး မြေကြီးထဲ ရောက်နေပါပြီ။ အမြတ်တနိုးသိမ်းထားတဲ့ ဓမ္မတေးစာအုပ်ထဲက အမှတ်တရနှင်းဆီပန်းလေးတောင် အရောင်အဆင်း မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပန်းခြံလေးထဲမှာတော့ တခြားနှင်းဆီပင်တွေ တခြားခရုလေးတွေ ဆက်ပြီးရှိနေကြတုန်းပါပဲ။ နှင်းဆီပင်တွေ ပန်းပွင့်နေချိန်မှာ ခရုလေးတွေက လောကကြီးကို အရေးမစိုက်ဟန်နဲ့ မြေပေါ်ကို တံတွေးထွေးကြတယ်။ <br /><br />ဒီလိုနဲ့ ပုံပြင်လေးဟာ အစကနေ ပြန်စပြီး တစ်ပတ်ပြန်လည်တယ်။ နှင်းဆီပင်တွေရယ်၊ ခရုတွေရယ် ရှိတဲ့ ပန်းခြံထဲက တစ်နေရာမှာ နှင်းဆီတစ်ပင်နဲ့ ခရုတစ်ကောင်ဟာ လေးလေးနက်နက် အကြောင်းအရာတွေ ဆွေးနွေးချင် ဆွေးနွေးနေလိမ့်မယ်။ ပန်းပွင့်ဖို့ တတ်နိုင်တဲ့သူက ပန်းတွေဆက်ပွင့်ပေးနေသလို၊ ညစ်ပတ်အောင် လုပ်တဲ့သူက လုပ်နေဦးမှာပါပဲ။ <br /><br />မူရင်း Hans Anderson ၏ The Snail and the Rose Tree ပုံပြင်ကို မရွှန်းမီ မြန်မာလို ပြန်ရေးပါသည်။ ထို့နောက် ဆက်ရေးပါသည်။ <br /><br />- - - - -<br />နောက်ဆက်တွဲ <br /><br />တစ်နေ့တော့ အဲ့ဒီပန်းခြံထဲကို ဗမာမလေးတစ်ယောက် ရောက်သွားတယ်။ သူမဟာ ခရုလေးတစ်ကောင်လိုပဲ နှေးတုံ့နှေးတုံ့နဲ့မို့ သူမကိုယ်သူမ စိတ်ပျက်နေတာပေါ့။ အဲဒါကိုသိတဲ့ ခရုလေးတစ်ကောင်ဟာ ကောင်မလေး အားမငယ်ရအောင် တရွေ့ရွေ့သွားတဲ့ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာလေးနဲ့ ခြံစည်းရိုးတိုင်ပေါ်ကို တက်ပြတယ်။ နှေးကွေးတဲ့ မိန်းကလေး မပုကြွယ်ဟာ ခရုသေးသေးလေး ခြံစည်းရိုးပေါ် ကြိုးစားတက်နေတာကို ကြည့်ရင်း လေးစားအားကျပြီး အတုယူလိုက်သတဲ့။ အဲသည်ကစပြီး "မပုကြွယ်နဲ့ ခရုငယ်" ဆိုတဲ့ သင်ခန်းစာပုံပြင်လေးတစ်ခုပါ ခရုအသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကျန်ရစ်တယ်။ အဲ့သည်ခရုလေးဟာ ပန်းပွင့်တာထက်၊ အသီးသီးတာထက်၊ စားသောက်စရာပေးတာထက် ပိုသာအောင် လုပ်ပြမယ်လို့ ကြွေးကြော်ခဲ့တဲ့ ခရုလေးရဲ့ မြေးမြစ်တွေထဲက တစ်ကောင်ပေါ့ကွယ်။ ပေးလိုက်တဲ့ သင်ခန်းစာလေး တစ်ခုနဲ့တင် စာတင်ခံရလောက်အောင် ကြီးကျယ်သွားတာပါပဲ။ ကျန်တဲ့ခရုတွေကတော့ ထုံးစံအတိုင်းပေါ့ကွယ်။ <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-6931162696514641328?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-35754553148908786232011-05-05T00:04:00.004+08:002011-08-10T00:10:23.767+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-4x7wyH_uTKU/TcFv4n9TRyI/AAAAAAAAAYw/3YLc7VU1aAQ/s1600/excitingNumbers.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-4x7wyH_uTKU/TcFv4n9TRyI/AAAAAAAAAYw/3YLc7VU1aAQ/s1600/excitingNumbers.jpg" /></a></div><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> ဘာရယ်မဟုတ်လည်းပဲ ဘယ်လောက်မှ မရှိတဲ့ ဂဏန်းသေးသေးလေး ဖြစ်နေလည်းပဲ မှတ်မှတ်သားသား ရှိချင်လို့ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်လောက်ကနေ ဖြည်းဖြည်းနှေးနှေး ပိတ်လိုက်ဖွင့်လိုက် ရေးလာတဲ့ စာမျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဘလော့မပိတ်တော့ပါဘူး လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်ကစပြီး တရိရိတက်လာတဲ့ နံပါတ်လေးတွေကို ကြည့်ရတာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပါတယ်။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;">တခါတလေ အလုပ်များနေရင် စာပိုရေးဖြစ်ပြီး စိတ်ဖိစီးတာတွေ များလာပြန်ရင်တော့ စာမရေးဘဲ ရပ်ထားမိပြန်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ့်စိတ်ထဲက အကြောင်းအရာတွေ စာလုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ အစီအရီထွက်လာတာကို ကြည့်ရတာ စိတ်ချမ်းသာစရာပါ။ သိ၊ မြင်၊ ကြုံတွေ့၊ ခံစားရတာတွေကို&nbsp; ပြန်ရေးနိုင်သလောက် မျှဝေရေးသားခွင့်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio; font-size: 100%;">ရေးချင်တာတွေ မှတ်ထားချင်တာတွေ များလာတဲ့အခါ ဘာရေးရမှန်းမသိ ဘယ်လိုရေးရမှန်းမသိ အာရုံများပြီး ဘာမှမရေးဖြစ်တော့တာလည်း ရှိပါတယ်။ အဲ့လိုအခါမျိုးကျ စာတွေပိုပိုဖတ်ရင်းနဲ့ စကားလုံးတွေ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဗလာနယ်ထဲ ရောက်သွားသလို ခံစားရပါတယ်။ တစ်ခါက ပြောဖူးတဲ့ "တိတ်ဆိတ်နေခြင်းဟာ ဆူညံစွာခံစားနေရလို့ဖြစ်တယ်" ဆိုတာကိုပဲ ပြန်ပြောချင်ပါတယ်။&nbsp; အာရုံတွေ မနောက်ကျိကုန်အောင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ညှိယူရမှာပေါ့။</span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio; font-size: 100%;">ဘာလိုလိုနဲ့ မေလထဲတောင် ရောက်လာပြီပဲနော်။ &nbsp;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-3575455314890878623?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-81555708019145145592011-04-29T12:09:00.002+08:002011-05-18T01:53:07.829+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <br />-နွေယုံတမ်း-<br /><br />နွေခေါင်ခေါင်မှာ<br />တိမ်ဖြူတိုက်တွေ အလည်လာရင်း<br />နှင်းစက်မှုန်တွေ ဖြာဝေပေးသလို..<br />လောကကြီးဟာ အေးအေးချမ်းချမ်း<br />ကောင်းကင်ကြီးလည်း မညိုမှိုင်းဘဲ<br />ဖွေးလက်လန်းဆန်းလို့။ <br /><br />//written by- ရွှန်းမီ //<br />Friday afternoon; </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-8155570801914514559?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-45065102115805067902011-04-24T20:01:00.002+08:002011-05-18T01:54:24.407+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><br /><u>မိုးငွေ့ဝေဝေ</u><br /><br />နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှမကျန်ဘူး..<br />အပူရှိန်တွေရဲ့ မြူးဟန်နဲ့<br />ရူးချင်ယောင်ဆောင်တဲ့ လေပြေကြား<br />ရွာသွန်းထားခြင်းများစွာ<br />အသာတကြည် ခြောက်သွေ့ပေးရှာခဲ့..<br /><br />မကြာမကြာ ငိုပေမဲ့<br />စိုပြေခွင့်မရသော တိမ်တိုက်များ..<br />သစ်ပင်တွေကြားကို ဝင်ပုန်းရင်း<br />တောင်တန်းတွေဆီကို ထွက်ပြေးရင်း<br />ပင်လယ်ခါးခါးဆီ ခုန်ဆင်းရင်း..<br /><br />အငွေ့ပျံ မှုန်ရီသဏ္ဌာန်များ<br />ခပ်ဝါးဝါး တီးတိုးလွင့်စင်လာ..<br />ဘာကိုမှ မသိဟန်ဆောင်လို့<br />ပြည်လည်ရွာသွန်းဖို့ ပြင်ဆင်နေ..<br />နွေဦးတောင်ခြေ မိုးငွေ့တဝေဝေ..။<br /><br />//written by- ရွှန်းမီ //<br />Sunday morning, 1 am; <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-4506510211580506790?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-11789693302949368592011-04-23T02:52:00.004+08:002011-07-14T22:07:08.886+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> လူတွေ အသက်ကြီးလာရင် ငယ်ငယ်ကအကြောင်း ပြန်ပြောရတာ ပိုအရသာတွေ့သလိုပဲ၊ အပျော်တမ်းစာရေးရင်း ကြာလာတော့ အရင်က ရေးဖူးတာတွေ ပြန်ကြည့်မိပါတယ်။ Earth Day နဲ့ တိုက်ဆိုင်စွာ <a href="http://4friends2flip.blogspot.com/2009/01/blog-post_18.html">ကမ္ဘာမြေ သို့မဟုတ် မြေကြီးရဲ့အကြောင်း ရေးဖူးတာလေး</a>ကို ပြန်ဖတ်ရင်းနဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်ကြိုက် အစီအစဉ်လေးမှာ ယူနီကုဒ်ဖောင့်နဲ့ ပြန်မျှဝေလိုက်ပါတယ်။<br /><br /></span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-XCEPsSIcQiE/TbHMA2R9dDI/AAAAAAAAAYs/dSFnh0Vf218/s1600/Earth2011.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="127" src="http://2.bp.blogspot.com/-XCEPsSIcQiE/TbHMA2R9dDI/AAAAAAAAAYs/dSFnh0Vf218/s320/Earth2011.jpg" width="320" /></a><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">ချစ်စရာကောင်းတဲ့ Google Earth Day Banner အောက်မှာ ပိုလှတဲ့ စာလုံးလေးတွေနဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ ဖတ်နိုင်ကြပါစေ။ <br />- - - <br /><br /><u>- ငါတို့ နင်းနေသော -</u><br /><br />ဆင်းရဲသားလူတစ်ယောက်အတွက် မြေကြီးဆိုတာ မြေရောင် ထနေတဲ့ နင်းလို့ရတဲ့ မြေပဲ ဖြစ်နေပေမယ့် ရေမြေကို ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရနိုင်သူတွက်တော့ မဟာပထဝီ မြေကြီးဟာ ထူးခြားလှပတဲ့ နာမဝိသေသနတွေ ပဒေသာပင်ပေါ်က ဆန္ဒရှိတိုင်း ရသလို ရွှေမြေ ငွေမြေ ရတနာမြေ လိုတရမြေ ဖြစ်ရတယ်။<br /><br />သူလိုကိုယ်လို လူတွေအားလုံးပဲ မြေကို နင်းကြတယ်။ မြေကိုနင်းပြီး ပညတ်ချက်တွေ ထုတ်ကြတယ်။ မြေကိုနင်းပြီး လောဘတွေကို စိုက်ပျိုးတယ်။ မြေကိုနင်းပြီး အတ္တတွေကို တည်ဆောက်တယ်။ မြေကိုရော၊ မြေမှာ ပါ၀င်တဲ့ သယံဇာတတွေကိုပါ လုယက်ရင်း စစ်ပွဲတွေ ခင်းကြတယ်။ မြေကို ဘယ်လိုပဲ မြင်မြင် ဘယ်လိုပဲ မှတ်မှတ် သတ္တဝါတိုင်းဟာ မြေကြီးအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးကြရတာချည်းပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ သေရင် အလောင်းအတိုင်း၊ ဒါမှမဟုတ် မီးလောင်ပြီးသား ပြာအဖြစ် မြေကို အားဖြည့်ပေးကြရတယ်။<br /><br />လူတွေ အင်အားကြီးမားလာအောင် ကြိုးစားသလား အချောင်ခိုသလား ရေလိုက်ငါးလိုက် နေသလား သူများအားထုတ်မှုက ခေါင်းပုံဖြတ်သလား ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ လှုပ်ရှားကြတယ်။ မြေကလည်း ရွှံ့ညွန် ထူလိုက်၊ ခြောက်သွေ့လိုက်၊ အနေတော် ဖြစ်လိုက်၊ မီးတွေထုတ် ရေတွေထုတ်လိုက်၊ သူမဟုတ်သလို ငြိမ်သက်နေလိုက်နဲ့ . . . . . ။ လူ လူ ချင်း အားပြိုင်ကြလည်း ဘယ်သူနိုင်နိုင် မြေကြီးက နိုင်တယ်။ မြေစိုင်တွေ အားပြိုင်ရင်တော့ ပုံစံပြောင်းသွားတာက လွဲလို့ မြေသားဟာ မြေသားအဖြစ်ကနေ မပျက်စီးဘူး။<br /><br />လူ၊ သတ္တဝါတွေက မြေရဲ့ အသီးအပွင့်ကိုစားပြီး ကြီးထွားတယ်။ မြေက အားလုံးကို တစ်ချိန်မှာ ပြန်စားတယ်။ မြေက သက်တမ်းမကုန်သေးခင် ကုန်သွားမယ့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုတွေ ရှိတယ်။ အောင်မြင်မှုတွေ ရှိတယ်။ ကြွယ်ဝမှုတွေ ရှိတယ်။ အားလုံးက မြေကို ငါတို့ နင်းထားနိုင်တယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ မြေက ဘယ်တော့မှ ပြန်နင်းမှာ မဟုတ်ပေမယ့် အသာလေး ဖုံးလွှမ်းရုံနဲ့ပဲ အနိုင်တွေကိုရော အရှုံးတွေကိုရော အားလုံးကို ယူဆောင်သိမ်းပိုက်တတ်တယ်။<br /><br />လူတွေဟာ မြေကိုနင်းပြီး ကစားနေကြတဲ့ မြေရဲ့ သားကောင်လေးတွေပါလား လို့ တွေးမိလိုက်ရင် ရှင်သန်ခြင်း ရဲ့ အဓိပ္ပာယ် ဟာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး လို့ မြင်မိတယ်။ တစ်နေ့မှာ မြေအဖြစ်နဲ့ အနင်းခံရမယ့် အဖြစ်ကို မြေနင်းပြီး တွေးနေရတာကလည်း ဟာသတစ်မျိုး ရေးနေရသလိုပဲ။<br /><br />written by - ShwunMi<br />Sunday, January 18, 2009<br /><br />- - - <br /><br /><span style="color: #274e13;">Earth Day ကို April 22 လို့ 2011 မှာ သတ်မှတ်ပါတယ်။ ည ၁၂ နာရီ ကျော်သွားမှန်း သိပေမဲ့ နောက်ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းက လိုက်မကျော်သေးခင် မမီ့တမီ လှမ်းတင်လိုက်ပါတယ်။ <br /><br />Earth Day လှုပ်ရှားမှုရဲ့ ဆောင်ပုဒ်က <br />"Every day is Earth Day." ဖြစ်ပါတယ်။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-1178969330294936859?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-73648621226715861092011-04-16T19:14:00.003+08:002011-07-31T00:42:40.627+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RvicRVnEujY/TahVbjcoSbI/AAAAAAAAAYo/IU55-beWCH0/s1600/atah-vase.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-RvicRVnEujY/TahVbjcoSbI/AAAAAAAAAYo/IU55-beWCH0/s320/atah-vase.png" width="255" /></a></div><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;">Happy Myanmar New Year, မင်္ဂလာနှစ်သစ် ဖြစ်ပါစေ။&nbsp; <br />This is a festival time in Myanmar, new year festival for Myanmar Calendar. <br /><br />Myanmar Calendar is LuniSolar calendar. not only depending on the Moon or the Sun alone.<br /><br />In Myanmar Calendar, they checked with the constellations and the sun's position to determine the season and the year. Regardless of the Moon's phase, the position of the sun with reference to constellations is more important to count a full year circle. <br />It actually is derived from ancient Hindu Calendar, which comes from thorough observation of constellations and planets of the solar system. <br /><br />For the count of year, there are two versions; one is 2555 according to Buddhist Calendar and Burmese version (ကောဇာသက္ကရာဇ်) is 1373 (It was changed to remember the existence of a king.) The first day of the new year&nbsp; will be April 17 for this year. According to the sun's celestial position, there are 365 days 6 hours 12 minutes and 36 seconds for one year in Myanmar Calendar.<br /><br />Three days before new year day is the "Thingyan" festival time. People sprinkle perfumed water to each other as new year blessing. Many kinds of traditional food and snacks are made to share with neighbors and guests. During the festival time, it is believed not to swear or fight in order to protect good luck.<br /><br />---<br /><br />နှစ်တိုင်း သင်္ကြန်မှာ အေးရာအေးကြောင်း ဆုတောင်းပါတယ်။ ဒီနှစ်မှာတော့ စာတွေလည်း လိုက်ဖတ်ရင်း ကိုယ်တိုင် မှတ်သားထားချင်တာတွေကိုပါ စုစည်းထားလိုက်ပါတယ်။ မြန်မာဘာသာနဲ့ ရေးပြီးသားတွေ အဆင်သင့်ရှိနေတာမို့ အင်္ဂလိပ်လိုပဲ ရေးလိုက်ပါတယ်။ မြန်မာစာ မဖတ်တတ်တဲ့ မြန်မာမျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် အသုံးဝင်ကောင်းပါတယ်။<br /><br />ယဉ်ကျေးမှု ဆိုတာ အယူသည်းမှု၊ အရိုးစွဲမှုထက် အများကြီးလေးနက်ပါတယ်။ မှတ်သားတတ်ခြင်း၊ ဆက်စပ်တွေးခေါ်တတ်ခြင်း၊ အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်တတ်ခြင်း၊ အစဉ်အဆက်ကို နားလည်ခြင်း၊ လိုက်လျောညီထွေရှိခြင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ဓလေ့စရိုက်တွေ စသဖြင့် အဓိပ္ပာယ် အများကြီးပါ,ပါတယ်။<br /><br />မြန်မာအပါအဝင် ဟိန္ဒူနွယ်တဲ့ ပြက္ခဒိန်တွေရဲ့ နှစ်ကူးချိန်ဟာ မိုးလေကင်းပြီး ကောင်းကင်ကြည်လင်တဲ့အချိန်၊ ပြီးတော့ ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက် meteor shower လည်း မရှိချိန်၊ စိုက်ပျိုးရိတ်သိမ်းအလုပ်တွေနားချိန်။ ရာသီစက်ဝန်း တစ်ခုအကုန်၊ နောက်တစ်ခု အစနေရာ နှစ်သစ်ကူး reference point ကို ရွေးထားပုံကိုက စိတ်ဝင်စားစရာတွေပါပဲ။ အကျိုးအကြောင်းအဆက်အစပ်တွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုရင်း ယဉ်ကျေးမှုလို့ လက်ခံလာကြတယ်။ အလကားနေရင်း တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အမိန့်တွေကြောင့် ဖြစ်လာတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။<br /><br />သက္ကရာဇ်ဖြိုတာကလွဲလို့ ရက်စွဲတွေ လျှောက်မပြောင်းခဲ့တာ ကျေးဇူးတင်တယ်။ ဘိုးတော်ဦးဝိုင်းလက်ထက် သက္ကရာဇ်ဖြိုမယ့်ကိစ္စကို ဖျက်တဲ့ ဦးပေါ်ဦးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်တယ်။ အသက်သာရှိသေးရင် ၁၃၇၃ နှစ် ဘိုးဘိုးကြီး ဖြစ်နေမယ့် တစ်ပါးပါးသော ဘုရင်ကိုလည်း သမိုင်းအမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တယ်။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုပြီးတဲ့ အချိန်က စရေတွက်ရင် ၂၅၅၅ နှစ် ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာ သိရအောင် သာသနာနှစ်နဲ့&nbsp; ပြန်ရေတွက်ခဲ့ကြတာကိုလည်း ကျေးဇူးတင်တယ်။ ဘယ်နှခုနှစ်မှန်း မသိတော့တဲ့ ဟိုးဟိုးရှေးရှေးက ပြက္ခဒိန်ရေးသွားတဲ့ ပညာရှိကြီးများကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။<br /><br />တကယ်တော့ လူ့သက်တမ်းနဲ့ ထောင်ချီနေတဲ့ ခုနှစ်တွေဟာ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်။ မနေ့က နဲ့ ဒီနေ့ နက်ဖန်ကလွဲရင် ကိုယ့်မွေးနေ့တောင် မသိတဲ့လူတွေလည်း ရှိခဲ့ကြဖူးတယ်။ သိသင့်တယ် ထင်တာတွေ သိထားတော့လည်း ကိုယ်မအ,ဘူးလို့ ကိုယ့်ဘာသာ အားပေးရုံပါပဲ။&nbsp; <br /><br />ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ထုံမွှေးနံ့သာနဲ့&nbsp; ဖျန်းပက်ကစားခဲ့တဲ့ အတာသင်္ကြန်ဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှာ လွမ်းစရာလေးတွေ ဖြစ်နေတော့မှာပဲ။&nbsp; <br /><br />“ကောင်းကင်မိုးလ၊ စိတ္တရနှင့်၊<br />မိဿရာသီ၊ အညီခါကျော်၊<br />နှစ်ဦးပေါ်က၊ ကံ့ကော်ရင်ကတ်၊<br />ပင်တိုင်းညွတ်မျှ၊ ပွင့်ဝတ်ဝေဝေ၊<br />တောင်လေသုတ်ဖြူး၊ လတန်းခူးမူ၊<br />မြူးထူးပျော်ရွှင်၊ တာသဘင်ဝယ်၊<br />ဆင်ယင်တုပ၊ လှရရတည့်၊<br />ငြိမ့်မျှစောင်းငြင်း၊ အဲသီချင်းနှင့်<br />ထုံသင်းနံ့သာ၊ ရေသီဒါငယ်၊<br />စမ္ပာကရမက်၊ ပန်းပေါင်းဖက်၍၊<br />ရွှေခွက်အပြည့်၊ မွှေးမျိုးထည့်မှ၊<br />လည်လှည့်ဆူလှယ်၊ ကင့်စံပပယ်လျက်၊<br />ပြုံးရယ်ရွှင်အား၊ စံပျော်ပါးသည်၊<br />ကစားထုံရည် ဖျန်းတည့်လေး။<br />ပွင့်လင်းစည်သည်၊ ရွှေပြည်ရွှေဝနန်းတည့်လေး။”<br /><br />-- ဆီသည်ရွာစား “လက်ျာရွှေတောင်” ဘွဲ့ရ ဦးအောင်ကြီး<br />“သာစွလေ” အစချီသော (၁၂) ရာသီဘွဲ့လူတား မိဿရာသီ တန်ခူးလဘွဲ့<br /></span><br /><br /><br />Ref: <br />http://en.wikipedia.org/wiki/Lunisolar_calendar<br /><br />http://en.wikipedia.org/wiki/Hindu_calendar<br /><br />http://en.wikipedia.org/wiki/Veda <br /><br />http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=%E1%80%9E%E1%82%80%E1%80%80%E1%81%A4%E1%80%94%E1%80%B9<br /><br />http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=%E1%80%9E%E1%81%BE%E1%80%80%E1%81%A4%E1%80%94%E1%80%B9<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-7364862122671586109?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-62361102914599791022011-04-02T14:26:00.007+08:002011-08-10T00:10:23.902+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> <u>- ကြိုက်ကြိုက် -</u><br /><br />-- ရေရိုးရိုး သောက်ရတာ ကြိုက်တယ် <br />-- ငရုတ်သီးနည်းပြီး မစပ်တဲ့ဟင်းတွေ ကြိုက်တယ်<br />-- နံနံပင် မပါတဲ့ အသုပ်တွေကို ကြိုက်တယ်<br />-- ခဲတံနဲ့ စာရေးရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- ခဲဖျက်မသုံးဘဲ ဘောပင်နဲ့ရေးသလို ခြစ်ပစ်ရတာကို ကြိုက်တယ် <br />-- facial tissue ပေါ် ဘောပင်နဲ့ ပုံလျှောက်ဆွဲရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- အခန်းထဲ ပွနေတာ ကြိုက်တယ်<br />-- တစ်ခုခုပျောက်ရင် မတွေ့မချင်း လိုက်ရှာနေရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- အရုပ်သေးသေး၊ ပစ္စည်းသေးသေးလေးတွေ ကြိုက်တယ်<br />-- စာအုပ်လှလှတွေ ဝယ်ပြီး ဘာမှမရေးဘဲ ထားရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- ဂမုန်းပင်ဆီက အမွှေးနံ့တစ်မျိုး ထွက်နေတာကို ကြိုက်တယ်<br />-- အကြွေစေ့တွေနဲ့ မုန့်ဝယ်စားရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- ငှက်တွေ၊ ဘဲတွေ၊ ခွေး၊ ကြောင်၊ ငါးတွေ အစာကျွေးရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- ဘတ်စကားစီးရင်း မှတ်တိုင်လွန်သွားတာ ကြိုက်တယ်<br />-- အင်္ကျီအသစ်တွေ တဖြည်းဖြည်း ပျော့သွားတာ ကြိုက်တယ်<br />-- ဘာမဟုတ်တာတွေ ဓာတ်ပုံလျှောက်ရိုက်ရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- သူများရေးတဲ့စာတွေ, Program code တွေ ကို တစ်ကြောင်းချင်း၊ တစ်လုံးချင်းဖတ်ပြီး အမှားလိုက်ရှာရတာ ကြိုက်တယ်<br />-- စာအုပ်တွေဖတ်ပြီး ချည်ထိုး၊ သိုးမွေးထိုး၊ ပန်းပွင့်လုပ်၊ အရုပ်လုပ်တာတွေ လိုက်လုပ်ကြည့်ရတာ ကြိုက်တယ်။ <br /><br />နေ့စဉ်ဘဝထဲမှာ ဘာတွေကို ကြိုက်မိသလဲလို့ စာရင်းလုပ်ထားတာပါ။ <br /><br />ကောင်းကင်ပြာပြာကြီးကို ကြိုက်တယ်မပြောချင်တော့ဘူး။ ပြာပြာ၊ မည်းမည်း၊ ရွေးစရာမှ မရှိတာ။ ပင်လယ်ပြာကိုလည်း မကြိုက်ချင်တော့ဘူး။ ညစ်ပတ်သင့်သလောက် ညစ်ပတ်နေပြီ။ ရွေးစရာနည်းလာတဲ့ထဲမှာ ရွေးလို့ရသလောက်ကိုပဲ ကြိုက်တယ်မကြိုက်ဘူး ပြောလို့ရတာ မဟုတ်လား။<br /><br />- = - = - = - = - = - = -<br /><br />မကြီးပေါက်၊ မသက်ဝေ၊ မသီတာ၊ ခရေတွန်၊ မောင်မျိုး၊ ကိုဒီဘီ၊ ကိုသန့်ဇင်ဦး၊ မဂျွန်မိုးအိမ်.. အမှူးထား၍ အားလုံးကို Tag ပါသည်။&nbsp;</span><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br /></span><br /><ul><li><a href="http://www.cratonstar.net/2011/04/my-daily-likes.html">Daily Likes of Craton</a></li><li><a href="http://www.facebook.com/reqs.php#%21/note.php?note_id=10150150784414660">Daily Likes of KMM KYY</a></li><li><a href="http://pandora-and-pandora.blogspot.com/2011/04/pandoras-daily-likes.html">Daily Likes of Ma Pandora</a></li><li><a href="http://ah-pauk.blogspot.com/2011/04/daily-like.html">Daily Likes of Ma Pauk (KKK)</a></li><li><a href="http://redroseofburma.blogspot.com/2011/04/blog-post_05.html">Daily Likes of Ma Red Rose</a></li><li><a href="http://apyonepan.blogspot.com/2011/05/blog-post_16.html">Daily Likes of Ma Smiling Flower</a></li><li><a href="http://thet-wai-blog.blogspot.com/2011/04/daily-likes.html">Daily Likes of Ma Thet Wai</a></li><li><a href="http://www.sonata-cantata.co.cc/2011/04/blog-post.html">Daily Likes of Ma Thida (Sonata-Cantata)</a></li><li><a href="http://kyanaww.blogspot.com/2011/04/blog-post_04.html">Daily Likes of Maung Myo</a></li><li><a href="http://www.johnmoeeain.com/2011/04/blog-post_10.html">Daily Likes of Ma John Moe Ain</a></li></ul><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-6236110291459979102?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-66175458579232224732011-04-01T00:47:00.037+08:002011-05-18T02:01:20.596+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><br /><u>အချစ်အကြောင်း ပြောရရင် </u><br /><br />အချစ်အကြောင်း ပြောရအောင် ဆိုပြီး အစ်မကြီးတစ်ယောက်က လက်လာတို့ပါတယ်။ အဲ့ဒီအစ်မကိုယ်တိုင်ကလည်း အချစ်အကြောင်းကို ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ညီမကိုယ်တိုင်လည်း အချစ်အကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး ရေးခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ <a href="http://thet-wai-blog.blogspot.com/2011/03/blog-post_22.html">မသက်ဝေ</a> မေးတဲ့ အချိန်မှာတော့ "အချစ်" ဆိုတာကို နားလည်တဲ့ပုံက တစ်မျိုးဖြစ်လာပါတယ်။<br /><br />= = = - = = = - = = = -<br /><br />ဆယ်တန်းအောင်ခါစက အတန်းဖော်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ပြောဖူးပါတယ်။ 'ချစ်တာနဲ့ ကြိုက်တာ မတူဘူး' တဲ့။ သူပြောတာကို သဘောမတူပေမဲ့ ပြန်ငြင်းဖို့ ဆက်ပြောဖို့ စိတ်မကူးခဲ့ဘူး။ ဘာအဓိပ္ပာယ်နဲ့ ပြောမှန်းတောင် သိဖို့မကြိုးစားခဲ့မိဘူး။ အဲသည်အချိန်တုန်းက သူ့စကားဟာ အမှတ်တမဲ့ပါ။<br /><br />ဘဝမှာ ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ စာအုပ်တွေ၊ အရုပ်တွေ၊ သစ်ပင်ပန်းပင်တွေနဲ့ ခင်မင်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေ။ ကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေဟာ ကိုယ့်ကိုနှစ်သက်လက်ခံနေတာပဲ၊ ချစ်တာနဲ့ကြိုက်တာ သိပ်မကွာပါဘူးလို့ ကိုယ့်ဘာသာ ထင်နေခဲ့ဖူးပါတယ်။<br /><br />တစ်သက်လုံးမှာ ကိုယ့်ကိုတွယ်တာဂရုစိုက်တဲ့သူတွေက ပိုများပြီး ကိုယ်တိုင်ကကျတော့ သူတစ်ပါးကို ချစ်ခင်တွယ်တာကြောင်း သိပ်မပြတတ်ခဲ့ပါဘူး။ လူများတဲ့ အိမ်ကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းနေစရာ မရရအောင်ရှာပြီး စာဖတ်နေတတ်တယ်။ ကိုယ့်အရုပ်တွေ ကစားစရာတွေကို ကိုယ့်ဘာသာတော့ အတော်ချစ်တယ် ထင်ပေမဲ့ တခါတခါမှာလည်း ဟိုလှည့်ဒီလှည့်နဲ့ အချိန်အကြာကြီး မေ့ထားတတ်ပါတယ်။<br /><br />တဖြည်းဖြည်း သိတတ်လာတော့ ချစ်တယ်ဆိုတာ နှစ်သက်ရုံထက် အများကြီး တာဝန်ပိုကြီးမှန်း&nbsp; သိလာပါတယ်။ အချစ်ဆိုတာ ခဏလေးနဲ့ မေ့လွယ်ပျောက်လွယ် ဖြစ်ကောင်းစရာ မဟုတ်ဘူးလေ။ တကယ်တမ်းကျတော့ ကိုယ်သဘောကျလို့ ဝယ်မွေးထားတဲ့ ငါးတွေကိုတောင် ချစ်လို့မွေးတာလို့ ရဲရဲမပြောနိုင်ပါဘူး။ ပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ်၊ စူးစမ်းစိတ်၊ သနားစိတ်ဆိုတာ ချစ်ခြင်းရဲ့အစအနတွေတော့ ဟုတ်ကောင်းဟုတ်ပါလိမ့်မယ်။ <br /><br />ချစ်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်လို့ သေချာမှတ်မှတ်ရရ ရှိတာက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် ဒီဇင်ဘာတုန်းကပါပဲ။ တကယ်ကိုချစ်တတ်တဲ့ လူတွေအများကြီးနဲ့ ဆုံခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ သွေးလှူရှင်လူငယ်အဖွဲ့ camp ကို ဧည့်သည်သွားလုပ်ဖြစ်တုန်းကပါ။ သွေးလှူရှင်တွေ၊ ပရဟိတလုပ်ငန်းတွေ၊ စေတနာ့ဝန်ထမ်းအလုပ် လုပ်နေတဲ့သူတွေ အရင်က တွေ့ဖူးပေမဲ့ အားလုံးစုဝေးတွေ့လိုက်ရတဲ့ အခါကျတော့ သူတို့ရဲ့ထူးခြားမှုကို သေသေချာချာ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူတို့တွေဟာ ဘယ်သူမှန်း မသိနိုင်သေးတဲ့ သူတွေကိုတောင် စာနာစိတ်နဲ့ မေတ္တာထားနိုင်ကြသူတွေ။<br />သူတို့မှာရှိတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည်းဆည်းပေးလိုစိတ်၊ မြှင့်တင်ပေးလိုစိတ်၊ ပိုပြီးလှပစေချင်စိတ်တွေကို မြင့်မြတ်သောချစ်စိတ်လို့ ခံယူမိပါတယ်။ <br /><br />ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ ချစ်တတ်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဇာတိရွာကိုချစ်လို့ စာကြည့်တိုက် ဆောက်ပေးတဲ့သူတွေ၊ ကလေးတွေကို ချစ်လို့ ပညာဒါနလုပ်ပေးကြသူတွေ၊ ကိုယ့်ရေမြေကိုချစ်လို့ လူမှုရေးအသင်းထောင်တဲ့သူတွေ၊ လိုအပ်နေတဲ့ သားချင်းတွေကို ကူဖို့ဆို လုံးဝဝန်မလေးသူတွေ၊ စာပေ၊ ဂီတ၊ အနုပညာကို ချစ်လို့ ဘဝလိုက်ပုံထားတဲ့သူတွေ၊ ကိုယ့်မိသားစုကိုယ်ချစ်လို့ ကုန်းရုန်းကြိုးစားနေသူတွေ။ သူတို့နဲ့စာရင်တော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ချစ်တတ်လားလို့ မမေးရဲပါဘူး။ <br /><br />လူတစ်ယောက်အဖို့ ကိုယ့်ဆန္ဒ၊ အတ္တတွေကို ခဏထားပြီး ကိုယ်ချစ်တဲ့ သူတွေ သို့မဟုတ် အရာတွေအတွက် ကောင်းကျိုးတစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ နည်းတဲ့အရည်အချင်း မဟုတ်ပါဘူး။ နားလည်ထားသလောက်မှာတော့ အချစ်ဆိုတာ လေးနက်ရင် လေးနက်နိုင်သလောက် တန်ဖိုးကြီးသွားတဲ့ အရာပါ။ အချစ်ရဲ့တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်ကြီးလဲဆိုတော့ အသက်ထက်တောင် ပိုမယ် ထင်ပါတယ်။ လွတ်လပ်မှု၊ ငြိမ်းချမ်းမှုကို အသက်တွေ ဘဝတွေလိုက် ရင်းပြီး ချစ်ပြသွားတဲ့သူတွေလည်း အများကြီး ရှိခဲ့တယ်။ အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိနဲ့ နှလုံးသားအရည်အချင်း ပြည့်ဝစွာ ချစ်နိုင်တဲ့သူတွေကို ကြည်ညိုလေးစားရပါတယ်။ အားလည်းကျပါတယ်။ <br /><br />ချစ်လိုက်ချင်တဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ မိသားစုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေရယ်၊ ကိုယ်နေခဲ့တဲ့ကျောင်း၊ ကိုယ်ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်၊ သစ်ပင်တွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ညစ်ညမ်းလို့ မျိုးတုံးခါနီးဖြစ်နေတဲ့ ငါးလေးတွေ၊ လူတွေ လေးစားမှု လျော့လာတဲ့ ကိုယ့်မိခင်ဘာသာစကား ... အများကြီးပါပဲ။ <br />လောလောဆယ်မှာတော့ ကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့သူတွေ၊ ကိုယ်ကချစ်တယ်လို့ ဆိုထားတဲ့အရာတွေ ကိုယ့်ကြောင့် နစ်မွန်းပျက်စီးသွားတာမျိုး မဖြစ်ရအောင် အရင် ကြိုးစားနေရပါတယ်။ တစ်လှမ်းချင်း တစ်ဆင့်ချင်း ပိုချစ်နိုင်ဖို့ ဆုတောင်းမိပါတယ်။ <br /><br />အခုစာရေးနေတဲ့ blog စာမျက်နှာကိုလည်း ချစ်ပါတယ်.. တဖြည်းဖြည်း ပိုချစ်လာလို့ ရေးခါစကလို စိတ်ညစ်စရာတွေတောင် ချမရေးဖြစ်တော့ပါဘူး။ Virtual သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ခံစားချက်တွေကိုတော့ ဒီစာမျက်နှာပေါ် ချဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အစွန်းရောက်မှုတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်လာမိပါတယ်။ ဒီစာမျက်နှာဟာ အိမ်ရှေ့ချိတ်ထားတဲ့ မှန်တစ်ချပ်နဲ့ ပိုပိုတူလာတယ်။ အလည်ရောက်လာတဲ သူတွေကိုလည်း စိတ်ကြည်လင်စေချင်တယ်။<br />အားလုံးကို ပျော်စေချင်ပါတယ်။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-6617545857923222473?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-42894202573582317332011-03-20T02:36:00.011+08:002011-05-18T02:03:54.001+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;;"> <u style="color: #444444;">"တံတားလမင်း"</u><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ltElbwYG9hA/TYTzXrFAQAI/AAAAAAAAAYM/whMYjWu2my0/s1600/MoonBridge.png" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-ltElbwYG9hA/TYTzXrFAQAI/AAAAAAAAAYM/whMYjWu2my0/s400/MoonBridge.png" width="198" /></a><br />လဝန်းရိပ်ဟာ <br />ရေပြင်ထက်မှာ <br />သာသာယာယာ ပျော်ဝင်လို့<br /><br />လာ ငါတို့ ဟိုးဘက်ကမ်းကို<br />သွားကြမယ်.. <br />လမင်းခင်းတဲ့ တံတားပေါ် လှမ်းရင်း..<br /><br />တစ်လှမ်းချင်း<br />... နီးသွားမလား<br />တစ်လှမ်းချင်း<br />... ဝေးသွားမလား<br />တဖြည်းဖြည်း<br />... သွားကြည့်ကြရအောင်။ <br /><br /><br />//picture+poem by- ရွှန်းမီ //<br />Sunday morning, 2 am; <br />- - -<br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2008/4/5/1853631/Beethoven%20-%20Moonlight%20Sonata%20%28Complete%29.mp3">Beethoven's Moon Light Sonata</a> ကို နားဆင်ရင်း ခံစားမိသလို သရုပ်ဖော်တတ်သလို ရေးလိုက်တာပါ။ ဒီညမှာ လပြည့်ဝန်းကို အကြီးဆုံး အနီးဆုံး မြင်ခဲ့တယ်။<br />ဟိုးအရင်က ဆွဲခဲ့တဲ့ Microsoft-Paint အမှုန်ပန်းချီတစ်ခုကို ကဗျာလေး တွဲဖြည့်ကြည့်တာပါ။<br />ငွေလဝန်းဟာ အစဉ်အမြဲ သာမနေပေမဲ့ သာတဲ့အခါတိုင်းမှာ ပြည့်ပြည့်ဝဝ ကျက်သရေရှိတယ်။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-4289420257358231733?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-19746067703276220132011-03-15T22:36:00.009+08:002011-07-14T22:31:27.044+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><u>"ရောင်စုံ</u>"<br /><br />နေရောင်ခြည်ဟာ မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းလေးပေါ်မှာ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ ထိရုံကလေး ဖြာဝင်းလို့.. နှင်းစက် သေးသေးလေးတွေ အေးအေးမြမြ တောက်ပနေတဲ့ နံနက်ခင်းတစ်ခုမှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခု ရွှင်လန်းစွာ အသက်ဝင်လာတယ်။ <br /><br />စမ်းချောင်းဘေးက တောအုပ်ပါးပါးလေးဟာ ကျေးငှက်၊ ပန်းမာလ်တွေနဲ့ သာယာလှပတယ်။ နေသာတဲ့ နေ့တွေမှာဆို သစ်ပင်စိမ်းစိမ်းနဲ့ ကောင်းကင်ပြာရောင်ကြား ရွှေမှုန်တွေ တလွှားလွှားပြေးနေသလို ငေးမောချင်စရာပါပဲ။ <br /><br />တောအုပ်လေးထဲမှာ ရောင်စုံငှက်တွေ လိပ်ပြာတွေနဲ့ ချစ်စရာတိရစ္ဆာန်ငယ်တွေ နေထိုင်တယ်။ စိမ်းစိုနုရင့် မျိုးစုံရှိတဲ့ သစ်ပင်နွယ်ပင်တွေရယ်၊ ပုံသဏ္ဌာန်စုံ ဖူးပွင့်နေတဲ့ ပန်းပင်ငယ်တွေရယ်၊ အရွယ်စုံ ဝေဆာနေတဲ့ သစ်သီးဝလံတွေရယ် သူ့သဘာဝနဲ့သူ ပြည့်စုံလှပနေကြတာပါပဲ။ <br /><br />စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက တောအုပ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ အညိုရောင်အရိပ်တစ်ခုပါပဲ။ နံနက်ဝေလီဝေလင်းကတည်းက ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာတဲ့ အရိပ်ဟာ နေရောင်ပွင့်ချိန်မှာ စမ်းချောင်းလေးဘေးကို ရောက်လာတယ်။ သူ့လက်ထဲမှာ အရာတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လို့ပေါ့။ <br /><br />ကြည်လင်တဲ့ စမ်းချောင်းရေမှာ ရောင်စုံငါးတွေက လှလှပပ သွားလာကူးခတ်လို့.. ပျံသန်းနေတဲ့ ပုစဉ်းကို ဖမ်းဖို့၊ ပျံဆင်းလာတဲ့ ငှက်တွေကို ရှောင်ဖို့ အလုပ်များနေကြတယ်။ အညိုနုရောင် ဝတ်ရုံရှင်ဟာ သူ့ဝတ်ရုံကို ညင်သာစွာခွာပြီး မြက်ပင်သေးသေးတွေ ပေါက်နေတဲ့မြေပေါ် အသာခင်းလိုက်တယ်။ <br /><br />လက်ထဲမှာ ခြင်းတောင်းငယ်တစ်ခု ကိုင်ထားတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ကောင်မလေးကို ရေပြေးသောက်တဲ့ ရှဉ့်ငယ်လေးက တစ်ချက်ပဲ လှည့်ကြည့်ထွက်သွားတယ်။ မိန်းကလေးက သူ့ဝတ်ရုံဖြန့်ခင်းထားတဲ့ မြေပေါ်မှာ ကျုံ့ကျုံ့ထိုင်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေတယ်။ သူမရှေ့နားမှာ ခရမ်းရောင်ပန်းပင် ပုပုလေးက လေပြည်တိုက်ရာကို လိုက်ယိမ်းနေတယ်။ <br /><br />အဖြူရောင်ဝတ်ဆံနဲ့ ခရမ်းရောင်ပန်းတွေဟာ စီးဆင်းနေတဲ့ စမ်းချောင်းလေးကို ပိုအသက်​ဝင် လန်းဆန်းနေစေသလိုပဲ။ အမြီးဖွားဖွားနဲ့ ခဲပြာရောင်ရှဉ့်ကလေးတွေ မိသားစုလိုက် ဆော့ကစားနေကြတယ်။ သူတို့ပြေးတက်တဲ့ သစ်ပင်ကြီးပေါ်မှာ ဝတ်ရည်စုတ်ငှက် ဝါတာတာလေး ပန်းသွေးရောင်သစ်သီးကို ထိုးဆိတ်နေတယ်။ <br /><br />နေရာတကာကို အဖြူရောင်မိန်းကလေး လှည့်ကြည့်လိုက်တိုင်းမှာ အရောင်တိုင်းဟာ ရိုးစင်ပေမဲ့ လှပနေကြတယ်။ ကောင်းကင်ပြာအစွန်မှာ တိမ်တချို့ ဖြူဖွေးဝင်းလဲ့လို့.. နက်ပြာရောင် ငှက်ကလေး သစ်ကိုင်းကြားကနေ တေးဆိုနေတာကို သူမ ငြိမ်ငြိမ်လေးဝပ်ပြီး စူးစိုက်ကြည့်မိပြန်တယ်။ ငှက်ကလေးရဲ့ အတောင်ဟာ နေရောင်အဟပ်မှာ စိမ်းပြာဘက်ကို မသိမသာ ကူးသွားပြန်တယ်။ အရောင်တိုင်းဟာ သည်နေရာမှာကျမှ ဘာလို့ပိုလှနေပါလိမ့်။ <br /><br />နေမြင့်လာတာနဲ့အမျှ နေရောင်တဖြည်းဖြည်း ပြင်းလာတယ်။ ပိုပြီးစိမ်းစိုလာတဲ့ သစ်ပင်တွေကြားမှာ တောအုပ်ရဲ့ အရောင်တွေ ပိုတောက်ပလာတယ်။ မိန်းကလေးဟာ ဆက်ကြည့်ချင်စိတ်နဲ့ ထိုင်ရာကထပြီး ခင်းထားတဲ့ ဝတ်ရုံကို ကောက်ယူလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ဆွဲခြင်းလေးကိုလည်းလက်မှာဆွဲလို့ပေါ့။ ပန်းပွင့်လေးဖြစ်ဖြစ်၊ သစ်ရွက်လေးဖြစ်ဖြစ်၊ ငှက်မွေးလေးပဲဖြစ်ဖြစ် အလှဆုံးအရောင်ရှိတဲ့အရာ တစ်ခုခုတော့ ယူသွားရမှာပဲ။ <br /><br />အနီရောင် အညိုရောင် သစ်ရွက်တွေ ကြွေနေတဲ့ သစ်ပင်ကြီးအောက်ကို မိန်းကလေးရောက်သွားတယ်။ သစ်ရွက်ကြွေတွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်စဉ်မှာ လိမ္မော်ရောင်မှိုပွင့်တွေဟာ မိန်းကလေးရဲ့မြင်ကွင်းထဲကို ခုန်ဝင်လာပြန်တယ်။ သစ်မြစ်ညိုညိုတွေဟာ ရွက်ကြွေတွေကို ဘောင်ခတ်ထားသယောင်၊ မှိုပွင့်တွေကို ပိုပြီး ပေါ်လွင်စေသယောင်၊ သူ့ဘာသာပဲ ပိုခံ့ညားအောင် ရပ်တည်နေသယောင်ယောင်။ <br /><br />အညိုရင့်ရင့်သစ်ကိုင်းကြီးတစ်ခုပေါ်မှာ ဝတ်ရုံညိုဖျော့ဖျော့လေးခင်းလို့ စမ်းချောင်းလေးရှိရာ မျက်နှာမူပြီး မိန်းကလေး ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ငွေဖြူရောင် မှို့ပွင့်လေးတွေ သူမရှေ့ကနေ ဖြတ်လွင့်ပြီး ရေစီးထဲကို မျောပါသွားကြတယ်။ အနက်၊ အကျား၊ အစက်အပြောက်တွေနဲ့ ချောင်းဘေးက ကျောက်ခဲလေးတွေလည်း အစီအရီ ရှိနေတယ်။ အလှဆုံးအရောင်ကို သူမရဲ့ ပန်းချီကားထဲ ထည့်ဆွဲမယ်လို့ စဉ်းစားရင်း အရာများစွာကို စေ့စေ့စပ်စပ် လိုက်ကြည့်နေတယ်။ <br /><br />တောရိုင်းပန်းလေးတွေ အဝါ၊ အနီ၊ အဖြူ၊ အပြာ သူ့နေရာနဲ့သူ အေးအေးဆေးဆေး ပွင့်နေကြတယ်။ မြေပြင်နားကပ်ပေါက်တဲ့ ခြုံပင်ပုလေးတွေမှာ အသီးညိုပြာပြာတွေ ရွှမ်းမှည့်လို့.. ခဲပြာရောင်ရှဉ့်လေးတွေ၊ ဝါညိုညိုယုန်လေးတွေ၊ စိမ်းပြာပြာငှက်လေးတွေ လာစားကြတယ်။ မလှမ်းမကမ်းက နီစွေးစွေး ပန်းတစ်ပင်ဆီကို ဝတ်ရည်စုပ်ငှက်နှစ်ကောင် မြူးထူးသွက်လက်စွာ ပျံလာတယ်။ <br /><br />တစ်တောလုံးဟာ ဘာမှမရှိဘူး ထင်ရပေမဲ့ ငေးချင်စရာလေးတွေနဲ့ အပြည့်။ စမ်းချောင်းဘေးက ခဲရင့်ရောင် ကျောက်တုံးပေါ်ကို ခဲပြာရောင်ရှဉ့်လေးတစ်ကောင် ပြေးတက်သွားပြန်တယ်။ လိမ္မော်ဝါ ငါးအကျားလေး ရုတ်တရက် ခုန်ပွက်လိုက်တော့ မရမ်းရောင်ပုစဉ်းတစ်အုပ် လန့်သွားတယ်။ မိန်းကလေး အိမ်ပြန်ရဦးမယ်။ <br /><br />သူမလက်ပေါ် ရောက်လာတဲ့ ရွှေရောင် ပိတုန်းလေးကို သစ်ပင်ပေါ် ပြန်တင်ပေးလိုက်တယ်။ ခရမ်း၊ အဝါ၊ ဖြူနီပြာ ပန်းတွေကို သူမ မခူးယူရက်တော့ဘူး။ ရွက်ကြွေတွေ မှိုပွင့်တွေကို မနင်းချေမိအောင် ခြေဖွဖွရပ်ရင်း သူမရဲ့ ဝတ်ရုံလေးကို အသာပြန်ခြုံလွှမ်းလိုက်တယ်။ တောအုပ်ထဲက သူမတရွေ့ရွေ့ ပြန်ထွက်သွားတဲ့အခါ သူမထိုင်ခဲ့တဲ့ စမ်းချောင်းနားက သစ်ပင်ကိုင်းတစ်ခုမှာ ဝါဖျော့ဖျော့ ခြင်းကလေးကို ချိတ်ဆွဲထားရစ်တယ်။ <br /><br />- - - <br />// written by- ရွှန်းမီ //<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-1974606770327622013?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-84865909943715720832011-03-13T01:36:00.004+08:002011-05-18T02:06:52.959+08:00<span style="color: black; font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><u>မိုးနက် </u><br /><br />တိမ်ညိုမှိုင်းမှိုင်းနဲ့ မိုးစက်မှုန်တွေအောက်မှာ<br />တစ်တောလုံး ယိမ်းနွဲ့နေပုံဟာ <br />လွမ်းဆွတ်မှင်သက်စရာ ကောင်းပြန်ရဲ့<br /><br />တဝေါဝေါ ဒေါသကြီးနေတဲ့ <br />စမ်းချောင်းရေလျဉ်အောက်ထဲမှာ <br />ငါးပြာပြာညိုညို ပေါက်စတွေ <br />နေစရာ ခိုစရာမှ ရပါစ..<br /><br />ခဏပဲ မိုးသည်းသွားတာပါ<br />တစ်သက်စာနွေးမယ့် နေရောင်တွေ<br />တစ်နေရာတည်းကို မျောလွင့်သွား...။ <br /><br /><br />//written by- ရွှန်းမီ //<br />Sunday morning, 1 am; </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-8486590994371572083?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-55400486753025778482011-02-28T04:51:00.012+08:002011-05-18T02:08:55.044+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <span style="color: #6fa8dc;">(... ရေစက် ...)</span><br /><br />မိုးတိမ်<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />မြေပြင် ။<br /><br /><br /><br />//written by- ရွှန်းမီ //<br />one Sunday night, 1 am; </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5540048675302577848?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-19594308561214581682011-02-25T04:40:00.005+08:002011-07-04T21:56:43.912+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;">&nbsp; <span style="color: black;"> <u>ဘောင်ခတ်လို့ မရသော ရနံ့များ </u></span><br /><br />နေရောင်ခြည်အောက်မှာ သက်ရှိတို့ ရှင်သန်ကြပါသည်။ တကယ်တော့ ကမ္ဘာမြေပေါ်ကို တိုးဝင်လာတဲ့ နေရောင်ခြည်အောက်မှာမှ အသက်ရှင်ဖို့ ပိုသေချာတာ ဖြစ်ပါသည်။ <br /><br />စိမ်းစိုချိုမြသော မြက်ခင်းလွင်ပြင် ရနံ့၊ ဖူးသစ်စ ရွက်နုများ ရနံ့၊ ကြွေခါစ ပန်းပွင့်များရနံ့၊ စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုဘေးမှ စိုစွတ်ချောမွေ့သော ကျောက်စရစ်ခဲများရနံ့၊ ငါးကလေးတွေ တို့ဆိတ်ကစားနေသော ရေစပ်က မှော်ပင်ရနံ့ ... ရောင်စုံငှက်တစ်အုပ် ရေသောက်ဆင်းလာဆဲ လေပြေတိုးတိုက်သွားသည်။ <br /><br />တအိအိလေလွင့်လာသော တိမ်ညိုအချို့နှင့်အတူ မိုးငွေ့မိုးနံ့များ ပါလာ၏။ လေဟုန်စီးနေသော လိပ်ပြာငယ်တစ်ကောင် စိမ်းရွှေရွှေဝါးရုံကြားမှာ ခိုနားပစ်လိုက်သည်။ မိုးတွေသည်းနေစဉ်မှာတော့ ပန်းခင်းထဲက နှင်းဆီ၊ စပယ်ရနံ့တွေ အိပ်မက်ဆီကို လာလည်ကြလိမ့်မည်။ <br /><br />မိုးစဲသွားလျှင် တောအုပ်လေးထဲက ခရေပန်းရနံ့များ သာသာယာယာ ကခုန်ပါလိမ့်မည်။ ပန်းပွင့်များဘဝမှ ညင်သာစွာ အသွင်ပြောင်းလာသော သစ်သီးသစ်စေ့တွေဆီက သင်းပျံ့ပျံ့သောရနံ့တစ်မျိုး နေခြည်ကြားမှာ ပြိုးပြိုးပြောက်ပြောက် ကိုယ်ယောင်ပြလိမ့်မည်။ <br /><br />ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ရနံ့များဖြင့် လွှမ်းထုံသော လေပြေကိုသာ နေရာတကာက ကြိုဆိုချင်ကြသည်။ ကြည်နူးပျော်ဝင်စေသော ရနံ့များ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ညင်သာစွာ နေရာရလာသည်။ နှစ်သက်ရှိုက်လိုစရာ ရနံ့တွေသာ ရှိမနေခဲ့လျှင် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ အရောင်တွေစုံဖို့ ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။ <br /><br />နေရောင်၊ လရောင်၊ ကြယ်ရောင်တွေအောက်မှာ ဆွတ်ပျံ့ဖွယ်ရာ ရနံ့တွေရှိသည်။ အေးမြကြည်လင်စေသော ရနံ့များ.. ရှင်းသန့်တည်ကြည်နေသော ရနံ့များ.. နွေးထွေးရင်ခုန်ဖွယ်သော ရနံ့များ.. နူးညံ့သိမ်မွေ့နေသော ရနံ့များ.. ရွှင်မြူးစူးလဲ့နေသော ရနံ့များ.. နွဲ့နှောင်းချိုအီလှသော ရနံ့များ.. .. ..<br /><br />တိမ်တိုက်မည်းတစ်ခုက လရောင်ကို ကာချလိုက်သောအခါ ညမွှေးပန်းရနံ့များ ဝင်းဝင်းပပ သာနေကြပြန်သည်။<br /><br />= ရွှန်းမီ =<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-1959430856121458168?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-16317602014495269262011-02-20T03:38:00.007+08:002011-07-31T23:35:01.756+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;">- ငါးမိနစ်သစ်ပင် -<br /><br /><span style="color: #20124d;">“တစ်သက်လုံး ပျော်ချင်ရင် သစ်ပင်စိုက် ဆိုတဲ့ စကားပုံကို ယုံလား?</span><br style="color: #20124d;" /><span style="color: #20124d;"> ငါးမိနစ်ခန့် စာစီကုံးပါ”</span><br /><br /><span style="color: #274e13;">အပင်လေးတစ်ပင် စိမ်းလန်းရှင်သန်နေအောင် စိုက်ဖို့ ဆိုတာ သိပ်တော့မလွယ်ပါဘူး၊</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;"> အပင်ပေါက်ကလေးကနေပြီး စစိုက်ရင် မြေသြဇာသေချာကျွေး ရေမှန်မှန် လောင်းရမယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အကိုင်းထွက်သလား အရွက်ထွက်သလား ပူပန်ရတာလည်း ရှိဦးမယ်၊ အသီးအပွင့်တွေရှိလို့ သူများလာပြီး ခူးဆိတ်ရင် စိတ်ရှုပ်ရဦးမယ်။ မတော်တဆ ပိုးမကျဘူးလို့လည်း အာမမခံနိုင်ပါဘူး။ </span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;"> အပင်လေး အရွယ်ကောင်း ရောက်လာမှ ကျူးကျော်မြေထဲ ရောက်နေလို့၊ ဓာတ်ကြိုးနဲ့ ငြိနေလို့၊ ခုတ်မယ်ဆို စိတ်မညစ်ရဦးမယ်။ အပင်ပေါက်လေးကနေ အပင်ကြီးဖြစ်လာတဲ့ အချိန်အကြာကြီး အတွင်းမှာ ဂရုစိုက်ကြည့်ရင် ကြည့်နိုင်သလောက် စိုက်တဲ့လူ ပင်ပန်းဖို့ပါပဲ။</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;"> မေးခွန်းပေါင်းများစွာနဲ့ မသေချာခြင်းများစွာနဲ့ သစ်ပင်တွေကို လှမ်းကြည့်ရင်တော့ စိမ်းစိုနေကြတာပါပဲ။ </span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;"> ကိုယ်စိုက်ထားတဲ့ သစ်ပင်လေးတွေ စိမ်းလန်းလှပသီးပွင့်နေရင်တော့ စိတ်ချမ်းသာနေမှာ အမှန်ပါ။ <br /></span><br /><br /><span style="color: #444444;">ဒီလိုနဲ့ လက်လှမ်းမီရာ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတချို့ကိုလည်း ဒီမေးခွန်းလေး လိုက်မေးခဲ့ပါတယ်၊ သူတို့အချိန်ကို လိုက်ဖြုန်းသလိုလည်း မဖြစ်ရအောင် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲပေါ်လာတဲ့စကားတွေ ငါးမိနစ်စာကို လိုက်စုထားတာပါ။ </span><br /><br /><br /><u style="color: black;">ကိုနန်းဝေ </u><br style="color: black;" /> <br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ထင်တာပဲ အဲလို</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> သစ်ပင်စိုက်ပါ ဒို့ကမ္ဘာ ၊ သာယာလှပ စိမ်းမြမြ</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ကမ္ဘာကြီးတောင် လှတယ် ဆိုမှတော့</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ကောင်းတာပေါ့</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> တောတောင် စိမ်းလန်း သစ်တောစွမ်းဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေ ဒို့မြန်ပြည် တဲ့</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> သစ်ပင်စိုက်တော့ အရိပ်ရတယ်</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> သီးပင်ဆို အသီးကို စားရတယ်</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> အေးချမ်းတယ်</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အိမ်ခြံမြေရဲ့ သဘာဝလောက်တော့ သိရမယ်</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> အလယ်ပိုင်းမှာ ချယ်ရီ စိုက်</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ပန်စီး (pansy) စိုက်ချင်လို့တော့ မရဘူးပေါ့ </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> သဘူတောလား</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> အကိုကတော့ ယုံတယ်ဗျာ</span><br /><br /><br /><u style="color: #0b5394;">ကိုကြီးဝီ </u><br style="color: #0b5394;" /><span style="color: #0b5394;">&nbsp;</span><br /><span style="color: #0b5394;">ဟုတ်ကဲ့ ကျနော် သစ်ပင်လေး တစ်ပင် စိုက်နေပါတယ်</span><br style="color: #0b5394;" /><span style="color: #0b5394;"> တချိန် အသီးလေးစားခွင့် ရခဲ့ချင်လို့ပါ</span><br style="color: #0b5394;" /><span style="color: #0b5394;"> ဖြစ်ချင်တိုင်း မဖြစ်တတ်တဲ့သဘောအရ</span><br style="color: #0b5394;" /><span style="color: #0b5394;"> အသီး စားခွင့်မရခဲ့ရင် အရိပ်လေး လိုချင်ပါတယ်</span><br style="color: #0b5394;" /><span style="color: #0b5394;"> အရိပ်လေးမှမရခဲ့ရင် လေညင်းခံပြီးပဲ ပြန်လာပါတော့မယ်</span><br /><br /><br /><u>ပီအမ် </u><br />တစ်သက်လုံးပျော်ချင်ရင် တစ်ယောက်တည်း နေတတ်အောင်နေ lolz<br /><br /><br /><u style="color: #741b47;">★Craton </u><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> အင်း ယုံတယ်</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> သစ်ပင်စိုက်တယ်ဆိုတာ</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> သားအမြင်တော့.. မစိုက်ခင်ကတည်းက ဂရုစိုက်မှုလိုတယ်၊ စေတနာလိုနေတယ်.. အပင်စိုက်ဖို့ မြေနေရာရွေးရတာ ပေါင်းသင်မြက်ရှင်းရကတည်းက အဲ့ဒီဇောဟာ အစပျိုးနေတယ်..</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> သစ်ပင်စိုက်ပြီဆိုပါစို့</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> တချိန်မှာ ပွင့်လာရှင်လာမယ့် အညွန့်လေးအပင်အခက်လေးတွေကို အိပ်မက်ပြီး.. ဘာရယ်မဟုတ် ပျော်နေမိတယ်</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> တကယ်စိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ တခါတလေတော့လည်း</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> အပင်ဟာ အရှင်နှေးလိုက်တာလို့</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> စိတ်ဓါတ်ကျဖူးမယ်</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> ဒါပေမယ့် အညွန့်လေးတစ်ခုမြင်တာနဲ့ကို လူက.. ထီပေါက်သလိုလောက်ကို</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> ပျော်တယ်</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> အပင်တွေအများကြီးစိုက်.. တယုတယလုပ်.. သူတို့နဲ့ (တချို့ဆိုရင်) စကားပြော...</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> ထွားလာလေ..များလာလေ.. ပွင့်ကြသီးကြလေ</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> ရည်ရှည်မှာပျော်ရတယ်</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> အချိန်ပြည့်ပျော်ရမယ်လို့တော့မပြောဘူး။</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> ဒါပေမယ့် အပင်တွေကြောင့် ရည်ရှည်ပျော်ရတယ်ဆိုတာကို ယုံတယ်</span><br /><br /><br /><u style="color: #660000;">Łıмıтєḏ єḏıтıои </u><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> မယုံပါဘူး</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> ဒါပေမယ် သစ်ပင်စိုက်တာ စိတ်ချမ်းသာတာတော့မှန်တယ်</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> အလုံးစုံတော့ စိတ်ချမ်းသာမှုမပေးစွမ်းနိုင်ပါဘူး</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> မင်းချစ်သူက မင်းကိုမချစ်တော့တဲ့အခါ</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> သစ်ပင်စိုက်ပါ</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> မင်းပျော်နိုင်မယ်မထင်</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> မင်း Company အတွက်ငွေလိုတဲ့အခါ</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> သစ်ပင်စိုက်ပျော်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> ဒါပေမယ့် မင်းချစ်သူနဲ့မင်းနဲ့အတူတူ သစ်ပင်စိုက်တဲ့အခါ</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> မင်းပျော်ရမှာသေချာပါတယ်</span><br style="color: #660000;" /> <br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> အပျော်ဆုံးရော ပြောရဦးမလား</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> အကိုချစ်သူက စိတ်ဆိုးနေတော့ အကိုလိုက်ချော့တာ</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> ၃ လ တိတိကြာခဲ့တယ်</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> စိတ်ဆိုးပြေတဲ့ ညမှာ အကိုက ရယ်စရာပြောတော့</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> သူပြုံးတာလေးကိုတွေ့ရတယ်</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> ရင်ထဲမှာ အရမ်းပဲအေးချမ်းသွားတယ်</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> အဲဒီအပြုံးလေးကိုအခုမြင်ယောင်နေတုန်းပဲ</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> ဘာမှ ဟန်ဆောင်တာတွေမပါတဲ့ ပြုံးနေတဲ့သူမျက်နှာလေးက သစ်ပင်စိုက်လို့ပီတိဖြစ်ရတာထက်</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> အဆ ပေါင်းများစွာပိုပါတယ်</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> တကယ်ကို ဘာမဆိုအဆုံးရှုံးခံပြီး</span><br style="color: #660000;" /><span style="color: #660000;"> ချစ်တဲ့သူကိုပြောတာနော်</span><br /><br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br /><br />ခုလို အချိန်ပေး စဉ်းစားဖြေကြားပေးတာ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်.. အဖြေတွေကို အမှတ်တရ စုထားဖို့ ခွင့်ပြုကြတဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ <br /><br />စာလာဖတ်တဲ့ သူငယ်ချင်းများလည်း ကော်မန့်မှာဖြစ်ဖြစ် ဘလော့မှာ ပို့စ်တစ်ခုအနေနဲ့ဖြစ်ဖြစ် စိတ်ထဲရှိတာတွေကို ရေးသွားနိုင်ပါတယ်။ အဖြေတွေကို အမှတ်တရ စုထားချင်လို့ပါ။ <br />အချိန်တွေအများကြီးပေးပြီး ရေးဖို့ မတောင်းဆိုပါဘူး။ ငါးမိနစ်ထဲပါ ^_^<br /><br />ခင်မင်လေးစားပါသည်<span style="color: #0c343d;"></span><br style="color: #0c343d;" /><span style="color: #0c343d;">= ရွှန်းမီ =</span> <br /></span><br /><ul><li>Relative Posts </li><li><a href="http://apyonepan.blogspot.com/2011/02/blog-post_6116.html">Tree- Ma Smiling Flower</a></li><li><a href="http://www.sonata-cantata.co.cc/2011/02/blog-post_21.html">Tree- Ma Thida (Sonata-Cantata)</a></li><li><a href="http://kyanaww.blogspot.com/2011/02/blog-post_21.html">Tree- Maung Myo</a></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-1631760201449526926?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-76586172343780838672011-02-14T07:00:00.007+08:002011-06-01T00:02:37.025+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><u>ကြည်နူးခွင့်</u><br /><br />သေမလားစိုးတဲ့<br />ပျိုးပင်ငယ်လေး<br />နေခြည်နွေးအောက်<br />ရေကြည်သောက်ကာ<br />စိမ်းလွင်လာနေ<br />လောင်းရိပ် ပိုးတွယ် ကင်းပါစေ။<br /><br /><br />(/ရွှန်းမီ/)<br />one Sunday night, 1 am; </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-7658617234378083867?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-76517023909921431362011-02-11T04:04:00.003+08:002011-08-10T00:10:23.960+08:00<div class="mobile-photo"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-MXAIcWZtHAg/TVRFa9kQIVI/AAAAAAAAAXI/zoK1GkVEfAA/s1600/photo-727103.PNG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572154968469676370" src="http://2.bp.blogspot.com/-MXAIcWZtHAg/TVRFa9kQIVI/AAAAAAAAAXI/zoK1GkVEfAA/s320/photo-727103.PNG" /></a></div><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> Malware ဆိုလို့ ကိုယ့်ဆိုက်လေးပါ အချောင်ထိသွားမလား စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ဥစ္စာခြောက်နေတာပါ..။<br /><br />တစ်နာရီခြားတစ်ခါ<a href="http://sitecheck.sucuri.net/scanner/"> http://sitecheck.sucuri.net/scanner/</a> မှာ သွားသွားပြီး ကြည့်နေတော့လည်း အစိမ်းလေးပဲ မြင်နေရတာပါပဲ။ <br /><br />ဟိုးအရင် ဘလော့စတည်ကတည်းက မြင်သမျှတွေ့သမျှ အကုန်လိုက်ချိတ်ထားပြီး ပြန်မစစ် ပြန်မကြည့်ဘဲ အသစ်ချည်း ထပ်ထပ်ဖြည့်နေတဲ့ link list အရှည်ကြီးကိုတော့ ဝမ်းနည်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ရပြီ။ ကြောက်တတ်မှန်း သိပ်သိသာတာပေါ့လေ။<br /><br />ကူးတတ်တယ် ဆိုလို့ Malware ဆိုတာကြီးက စာမျက်နှာထဲမှာ ဒုက္ခမပေးသေးပေမဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ ပြဿနာရှာနေပြီ။ <br />လူကိုကူးတဲ့အထိ ဆိုရင်တော့ မလွယ်ကြောပဲ။ ဟင်း .... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-7651702390992143136?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-37411285741055180142011-02-06T07:25:00.005+08:002011-07-31T23:35:01.822+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU1CW2dVU9I/AAAAAAAAAWM/6eEQjZeugjU/s1600/photo-790147.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="300" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570181274470274002" src="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU1CW2dVU9I/AAAAAAAAAWM/6eEQjZeugjU/s400/photo-790147.JPG" width="400" /></a><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> စင်ကာပူရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မြစ်ရဲ့ကမ်းပါးမှာ တရုတ်နှစ်ကူးအတွက် River Hong Bao ပွဲစျေးတန်း လုပ်ပေးထားပါတယ်။ အရုပ်တွေ လျှောက်ကြည့်မယ် ဆိုပြီး မမတွေနဲ့ လိုက်သွားဖြစ်ခဲ့တယ်။ ပုံတွေ လုပ်ထားတာ သဘောကျပါတယ်။ ငန်းငှက်နဲ့ နဂါးကပြားပုံလေး သဘောကျလို့ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့ထိ မစောင့်နိုင်ဘဲ လမ်းမှာတည်းက ပုံကို အရင်တင်ထားလိုက်တာပါ။ စောစောစီးစီး အရာမပေးထားရင် မရေးမိဘဲ ဖြစ်နေမှာစိုးလို့။<br />ပုံတင်ထားတော့ မောင်မျိုးက ရောက်အောင်လာပြီး မီးနဂါးလို့ နာမည်ပေးသွားတယ်။ <br /><br />မီးသီးကို လိုက်ဟပ်နေတဲ့ ပုံလေးလည်း ရလာလိုက်သေးတယ်။&nbsp;<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU3MmztDU0I/AAAAAAAAAWU/R7ZQiQoy6io/s1600/photo-782646.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU3MmztDU0I/AAAAAAAAAWU/R7ZQiQoy6io/s400/photo-782646.JPG" width="300" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU3Q5L669cI/AAAAAAAAAWc/zidk8yUmUDk/s1600/photo-779716.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU3Q5L669cI/AAAAAAAAAWc/zidk8yUmUDk/s400/photo-779716.JPG" width="300" /></a><br /><br />ယုန်ပုံတွေ အများကြီးပေမဲ့ ယုန်တိုင်းမလှပါဘူး။ ချစ်စရာကောင်းတာလေးကျတော့ "Danger, High Voltage" ဖြစ်နေတယ်။<br /><br />အဲဒီမှာ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ရပ်ပြီး ရွှေမှုန်သေးသေးပိစိလေးတွေ ကြဲချနေတာလည်း မြင်ခဲ့တယ်။ သူကတော့ အတုံးအကြီးကြီး ကိုင်ထားပြီးတော့ သူပြန်ကျဲချတာတွေက သေးလွန်းလို့ လူတွေအားမရနိုင် ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ သူကြဲတာတွေ လေထဲပွကုန်တော့ အောက်ကလူတွေက ထီးတွေပက်လက်လှန်ပြီး လိုက်ခံနေကြတာ အလုအယက်ပါပဲ။ ဓာတ်ပုံတောင် ကောင်းကောင်းရိုက်လို့ မရခဲ့ဘူး။<br /><br />ပွဲစျေးတန်းဆိုတော့ အစုံအလင်ပါအောင် တော်တော်ကြိုးစားပြီး လုပ်ပေးထားကြပါတယ်။ ရှေးခေတ်က ပြဇာတ်လိုမျိုးတွေရော၊ ခေတ်ပေါ်တရုတ်သီချင်းတွေရော၊ မီးအရုပ်တချို့နဲ့ အပျော်စီးစရာတွေ... ကစားစရာတွေ အများကြီးနဲ့ မြစ်တစ်လျှောက် မျက်စိလက်မလည်အောင် လျှောက်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ရုပ်သေးပွဲလေးလည်း တွေ့ခဲ့တယ်။ လက်ထိုးရုပ်သေးပါ။ စကားနားမလည်ပေမဲ့ အရုပ်လေးတွေ ကတာ တော်တော်လှလို့ အကြာကြီးမော့ခဲ့သေးတယ်။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU3bD3nQIVI/AAAAAAAAAWs/2az19MmUJZI/s1600/photo-782543.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TU3bD3nQIVI/AAAAAAAAAWs/2az19MmUJZI/s400/photo-782543.JPG" width="400" /></a></div><br />မှန်ဘီလူးသေးသေးကင်မရာတောင် ပါမသွားတော့ မရှိရှိတဲ့ ဖုံးကင်မရာနဲ့ပဲ အဖြစ်ရှိသလောက် ရိုက်ခဲ့ရတယ်။ ညဘက် လူတွေကြားထဲမှာ ပုံရိုက်ရတာ စိတ်မရှည်လို့ပါ။ လူအုပ်ကြီးကြားထဲ သွားချင်စရာတွေများပြီး ကိုယ့်အချင်းချင်း ပျောက်နေလို့ ခဏခဏ ပြန်ရှာရတာနဲ့ပဲ တော်တော်ပင်ပန်းကုန်ကြတယ်။<br /><br />ဒါတောင် အဟက်ခံထားရလို့ လန့်ပြီး တော်တော်နဲ့ အိပ်မပျော်ဘူး။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-3741128574105518014?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-15986316644068665832011-02-03T04:19:00.007+08:002011-07-04T21:56:55.920+08:00<div class="mobile-photo"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TUm8Tp_nkeI/AAAAAAAAAV4/BjhB8eI79qI/s1600/photo-765484.JPG"><img alt="" border="0" height="240" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569189460096553442" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TUm8Tp_nkeI/AAAAAAAAAV4/BjhB8eI79qI/s320/photo-765484.JPG" width="320" /></a></div>Best wishes to all my friends ~<br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><br />စင်ကာပူရဲ့ အရှည်ဆုံး စက်လှေကားကြီး ရှိတဲ့ နေရာနားကပါ.. ကမ္ဘာ့အရှည်ဆုံး စက်လှေကား ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိပါဘူး.. Orchard Rd ပေါ်က Somerset Station ဘက်ခြမ်းမှာ ရှိတာပါ။ တော်တော်အေးအေးချမ်းချမ်းရှိတဲ့ ကုန်တိုက်တစ်ခုပါပဲ။ ဆိုင်အနေအထား အတွင်းပိုင်းအပြင်အဆင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းရှင်းလေး လှပါတယ်။ တက်သွားနေတုန်း လှေကားကို ကာမထားရင် ပိုကောင်းမှာပဲ လို့တော့ စဉ်းစားမိတယ်။<br /><br />- - - - - - - - - - <br /><br />တချို့သူငယ်ချင်းတွေ အစ်ကိုအစ်မတွေ စာဖတ်လို့ မရသေးဘူးလို့ ကြားရပါတယ်။ အချိန်ရတဲ့အခါ font သွင်းဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ အားနာနာနဲ့ပဲ ခဏစောင့်ပါလို့ ပြောပါရစေ။ စာတွေကို ၂ထပ်စီရေးတော့ ပိုမြိုင်တာပေါ့နော်.. တကယ်တော့ ၂ခါ မရေးရပါဘူး၊ converter နဲ့ ပါ။<br /><br />Converter က Sidebar အပေါ်ဆုံးနားမှာ ပေးထားတဲ့ တစ်ခုပါပဲ၊ ဇော်ဂျီကနေ ယူနီကုဒ်ဖောင့်ကို ပြောင်းပေးတာပါ.. ဇော်ဂျီနဲ့ စာရေးရတာ လက်ဝင်ပေမယ့် သည်းခံပြီး ရေးလိုက်ပါတယ်.. ,ယူနီကုဒ် စာဖတ်လို့ ရနေတဲ့သူတွေလည်း ရေးပါရေးနိုင်ရင် ပိုကောင်းမှာပဲလို့ တွေးမိလို့ ကီးဘုတ်ဆော့ဝဲကိုပါ အတူတူ ပေးထားပါတယ်။<br /><br />Keyman ကနေ မြန်မာစာရေးရတာ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါကတော့ ကီးမန်း တစ်ခုတည်းကို သိတဲ့လူအနေနဲ့ ပြောတာပါ။ <a href="http://www.thanlwinsoft.org/ThanLwinSoft/Downloads/Keyboards/Ekaya-0.1.6_x86_64.exe">Ekaya</a> အက္ခရာ ဆိုတဲ့ ကီးဘုတ်တစ်ခုလည်း ရှိပါတယ်။<br /><br />ဒီစာကို မြင်နေပြီ ဆိုရင်တော့ မြန်မာယူနီကုဒ်ဖောင့်နဲ့ မစိမ်းတော့ဘူးလို့ ပြောလို့ရမယ် ထင်ပါတယ်၊ မျက်မှန်းတန်းမိလာတယ် ထားပါတော့။ <br />Facebook မှာ တချို့က zawgyi, တချို့က unicode နဲ့ ရေးတာတွေကို အကုန်မြင်ရချင်ရင် <a href="http://www.thanlwinsoft.org/MyanmarConverter/myanmar-converter-0.4.2.xpi" title="06 Jan 2011 [131KB]">myanmar-converter-0.4.2.xpi</a> ကို သွားယူပြီး install လုပ်ပါ။&nbsp;အဲဒီ add-on converter ကို မလိုတဲ့အချိန်တွေမှာ right click လုပ်ပြီး ရပ်ထားလို့ ရပါတယ်။ <br /><br />အခုရက်ပိုင်း အပြင်ကိစ္စတွေ များလာလို့ စာရေးကျဲသွားပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယူနီကုဒ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တတ်နိုင်သလောက် ကူပေးတဲ့ မောင်နှမတွေနဲ့ တွေ့ရလို ဝမ်းသာပါတယ်။ ယူဇာချင်းလည်း တတ်နိုင်သလောက် အကူအညီဖြစ်အောင် သိရသမျှကို ကြိုးစားပြီး ချရေးထားတာပါ။ စာမျက်နှာတစ်ခုလုံးကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြောင်းလို့ရအောင်၊ လာလည်တဲ့သူတွေလည်း သက်တောင့်သက်သာ အဆင်ပြေပြေ ဖတ်လို့ရအောင် ဆက်ကြိုးစားပါဦးမယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။<br /></span><br /><br />- - - - - - - - - - <br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"> <span style="color: #0c343d;">တခ်ိဳ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ အစ္ကိုအစ္မေတြ စာဖတ္လို႕ မရေသးဘူးလို႕ ၾကားရပါတယ္ အခ်ိန္ရတဲ့ခါ blog ေပၚမွာ font သြင္းဖုိ႕ စီစဥ္ထားပါတယ္.. အားနာနာနဲ႕ပဲ ခဏေစာင့္ပါလုိ႕ ေျပာပါရေစ။ စာေတြကို ၂ထပ္စီေရးေတာ့ ပိုျမိဳင္တာေပါ့ေနာ္.. တကယ္ေတာ့ ၂ခါ မေရးရပါဘူး.. converter နဲ႕ပါ။</span></span><br /><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">Converter က Sidebar အေပၚဆံုးနားမွာ ေပးထားတဲ့ တစ္ခုပါပဲ၊ ေဇာ္ဂ်ီကေန ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ကို ေျပာင္းေပးတာပါ.. ေဇာ္ဂ်ီနဲ႕ စာေရးရတာ လက္ဝင္ေပမယ့္ သည္းခံျပီး ေရးလိုက္ပါတယ္.. ယူနီကုဒ္စာ ဖတ္လို႕ရေနတဲ့ သူေတြလည္း ေရးပါေရးႏိုင္ရင္ ပိုေကာင္းမွာပဲလို႕ ေတြးမိလို႕ ကီးဘုတ္ေဆာ့ဝဲကိုပါ အတူတူ ေပးထားပါတယ္။</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">Keyman ကေန ျမန္မာစာေရးရတာ ပိုအဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ကီးမန္း တစ္ခုတည္းကို သိတဲ့လူအေနနဲ႕ ေျပာတာပါ။ <a href="http://www.thanlwinsoft.org/ThanLwinSoft/Downloads/Keyboards/Ekaya-0.1.6_x86_64.exe">Ekaya </a>အကၡရာ ဆိုတဲ့ ကီးဘုတ္တစ္ခုလည္း ရွိပါတယ္။</span></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခုေရးထားတဲ့ ေဖာင့္က ျမန္မာ၃ ပါ.&nbsp;</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၁) ေဟာဒီ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/4/5/1853631//mm3_05-Jan-2011.ttf">LINK</a> ကေန ေဒါင္းလုပ္ယူျပီး Control Panel/ Font ထဲကို ကူးတင္လိုက္ပါ၊ ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ ရွိျပီးသားလို႕ ေျပာေနရင္ "OK to overwrite" လုပ္ပါ။ အခုေပးတာက 2011 January update ျဖစ္ပါတယ္။</span></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(၂) ေဖာင့္သြင္းျပီးရင္Firefox Browser ရဲ႕ Tools, Options, Contents ကိုသြားပါ။ Default font ကို Zawgyi-One လို႕ ျပန္ေျပာင္းေပးပါ။&nbsp;</span></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခုေလာက္ဆုိရင္ တျခားဘေလာ့ေတြဆီက စာေတြကိုပါ ဖတ္ဖို႕အဆင္ေျပေနပါျပီ။&nbsp;</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">Facebook မွာ တခ်ိဳ႕က zawgyi, တခ်ိဳ႕က unicode နဲ႕ ေရးတာေတြကို အကုန္ျမင္ရခ်င္ရင္ </span><a href="http://www.thanlwinsoft.org/MyanmarConverter/myanmar-converter-0.4.2.xpi" title="06 Jan 2011 [131KB]">myanmar-converter-0.4.2.xpi </a><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကို သြားယူျပီး install လုပ္ပါ။&nbsp;</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီ add-on converter ကို မလိုတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ right click လုပ္ျပီး ရပ္ထားလို႕လည္း ရပါတယ္။ </span></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခုရက္ပိုင္း အျပင္ကိစၥေတြ မ်ားလာလို႕ စာေရးက်ဲသြားပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ယူနီကုဒ္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူေပးတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႕ ေတြ႕ရလို ဝမ္းသာပါတယ္။ ယူဇာခ်င္းလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ အကူအညီျဖစ္ေအာင္ သိရသမွ်ကို ၾကိဳးစားျပီး ခ်ေရးထားတာပါ။ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေျပာင္းလို႕ရေအာင္၊ လာလည္တဲ့သူေတြလည္း သက္ေတာင့္သက္သာ အဆင္ေျပေျပ ဖတ္လို႕ရေအာင္ ဆက္ၾကိဳးစားပါဦးမယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။&nbsp; </span></div><br />- - - - - - - - - -<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-1598631664406866583?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-57151479716199863492011-01-24T08:21:00.006+08:002011-07-31T00:42:40.611+08:00<span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <br />မှတ်ဉာဏ်ကို နောက်ပြန်သွားခိုင်းကြည့်တာပါ.. ပြီးခဲ့တဲ့ စနေနေ့ကနေ အရင့်အရင် သီတင်းပတ်တွေထိ မှတ်မိထားသမျှ...<br /><br /><br />Saturday 1:<br /><br />အရင်သီတင်းပတ်တွေနဲ့စာရင် ဒီတစ်ပတ်စနေက ပျင်းဖို့ကောင်းနေပါတယ်။ မည်မည်ရရ လုပ်စရာ သိပ်မရှိလို့ movie review တွေနဲ့ နာမည်မမှတ်မိတော့တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေ ကြည့်ဖြစ်သွားတယ်။<br /><br /><br />ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် manicure art စမ်းလုပ်ဖြစ်ရင်း သဘောကျနေတာပါ။ တခါတလေလောက် စိတ်ပါလက်ပါ လက်သည်းပေါ် ပုံဆွဲဖူးတာ ဆိုတော့ တကူးတကတောင် မှတ်တမ်းတင်ရတယ်။ ပုံဆွဲမယ့်ဆွဲတော့လည်း လက်ထဲ ရှိတာက နှစ်ရောင်တည်း.. golden pink, sugar plum နာမည်လေးတွေ ကဗျာဆန်သလောက် လုပ်လိုက်တဲ့ဒီဇိုင်းက emo ဆန်သွားတယ်..။ <img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTy03iCIPPI/AAAAAAAAAVM/AKpiGhqDA8c/s1600/photo-793253.JPG" width="150" /><br /><br />တကယ်တော့ အဲ့ဒါ အရင်အပတ်က ကြည့်ခဲ့တဲ့ မီးပန်းတွေကို စိတ်စွဲနေလို့ ဒီပုံပေါ်လာတာ ဖြစ်မှာပါ။ <br /><br />Saturday 2:<br /><br />လိုချင်တဲ့ဆုတောင်းတွေ မြန်မြန်ပြည့်အောင် နေမကောင်းတဲ့ကြားက ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားပြီး ဘုရားရှိခိုးတယ်။ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင် လွန်သွားပြီး မိုးတွေ ရုတ်တရက်ရွာချလို့ အရမ်းကို အိမ်ပြန်ချင်သွားတဲ့ကြားက ရောက်အောင်သွားပြီး ဘုရားထိုင်ရှိခိုးဖြစ်ခဲ့တယ်။ <br />အဲ့ဒီခဏနဲ့ မကြာခင်မှာပဲ မရောက်ဖူးသေးတဲ့နေရာ သွားလည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ဖြစ်သွားရော..။ ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ဆုံလိုက်တော့ ကိုယ့်ဘာသာ နေမကောင်းတာကို ခဏမေ့သွားတယ်လေ။<br /><br />Universal Studio က စနေနေ့ည ဈေးလျှော့လို့ သွားကြည့်ကြတာပါ။ နေ့ခင်းလောက် အစုံအလင် လျှောက်ကြည့်ချင်စရာ မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့ရှိသလောက်နဲ့ ကိုယ်ဓာတ်ပုံရိုက်နိုင်သလောက်ကတော့ အနေတော်ပါပဲ။ ဒါတောင် လေးငါးလှမ်း ပုံတစ်ပုံလောက်တော့ လက်ကလိုက်နှိပ်မိသေးတယ်။ ပုံတွေကတော့ ညနေခင်းမို့၊ အလင်းယိုင်လို့၊ အကြောင်းမျိုးစုံနဲ့ ဝါးနေတာပေါ့လေ။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဆိုတော့ အမှတ်တရပုံ လိုချင်တာနဲ့ပဲ တစ်ညနေခင်းလုံး တစ်နေရာဝန်းကျင်မှာပဲ အချိန်ကုန်တယ်။<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="youtube-player" frameborder="0" height="330" src="http://www.youtube.com/embed/5r9ujRhyeTg?rel=0" title="YouTube video player" type="text/html" width="400"></iframe><br /><br />ပြန်ခါနီးတော့ လူအုပ်ကြီး တိုးဝှေ့နေတာ တွေ့တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ချက်ချင်းမပြန်သေးဘဲ စပ်စုတော့ ရေကန်နားမှာ လူတွေအုံနေတာ မြင်တယ်။ အဲ့လိုနဲ့ မီးပန်းလွှတ်တာလည်း ကြည့်ခဲ့ရပါတယ်။ မြင်ကွင်းကျဉ်းကျဉ်းထဲက မီးပန်းကို ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ချိန်နေရင်း ခဏနေမှ ဗီဒီယိုရိုက်ဖို့ သတိရလို့ အချိန်မီသလောက် ရိုက်လာခဲ့ပါသေးတယ်။ မီးပန်းကို ငေးနေတုန်းတော့ ချောင်းဆိုးဖို့ သတိမရပါဘူး။ မီးပန်းနားရောက်အောင် တိုးပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ် မီးပန်းရိုက်တဲ့ အတွေ့အကြုံပေါ့။ <br /><br /><br />Saturday 3:<br /><br />စိတ်လှုပ်ရှား အလုပ်များနေပါတယ်။ ခရီးမသွားဖူးတာတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ မှတ်မိသလောက် အဲဒီနေ့က သုံးလေးရက်လောက် ခရီးသွားမှာကို ဘာတွေယူရမယ် သေချာစဉ်းစား၊ အသားခြောက်မှာစိုးလို့ အလှဆီ၊ moisturiser ရေးမှတ်တယ်။ ပြီးတော့ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ပရုတ်ဆီမေ့ကျန်သွားပါတယ်။<br /><br />အဲ့ဒီနေ့က သနားဖို့ကောင်းစွာ ဘယ်သူငယ်ချင်းကိုမှ ဖုံးခေါ်မရ ဖြစ်နေသေးတယ်။ Battery 30% လောက်ကို ဘယ်သူ့မှ ခေါ်မရတော့ ကြံရာမရစွာနဲ့ စာရင်းထဲပေါ်သမျှတွေ လိုက်နှိပ်နေသေးတယ်။ ကိုကမ္ဘာကြီး ကယ်ပေလို့။ မဟုတ်ရင် အလကားနေရင်း အကြွေဖုံး လိုက်ရှာရဦးမယ်။ ထူးဆန်းစွာပါပဲ.. ခေါ်မရတဲ့ဖုံးကို မတ်စေ့ပို့လိုက်တော့မှ ချက်ချင်း အဆက်အသွယ် ပြန်ရသွားလို့ တော်သေးတယ်။ <br /><br /><br />Saturday 4:<br /><br />နှစ်သစ်ကူးကို မရောက်ဖူးတဲ့ နေရာမှာ ကူးဖြစ်သွားတယ်။ အဲ့ဒီနေရာကနေ ကူးရင် Malaysia ရောက်တယ်ဆိုလို့... အဲလေ. အဲ့ဒီနေရာကနေ ဟိုဘက်က မီးပန်းတွေ အများကြီးကို မြင်ရမယ် ဆိုလို့။ စီနီယာများ ကျေးဇူးနဲ့ မီးပန်းတွေ တဝကြည့်ပြီး အိမ်ကိုစောစော(နံနက် ၂am) ပြန်လာခဲ့တယ်။<br /><br />နှစ်သစ်ကူး နံနက်ခင်းမှာ ဆွမ်းလောင်းပွဲ ရှိတယ်လေ.. နောက်ကျမှာစိုးပေမဲ့ အချိန်အတိရောက်လိုက်လို့ တော်သေးတယ်။ နှစ်သစ်ကူးမှာ ကုသိုလ်ယူဖြစ်အောင် ခေါ်တဲ့ မကေခိုင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လူအများနဲ့မို့ နံနက်စာကို ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ မစားတော့ဘဲ ဆက်သွားကြတယ်။ အစ်မနဲ့ အာရီးကျွေးတဲ့ နံနက်စာလည်း စားလို့ကောင်းပါတယ်။ <br /><br /><br />Saturday 5:<br /><br />ခရစ်စမတ်နေ့ ညနေကို သူငယ်ချင်းနဲ့ camp လိုက်သွားခဲ့တယ်။ ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။ 3 Days Camp,လူငယ်သွေးလှူရှင်အသင်း- Youth Donor Club က စီစဉ်ပေးတာပါ။ မသိသေးတာတွေလည်း အများကြီး သိခဲ့ရတယ်။ မီးပုံပွဲတွေရော ရေလောင်းပွဲတွေရော လုပ်သွားတဲ့ ကွင်းဘေးနားက သစ်ပင်ကြီးကို မှတ်မိနေတယ်။ အဆောင်မှာ ညဘက် စီတန်းချိတ်ထားတဲ့ ခြေအိတ်အသစ်လေးတွေထဲ စာလိုက်ထည့်ပြီး ကစားကြသေးတယ်။ ဘယ်သူမှ မမြင်အောင် စာထည့်လည်း သစ်ပင်ကြီးကတော့ မြင်ပါတယ်လေ။<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTzAxKUUZNI/AAAAAAAAAVs/6ImgLTJ82Bg/s1600/IMG_0711.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTzAxKUUZNI/AAAAAAAAAVs/6ImgLTJ82Bg/s320/IMG_0711.JPG" width="240" /></a><br /><br /><br />Saturday 6: <br /><br />သူငယ်ချင်း ဆူးရဲ့ အိမ်သစ်တက်ပွဲကို ရောက်တယ်။ အိမ်လေးလှတယ် (အတွင်းဘက်ကပေါ့နော်.. အပြင်ကကြည့်ရင်တော့ စင်ကာပူကအိမ်ပုံပဲပေါ့)။ မဆုံတာကြာတဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေရယ်.. မခင်သားလေးတောင် တော်တော်သိတတ်လိမ္မာနေပြီ။ စားသောက် စကားပြောပြီးတော့ လက်ဆောင်တွေ လဲကြတယ်။ အဖြူရောင်နွားရုပ်ပန်ကာလေး ရလာတယ်။ အဖြူရောင်ကြိုက်ပါတယ်။ <br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTy-GqkIhBI/AAAAAAAAAVk/CmzGXOM3_i8/s1600/photo-758008.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTy-GqkIhBI/AAAAAAAAAVk/CmzGXOM3_i8/s320/photo-758008.JPG" width="240" /></a><br /><br /><br />Saturday ^_^<br /><br />ကျန်တာ ထူးထူးထွေထွေ သိပ်မရှိတော့ဘူးထင်တယ်.. သိပ်မမှတ်မိတော့ပါဘူး။ Dec 18~ Jan 22 &nbsp;မှတ်မိနိုင်သလောက် စနေနေ့များပေါ့..(စနေဂြိုဟ် စိုးမိုးတဲ့ Capricorn Season နဲ့က တိုက်ဆိုင်သွားတာ နေမှာပါ။)<br />နှစ်သစ်ကူး မတိုင်ခင်နဲ့ နှစ်သစ်ကူးပြီးခါစ၊ မွေးနေ့တွေ ပွဲတွေဆက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်တတ်တဲ့ အချိန်။ စနေနေ့တွေခမျာ မနားရရှာဘူး။<br /><br />အရာရာအကြောင်းကြောင်းတွေ များတဲ့ကြားက January ညီအစ်မတွေနဲ့ မွေးနေ့ရက် သိပ်မကွာတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း သတိရနေပါတယ်။ မွေးနေ့မှာရော နောက်နေ့များမှာပါ အဆင်ပြေပျော်ရွှင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ သူတို့လည်း ရောက်တဲ့အရပ်ကနေ သတိရတဲ့အချိန်မှာ ဆုတောင်းပေးကြမှာပါပဲ။ January မှာ မွေးတဲ့သူတွေက စိတ်ကောင်းရှိပါတယ်။ <br /></span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5715147971619986349?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-1876226070083931502011-01-19T00:40:00.014+08:002011-07-31T23:35:01.771+08:00<span class="Apple-style-span" style="color: #073763;">Written in Myanmar3 font </span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #073763;">Please keep Firefox Setting as follow if you're new to unicode.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #073763;">Firefox: Tools-&gt; Options-&gt; Content, Default font: [Zawgyi-One] </span><br /><br /><span style="font-family: Myanmar3;"><br />လူ့သက်တမ်းကို စိန်ရတုတိုင် နေရလိမ့်မယ်လို့ အကြမ်းယူဆမယ်ဆိုရင် လမ်းခရီးရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို ခဏလေးနဲ့ ရောက်လာပြီ။<br />လိုချင်တာတွေ အများကြီး ရှိသေးသလို လုပ်ချင်တာတွေ အများကြီးလည်း လုပ်ပြီးခဲ့ပြီ.. ဒီလိုပဲ နေ့ရက်တွေကို တဖြည်းဖြည်း တစ်ရက်ချင်း ဆက်လျှောက်ရတာပေါ့.. ပျော်စရာကောင်းပါတယ်..။<br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2008/4/5/1853631//4%20Non%20Blonds%20-%20Whats%20Up.mp3"> -4nonBlond's What's up-</a><br /><br />သီချင်းလေးကို ခြောက်လလောက်စောပြီး ကြားဖူးကတည်းက ကြိုက်ပါတယ်.. မကြာခဏ နားထောင်ဖြစ်ပါတယ်.. ဒီလိုပဲပေါ့လေ.. what's up, what's going on? စိတ်ထဲကနေ အော်တာပေါ့.. ရှေ့မမီ နောက်မမီပေမဲ့.. &nbsp;မမီမကမ်းလှမ်းပြီး သီချင်းဟောင်းတွေကို ပိုကြိုက်ပါတယ်..။<br /><br />မွေးနေ့မတိုင်ခင် အမှတ်တရအနေနဲ့ နှင်းမကျပေမဲ့ အရမ်းအေးတဲ့ တောင်ပေါ်ဒေသတစ်ခုကို ရောက်ခဲ့ပါတယ်.. အေးစိမ့်ပြီး မိုးလည်း မကြာမကြာ ရွာပေမဲ့ သဘာဝရှုခင်းတွေက အပြစ်မပြောရက်အောင် လှနေကြပါတယ်.. တောင်ကြီးဖဝါးအောက် ဆိုပေမဲ့ လေးဘက်ထောက်တက်ရလို့ ခြေဖဝါးအောက်ရော လက်ဖဝါးအောက်ပါ ရောက်ခဲ့တဲ့ တောင်ကိုလည်း သတိရနေပါတယ်..။ ဘယ်လောက် ကြမ်းမယ်လို့ ထင်ရတဲ့ခရီး ဖြစ်ပါစေ ရောက်အောင် သွားလိုက်ဖို့ပဲ လိုတယ်ဆိုတဲ့ သင်ခန်းစာလည်းရပါတယ်။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTXrwZQtPRI/AAAAAAAAAUs/NIUx7SxoHhc/s1600/1628M.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTXrwZQtPRI/AAAAAAAAAUs/NIUx7SxoHhc/s320/1628M.jpg" width="320" /></a><br /><br />မွေးနေ့နဲ့ ပတ်သက်ရင် မိဘကျေးဇူးက အရင်ဆုံး အတွေးထဲကို ရောက်လာပါတယ်.. ပထမဆုံးမွေးနေ့မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ သိပ်ကောင်းတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ပေးထားပြီးသားမို့ အထူးခြားဆုံး မွေးနေ့လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်လျက်ပါ။ မွေးနေ့တိုင်းရော နေ့ရက်တိုင်းပါ အဓိပ္ပာယ်ရှိအောင် အားပေးကူညီတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း မမေ့ပါဘူး။ အရာအားလုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျေးဇူးတင်ထိုက်သူများ အားလုံးကို အမြဲကျေးဇူးတင်နေမှာပါ..။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTXUjM80NLI/AAAAAAAAAUk/WeDA6aTzmTQ/s1600/166864_1644996216389_1581397648_31419021_3405023_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTXUjM80NLI/AAAAAAAAAUk/WeDA6aTzmTQ/s1600/166864_1644996216389_1581397648_31419021_3405023_n.jpg" /></a><br /><br />virtual world ကနေ မွေးနေ့ဆုတောင်းတွေ လက်ဆောင်တွေ အများကြီး ဝိုင်းပို့ကြတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. အပြင်မှာတော့ ချောင်းတအားဆိုးနေလို့ ကိတ်မုန့်အစစ် မမြင်ရသေးပါဘူး.. နောက်ကျရောက်လာမလားတော့ မပြောတတ်သေးပါဘူး.. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေကို virtual cake အကြီးကြီးနဲ့ ဧည့်ခံပါရစေ.. အရွယ်သိသာအောင် မိနီလေးကိုပါ ကူထမ်းခိုင်းထားလိုက်တယ်.. သူလည်း ပိုင်ရှင်စိတ်ချမ်းသာအောင် ကူပျော်ပေးပါတယ်..<br /><br />online ကနေပဲ သိပေမဲ့ အစ်ကိုရင်းလို ခင်နေတဲ့ အစ်ကိုတစ်ယောက်ဆီကနေ မွေးနေ့လက်ဆောင် ကဗျာလေးတစ်ပုဒ် ရလိုက်ပါသေးတယ်.. အစ်ကိုကြီးနာမည်မှာ world ပါနေတော့ ကမ္ဘာကြီးက ဆုတောင်းပေးတယ်လို့ပါ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် အောက်မေ့လိုက်ပါတယ်.. ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ဆိုတဲ့အကြောင်း ကဗျာနဲ့အတူ ဒီစာမျက်နှာပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပါတယ်။<br /><br />---------------------<br />မွေးနေ့ဆုတောင်း<br />---------------------<br /><br />ပျော်ရွှင်သက်ရှည်<br />ဆန္ဒတွေပြည့်<br />စိတ်လက်ကြည်သာ<br />မွေးနေ့ရက်မှာ ပျော်ပါစေ...<br /><br />ဖြတ်သန်းသက်တမ်း<br />ခရီးကြမ်းတွေ<br />ရှောင်လွှဲသွေလို့<br />ပျော်ရွှင်စိတ်နောက်<br />ကောက်ကောက်ကိုယ်က လိုက်ပါစေ...<br /><br />အပြုံးဆင်မြန်း<br />လောကလမ်းဝယ်<br />ပွင့်ဝေတင့်ဆန်း<br />မိုးသောက်ပန်းနှယ် လန်းပါစေ...<br /><br />ဤနှယ်တောင်းဆု<br />ပေါင်းစုပြုစဉ်<br />ညီနှမငယ် ပြုံးရွှင်ရယ်ဖို့<br />လက်ဆောင်မွေးနေ့ ဖြစ်ပါစေ ...။ ။<br /><br />ခင်မင်စွာဖြင့်<br />အကိုဝေါလ်<br />6:04 PM <br />-----------------------------<br /><br /><span style="color: #741b47;">ဆုတောင်းပေးဖြစ်တဲ့ အစ်ကိုအစ်မများ၊ မောင်လေးညီမလေးများနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေရော အလုပ်များနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ </span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> ရင်ထဲက စေတနာမေတ္တာနဲ့ ခင်မင်မှုဆိုတာတွေက စကားလုံးရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ အမှတ်တရရှိနေမှာပါ။ </span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> အားလုံးလည်း ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ကြပါစေ..။</span><br /></span><br /><br /><div style="color: #351c75;">ဆုေတာင္းေပးျဖစ္တဲ့ အစ္ကိုအစ္မမ်ား၊ ေမာင္ေလးညီမေလးမ်ားနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ </div><div style="color: #351c75;">ရင္ထဲက ေစတနာေမတၱာနဲ႕ ခင္မင္မႈဆိုတာေတြက စကားလံုးရွိသည္ျဖစ္ေစ မရွိသည္ျဖစ္ေစ အမွတ္တရရွိေနမွာပါ။ </div><div style="color: #351c75;">အားလံုးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-187622607008393150?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-22972947646704628512011-01-15T03:14:00.025+08:002011-05-18T03:24:24.018+08:00Written in <a href="http://www.fileden.com/files/2008/4/5/1853631//mm3_05-Jan-2011.ttf">Myanmar3 font </a><br />Please keep Firefox default font to Zawgyi-One, <br /><span style="color: #783f04;">Firefox:</span> Tools-&gt; Options-&gt; Content, Default font: [Zawgyi-One] <br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;">ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် နားလည်သလိုပဲ ရေးဖို့ရည်ရွယ်တာပါ။ မြန်မာသုံး ဖောင့်ကို သုံးနေတဲ့ သက်တမ်း တစ်လမပြည့်သေးပေမယ့် user တစ်ယောက်အနေနဲ့ သိသလောက်ရေးထားတော့ user အချင်းချင်း နားလည်ခံစားဖို့ ပိုအဆင်ပြေမယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ စာလာဖတ်ရင်း feedback ပေးသွားတဲ့ မောင်နှမများအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်</span><br /><br /><u> ဒီလိုဒီလို </u><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">Myanmar3 ဆိုတဲ့ font က Myanmar Unicode Font ေတြထဲက မူကြဲတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕မွာ Padauk, Parabike စတဲ့ စတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြ ရွိပါတယ္။ <a href="http://www.myanmarlanguage.org/unicode/myanmar-fonts-which-follow-unicode-rules">ဒီေနရာကို </a>သြားၾကည့္ရင္ ဘာေဖာင့္ေတြရွိလဲ ဆိုတာ သိမွာပါ။ <br /><br />Standard Unicode System ဆိုရင္ စာလံုးက သိပ္ၾကီးသြားမလား မသိဘူး.. သူက စာလံုးတစ္ခုစီရဲ႕ တန္ဖိုးနဲ႕ ေနရာေတြကို အစီအစဥ္တက်ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးထားတဲ့စနစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို လူၾကီးေတြက ပိုသိပါတယ္၊ ေျပာျပၾကပါလိမ့္မယ္.. ေျပာခ်င္တာက myanmar unicode ဆိုတာ ဘယ္သေကၤတဆိုရင္ ကြန္ျပဴတာက ဘယ္လိုမွတ္ထားပါေစ ဆိုတဲ့ ဆက္သြယ္မႈကို မရႈပ္ေထြးေအာင္ လုပ္ထားတဲ့စနစ္ တစ္ခုပါ။ ဘာလို႕ဒီလိုလုပ္ရသလဲ ဆိုေတာ့ အရင္တုန္းက ရႈပ္ပြေနခဲ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါလည္း လူၾကီးေတြ ပိုသိပါတယ္၊ ေျပာျပီးသား ၾကားျပီးသား နားအူျပီးသား ေနမွာပါ။ <br /><br />လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ သိသေလာက္ကေတာ့ အခု unicode စနစ္သစ္မွာ မလိုအပ္တဲ့ သေကၤတအပိုေတြ မပါဘူး၊ လိုက္မွတ္ေနဖို႕ မလိုေတာ့ဘူး ဆိုတာပါပဲ.. စနစ္ေဟာင္းထဲက ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ေတြက အစီအစဥ္မက်တဲ့အျပင္ ေရးတဲ့လူကိုေရာ သိမ္းတဲ့ကြန္ျပဴတာကိုပါ ပိုအလုပ္ရႈပ္ေစတာေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲဖို႕လုပ္လာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />Language ခ်င္း မတူလို႕ စက္ၾကီးက သေကၤတ အပိုေတြ လိုက္မွတ္ရတာ လူနဲ႕မွ မဆိုင္ဘဲ။ ISO က foreign language အတြက္ space ေလာက္ေအာင္ ေပးမထားတာ သူတို႕ကိစၥပဲ။ ဒါေပမဲ့ စက္ကမွတ္ရသလို လူကလည္း မွတ္ရတာေတြ ရွိပါတယ္..<br /><br />ေဇာ္ဂ်ီထဲမွာ ကီးတစ္ခုကို သေကၤတ အနည္းဆံုး ၃ခုႏႈန္းနဲ႕ လိုက္မွတ္ရပါတယ္..<br />ဥပမာ n ဆိုရင္ ည၊ ၿ- ၊ ၫ၊ -ၩ ၊ .. ည ႏွစ္မ်ိဳးရယ္.. ရရစ္တစ္ခုရယ္.. ေအာက္ဆင့္ စ်မ်ဥ္းဆြဲရယ္.. <br />ျပီးေတာ့ -ႈ ၊ -ႊ ၊ -ွ် ၊ -ၽြ ၊ -ၽႊ ၊ -ႌ ၊ -ႎ .. တကယ္ဆို သေကၤတခ်င္းတြဲတဲ့ ကိစၥကို သီးျခားတစ္ခုစီ၊ တြဲရက္တစ္ခုစီ လိုက္မွတ္ထားရတာ လူလည္းအာရံုေနာက္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္မွာ ရွင္းလာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေ႔ရွက စီနီယာေတြကေတာ့ ဒါေတြနဲ႕ပဲ ၾကိဳးစားပမ္းစား ေရးလာၾကတာမို႔ ေလးစားရပါတယ္။<br /><br />ကိုယ္တိုင္လည္း ေဇာ္ဂ်ီနဲ႕ ေရးတုန္းက ေရးခ်င္သလို ေရးခဲ့တာမို႕ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကိုယ္ ေဆာ့ဝဲသံုးျပီး အားလံုးေျပာင္းတာမ်ိဳးကို မလုပ္ခ်င္ေသးတာပါ။ သၪၨာ လုိ႔ ေရးမယ္ဆုိရင္ ၪကေလး အစား အကၡရာဥ နဲ႕ ထပ္ျပီး သဥၨာ လုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ထားပါတယ္။ ဉကေလး ရွာမေတြ႕တိုင္း အကၡရာဥကို အသတ္တင္ျပီး ယဉ္ေက်းကို ယဥ-္ေက်းထားတာလည္း ရွိပါတယ္။ software converter နဲ႕ unicode font ေျပာင္းလိုက္ရင္ အမွားေတြအကုန္ ေပၚလာမယ္လို႔ ထင္ေနလို႕ပါ.. လိုက္ျပင္ဖို႕ အားမရွိေသးတာလည္း ပါပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စာလံုးေဖာင့္ရဲ႕ အရြယ္အစားေၾကာင့္ မလွမပ ျဖစ္ကုန္မွာလည္း စိုးရိမ္ပါေသးတယ္ေလ။ <br /><br /><a href="http://lh4.ggpht.com/_2Fj9kchjzMA/TS9N1pOmtOI/AAAAAAAAATc/_HYNiEiNxko/Layout.png"><u>ဒါက Unicode Keyboard Layout ပါ။</u></a> <span style="font-family: Myanmar3; ">ဒီလိုဒီလိုလေး ရှိပါတယ်</span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TS9N1pOmtOI/AAAAAAAAATc/_HYNiEiNxko/Layout.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><br /><br /><br />က်န္တဲ့ ေဖာင့္ေတြအတြက္ကို <a href="http://img458.imageshack.us/img458/2935/mymyanmarkeyboardlayoutpartial.jpg">မိုင္ျမန္မာ</a>၊ <a href="http://img458.imageshack.us/img458/9025/winmyanmarkeyboardbig9sx.jpg">ဝင္းျမန္မာ</a>၊ <a href="http://sites.google.com/site/lynnseck/zawgyi_keyboard_map0.4.gif">ေဇာ္ဂ်ီ</a> မွာ သြားၾကည့္လို႕ ရပါတယ္။ (ကိုNLS font အေဟာင္းေတြကို စုသိမ္းထားတဲ့ဆီကပါ..) unicode အမည္ခံ တျခားေဖာင့္ေတြ ရွိပါတယ္.. အကုန္လံုးကို လိုက္မမီပါဘူး။ Standard Unicode System ကို မလိုက္နာတာေတြရယ္.. sorting, arrangement အဆင္မေျပတာေတြရယ္ ဖယ္လိုက္ရင္ေတာ့ လက္ရွိသံုးေနတဲ့ ျမန္မာသံုး ကိုပဲ အဆင္အေျပဆံုးလို႔ ယူဆထားပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာစာဟာ အဂၤလိပ္စာနဲ႕ ယွဉ္ရင္ ခက္ျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ျပဴတာထဲ ေရးရတာ ပိုခက္ပါတယ္.. လက္ႏွိပ္စက္နဲ႕ ေရးတုန္းကလည္း ခက္ပါတယ္။ လက္ႏွိပ္စက္ ဆိုလို႕ လက္ကိုႏွိပ္စက္တဲ့ အထဲမွာ သေကၤတစ္ခုေပၚဖို႔ key သံုးေလးခု တစ္ျပိဳင္နက္ Press ထားရတဲ့ အျဖစ္ကလည္း ဆိုးပါတယ္..<br /><br />စာကို ရိုးရိုးသားသား ေရးတတ္သေလာက္ စာလံုးေပါင္း ခဏခဏမွားတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အေနာ့္စက္က ေဇာ္ဂ်ီနဲ႕ ပါဌ္ဆင့္ေရးမရဘူး ဆိုတာ သူ႕လက္သံုးစကားပါ။ ဒါေပမဲ့ အူနီကုဒ္ေျပာင္းတယ္လို႕ သူေျပာတဲ့ေန႔က <a href="http://phyomaw.blogspot.com/2010/12/zg-to-unicode-finally.html">ပို႔စ္မွာ</a> စာလံုးေပါင္းေတြ အသတ္အဆြဲ အပင့္အရစ္ေတြ အကုန္မွန္ေနတာကို ထူးဆန္းစြာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲသည္ေတာ့မွ ကိုzt, ကိုDBA ေျပာင္းသြားတုန္းက သတိမထားမိလိုက္တဲ့ ယူနီကုဒ္ရဲ႕ ထူးျခားမႈကိုေတြ႕လာလို႕ သူ႕ကိုပဲေမးျပီး လိုက္သံုးျဖစ္လာတာပါ။<br /></span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;">တကယ်တော့ မြန်မာသုံး လက်ကွက်ကို တစ်လမပြည့်ခင် အေးအေးဆေးဆေး ရိုက်နိုင်တာ ဉာဏ်ကောင်းလွန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး.. ပိုလွယ်လို့ပါ။ ကီးတွေ လိုက်မှတ်ရတာ တစ်ဝက်လောက် သက်သာသွားပါတယ်။<br /><br />ဇော်ဂျီနဲ့ စာရေးခါစက တချို့စာလုံးတွေ ရေးချင်ရင် ctrl+alt တွဲရိုက်ရတာကို ရုတ်တရက် လက်မခံချင်ခဲ့ပါဘူး။ ဈမျဉ်းဆွဲ ကိုလည်း အခုမှ စလုံးယပင့်မဟုတ်မှန်း သိတာပါ။ ဥ နဲ့ ဉကလေးကိုလည်း သေချာခွဲတတ်သွားပါပြီ။ သဘောအကျဆုံးက ပါဌ်ဆင့်ရေးမယ် ဆိုရင်တောင် control key တွေ မလိုဘဲ shift+f နဲ့တင် ရေးလို့ရသွားတာကိုပါ။ ဥပမာ- အဋ္ဌမ ဆိုရင် အ + ဋ + (shift+f) + ဌ + မ ။ သတ္တမ = သ + တ + (ctrl+f) + တ + မ။ အန္တရာယ် = အ + န + (shift+f) + တ + ရ + ာ + ယ + ် .. ဖြစ်လာပါတယ်။ ဇော်ဂျီထဲမှာလို အပေါ်တဝမ်းပူ တစ်မျိုး အောက်တဝမ်းပူ နှစ်မျိုး မဟုတ်တော့ပါဘူး။ <br /><br />အခု standard unicode မှာ တစ်လုံးချင်း ရေးရပေမဲ့ ကီးသုံးလေးခု တစ်ပြိုင်နက် နှိပ်ရသလောက် စိတ်မညစ်တော့ပါဘူး။ ငယ်ငယ်က သင်ခဲ့တဲ့ မြန်မာစာကို ပြောင်းမှတ်ဖို့လည်း မလိုတော့ပါဘူး။ စာတစ်လုံးပေါ်အောင်လုပ်ဖို့ ရေးချ နဲ့ (ရေးချ+ရှေ့ထိုး) ၊ ဝဆွဲနဲ့&nbsp; (ဝဆွဲ+ဟထိုး) .. သပ်သပ်စီ လိုက်ရှာနေစရာ မလိုတော့လို့ အခုသုံးနေတဲ့ ဖောင့်ကို ပိုသဘောကျပါတယ်.. မြန်မာစာ နဲ့ ကွန်ပြူတာ တွဲသင်တဲ့သူတွေအတွက်လည်း ပိုအဆင်ပြေလာမယ်လို့ မြင်ပါတယ်။<br /><br />ကိုယ်မြင်တာ မမြင်တာထက် ဖတ်တဲ့လူ မြင်ဖို့လည်း လိုပါသေးတယ်။ ပြောင်းချင်တဲ့ လူများစုရဲ့ phobia တစ်ခုပါ။&nbsp;ဘလော့တွေမှာလည်း အများစုက Zawgyi font embed လုပ်ထားကြပါတယ်.. ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် Myanmar3 နဲ့ စမ်းရေးတဲ့အခါ အရင်က ဇော်ဂျီစာတွေလည်း ဆက်ပြီးမြင်ရအောင် ဒါမျိုး လုပ်လို့ရပါတယ်..<br /><br />Blogger.com ကနေ Dashboard ကိုသွားပါ.. သက်ဆိုင်ရာ ဘလော့ရဲ့ Settings ကနေ Formatting,<br /><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTCP8PymuhI/AAAAAAAAATo/75IYzg0uL7U/blogpostSetting.png" /><br /><br />အောက်ဆုံးနားက Post Template ဘေးမှာ box လေးတစ်ခုကို တွေ့ပါလိမ့်မယ်.. အဲဒီထဲမှာ အခု ပြထားတဲ့ ကုဒ်တွေ ပေးထားလိုက်ပါ..&nbsp; <br /><br />&lt; span style="font-family: Myanmar3; "&gt; Write Myanmar3 Here&lt; /span&gt;<br />&lt; span style="font-family: Zawgyi-One;"&gt; Write Zawgyi Here &lt; /span&gt;<br /><br />ပြီးရင် save လုပ်လိုက်လို့ ရပါပြီ။ စာအသစ်ရေးဖို့ New Post ခေါ်လိုက်ရင် ပြထားတဲ့ပုံတိုင်း မြင်ရပါလိမ့်မယ်..ကြိုက်တဲ့ဖောင့်နေရာကို select လုပ်ပြီး ရေးလို့ရပါပြီ..<br /><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTCLf_Z8eSI/AAAAAAAAATk/XpztmTRuT9E/unicode.png" /><br />ရှေ့က ဇော်ဂျီနဲ့ ရေးထားတာတွေ ဒီတိုင်းရှိနေသလို နောက်ပိုင်း မြန်မာ၃နဲ့ ရေးတာတွေလည်း ဆက်မြင်ရအောင် ဖောင့်ကို ၂မျိုး ကြေညာထားတာပါ။&nbsp; <br />&nbsp;<br />Comment တွေမှာ စာပေါ်ဖို့ကိုတော့ ကိုဒီဘီ ဘယ်လိုလုပ်သလဲ ကိုဇက်တီ ဘယ်လိုလုပ်သလဲဆိုတာ လေ့လာနေပါတယ်..လောလောဆယ်မှာတော့ စိတ်ထဲရှိသလို ရေးသွားနိုင်ပါတယ်။ ဒီဘက်ကနေ ဖတ်လို့ရနေပါတယ်..<br /><br /><div style="color: #20124d;">အရင်တစ်ပတ်က ပို့စ်မှာ မလေးအိမ့် မေးတာကို ဖြေဖို့ရာ ညီမက wordpress နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးလို့ blogspot ထဲမှာ လုပ်ထားတာကိုပဲ ပြလိုက်ပါတယ်.. သိပ်မကွာလောက်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ဘာနဲ့ရေးရေး စာလုံးပေါ်အောင် လုပ်ပေးမယ့် embedded ကိုတော့ ညီမလည်း မျှော်နေပါတယ်..:)</div><br /><div style="color: #0c343d;">ကိုသက်ဦး က keyman keyboard နဲ့ myanmar3.kmx သွင်းလို့ အဆင်မပြေခင် unicode နဲ့ ရေးပြသွားတာမို့ ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။Windows Vista ဆိုရင် restart လုပ်ရတယ် လို့တော့ အကြမ်းနားလည်ထားပါတယ်.. <br />When you double click myanmar3.kmx, it will give you a box, just need to click install button.&nbsp; ပြီးရင် ပေးထားတဲ့ ပုံအတိုင်း ဆက်တင်လုပ်ထားပါတယ်။ </div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTCfKz5aYKI/AAAAAAAAATs/FHSt518aSWc/s1600/keymannSetting.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="291" src="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TTCfKz5aYKI/AAAAAAAAATs/FHSt518aSWc/keymannSetting.png" width="640" /></a><br /><div style="color: #0c343d;">မြန်မာ၃ လို ရေးချင်ရင် ctrl+alt+k နှိပ်ဖို့၊ အင်္ဂလိပ် သို့မဟုတ် တခြားဖောင့် သုံးချင်ရင် ctrl+ alt+ O&nbsp; နှိပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ။ အဲ့ဒါလေးတွေကို နှစ်သက်သလို ပြောင်းထားလို့လည်း ရပါတယ်။</div><span style="color: #0c343d;">အဆင်ပြေပါစေ။</span><br /><br />ခရေတွန်၊ အစ်မအပြုံးပန်း၊ မမမွန်၊ မမဂျွန်မိုးအိမ်၊ ကိုဂျူလိုင်၊ ကိုရန်အောင် ... စာလာဖတ်တဲ့ မောင်နှမများ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..။ <br />တောင်ကြီး ဖဝါးအောက် လို့ စကားပုံ ရှိပါတယ်.. တက်ရသိပ်ခက်လွန်းနေလို့ လေးဘက်ထောက်တက်ရလည်း လက်ဖဝါးအောက်တော့ ရောက်နေမှာပါပဲ.. ဒါကြောင့် ရှေးလူကြီးတွေက ခြေဖဝါး၊ လက်ဖဝါးလို့ ခွဲမပြောဘဲ အမြော်အမြင်နဲ့ စကားပုံကို ချန်ခဲ့ပုံ ရပါတယ်။<br /><br />ယူနီကုဒ်ကိုတော့ လေးဘက်ထောက်တက်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက တောင်ပေါ်ဒေသတစ်ခုဆီ ရောက်နေလို့ အခုမှ စာရေးဖြစ်တဲ့အကြောင်း ပြောမလို့ပါ။ ယူနီကုဒ်အကြောင်းရေးတာ အတော်များနေပြီမို့ နားလိုက်ပါဦးမယ်။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-2297294764670462851?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-26405096591782801812011-01-06T03:00:00.008+08:002011-05-18T03:33:52.797+08:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">ျမန္မာယူနီကုဒ္ေဖာင့္နဲ႕ ေရးၾကည့္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာလံုးေတြကို မျမင္ရရင္ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/4/5/1853631//mm3_05-Jan-2011.ttf">Myanmar3 font download</a> ယူပါ။ Control Panel\Fonts folder ထဲကို ကူးထည့္လိုက္ရံုပါပဲ။ Sidebar မွာလည္း Link ေလးေတြ ေပးထားပါတယ္။ <br />Please keep Firefox default font to Zawgyi-One.<br />Tools-&gt; Options-&gt; Content, Default font: [Zawgyi-One]<br />႐ုတ္တရက္ ေဖာင့္အေျပာင္းအလဲမွာ ဖတ္မရတာ အဆင္မေျပတာ ျဖစ္သြားရင္ စိတ္မညစ္ၾကဖို႕ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ </span><br /><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"> <br /><u> စကားတတ်ခါစ </u><br /><br />ယူနီကုဒ်ဖောင့်နဲ့ စာရေးတတ်ခါစမို့ စကားတတ်ခါစ ကလေးလို စိတ်ထဲမထားတမ်း အကုန်ပြောတယ်လို့ အောက်မေ့နိုင်ပါတယ်။ စမ်းသုံးကြည့်တဲ့အခါ အဆင်ပြေတာရော အဆင်မပြေတာရော တွေ့ပါတယ်။ ယူနီကုဒ်တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ မြန်မာ၃နဲ့ စာရေးရတာ အဆင်ပြေမပြေဆိုတဲ့ အကြောင်း ယူနီကုဒ်နဲ့ပဲ ဆက်ရေးပါမယ်။ <br /><br />ရေးဖို့လွယ်တာတစ်ခုမှာတော့ unicode က အမှတ်ရနေပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖတ်တဲ့လူက အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် စာရေးနေတဲ့လူက ဘယ်ပြောင်းချင်ပါ့မလဲ။ ဒီတော့ ဘာတွေအဆင်မပြေတာလဲ ဆိုတာ လေ့လာရပါတယ်။ ဖောင့်ရှိမှ ဖတ်လို့ရတယ် ဆိုတာတော့ သိသွားပါပြီ၊ ကျန်တာတွေ လေ့လာနေဆဲပါ။ <br /><br /><span style="color: #20124d;">စာလာဖတ်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ ကိုဂျူလိုင်က <br />"ဖောင့်က အလိုလိုမပေါ်ဘဲ စက်ထဲ ဖောင့်ထည့်လိုက်မှ မြင်ရတယ်။ ... သိပ်မလှသလိုဘဲ" ဆိုတာလေး ပြောသွားပါတယ်။ <br /><span style="color: #20124d;">ပြောသွားတာကို သဘောတူပါတယ်။ ယူနီကုဒ်ဖောင့်တွေထဲမှာ စိတ်တိုင်းကျတာ ရှာမတွေ့သေးပါဘူး။ တစ်ခုခု ရှိလာရင် သိပ်ကောင်းမှာပါ။ </span><br style="color: #20124d;" /> <br style="color: #20124d;" /><span style="color: #20124d;"> <span style="color: #0c343d;">မသဉ္ဇာ ကတော့ software နဲ့ အကုန်လုံးကို ပြောင်းဖို့အကြံပေးပါတယ်။ အဆင်ပြေမယ်မှန်း သိပေမယ့် မပြောင်းချင်တဲ့ အကြောင်းတွေထဲမှာ web friendly မဖြစ်သေးတာ၊ myanmar3 ထဲက အင်္ဂလိပ်စာလုံးတွေ မလှတာလည်း ပါပါတယ်။ </span></span><br style="color: #20124d;" /> <br style="color: #20124d;" /><span style="color: #20124d;"> မခင်ဦးမေ၊ မကြီးပေါက်နဲ့ ကိုပြတိုက်ကြီးတို့က ဖောင့်သွင်းထားလို့ စာဖတ်လို့ရနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မျက်စိထဲမှာ ကန့်လန့်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေဦးမှာပါ။ စောင့်ကြည့်နေသူတွေပေါ့။</span><br /></span><br /><br /><div style="color: #073763;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br />ေမာင္မ်ိဳးကေတာ့ စာဖတ္လို႔ မရဘူးလို႔ အရင္ဆံုး ကြန္ပလိန္းတက္တဲ့သူပါ။ စာဖတ္လို႔ ရမရ မေသခ်ာတဲ့အတြက္ ေဇာ္ဂ်ီနဲ႔ပဲ ျပန္ေရးပါတယ္။ သြင္းရမယ့္ေဖာင့္ကို ေပးထားပါတယ္။ <br />ရႊန္းမီကိုယ္တိုင္လည္း ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ ေပၚခါစက ဘယ္လိုဖတ္ရမွန္းမသိ၊ ဘယ္လိုေရးရမွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ <br />ေဇာ္ဂ်ီထက္ ပိုေကာင္းတဲ့ ေဖာင့္ေပၚလာရင္ ေျပာင္းမယ္လုိ႔ ေတြးထားဖူးပါတယ္.. သံုးႏွစ္ေက်ာ္တာေတာင္ ခလုတ္အကုန္ မမွတ္မိပါဘူး.. ရရစ္ရွစ္မ်ိဳးနဲ႔ ေအာက္ကျမစ္သံုးမ်ိဳးကို ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ေနတာလည္း အေၾကာင္းတစ္ခုပါ။ </span></div><br /><div style="color: #0b5394;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br />မေလးအိမ့္ ကိုလည္း ရက္စက္ဖို႔ ဒီတစ္သက္ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ font download link ေပးထားတာ မထင္မရွား ျဖစ္သြားလို႔ပါ။ ခုတေလာ အေျပာင္းအလဲလိုအပ္တယ္လို႔လည္း စိတ္ထဲခံစားေနရလို႔ပါ။ Myanmar3 နဲ႔ စာေရးရတာ ပိုအဆင္ေျပေပမဲ့ စာဖတ္သူေတြ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ဖို႔ကို ပိုအေလးထားမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္လညး္ ယွဥ္ျပီးေရးၾကည့္ေနတာပါ။ </span></div><br /><br />မြန်မာစာကို ဇော်ဂျီဖောင့်သုံးပြီး တောက်လျှောက်ရေးလာတဲ့ သူတွေကိုလည်း လေးစားသင့်ပါတယ်။ ဒီလောက် ကီးအပိုတွေနဲ့ ဒုက္ခများတာကြီးကို အချိန်ကုန်အပင်ပန်းခံပြီး စာတွေရိုက်လာတာ မြန်မာစာကို တော်ရုံတန်ရုံထက် ပိုပြီး သံယောဇဉ်ရှိလို့ပါ။ ဇော်ဂျီသုံးနေတဲ့လူတွေက မြန်မာစာကို ဖျက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ <br /><br />ပထမဦးဆုံး web friendly ဖြစ်လာတဲ့ Myanmar Font တစ်ခုကို မြန်မာလူမျိုးတွေ တွယ်တာတာ မထူးဆန်းပါဘူး။ <br />ဘယ်လိုပြောင်းမလဲ၊ သေချာမရှင်းပြရင် ဘယ်သူသိပါ့မလဲ။ နည်းပညာနဲ့ သိပ်မရင်းနှီးတဲ့သူတွေ အများကြီး ကွန်ပြူတာနဲ့ မြန်မာစာ ရေးကြပါတယ်။ <br /><br />Unicode က သူ့မှာလည်း ဇော်ဂျီနဲ့ နေရာလဲယူဖို့ strong reason တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသုံးပြုတဲ့သူတွေကို ချပြရာမှာ user အဆင်ပြေဖို့ထက် computer အဆင်ပြေဖို့ ပြောင်းကိုပြောင်းရမယ် ဆိုတဲ့အပြောက မခံချင်စရာ ကောင်းပါတယ်။ တကယ်တော့ သုံးတဲ့လူဘက်ကလည်း ပိုအဆင်ပြေမှာကို အပြောမတတ်တာပါ။ ပီအမ်စကားနဲ့ ပြောရရင် သုံးစေချင်ပေမဲ့ လက်ထဲရောက်အောင် မပေးနိုင်ဘူး ပေါ့။ <br /><br />တကယ်တော့ မြန်မာစာကို keyman သုံးပြီး မြန်မာ၃နဲ့ စာရိုက်ရတာ သက်တောင့်သက်သာပိုရှိတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ ဇော်ဂျီတုန်းကလို ရရစ်ရှစ်မျိုး၊ ရကောက်နှစ်မျိုး၊ နငယ်နှစ်မျိုး၊ ညနှစ်မျိုး၊ တစ်ချောင်းငင် နှစ်မျိုး၊ နှစ်ချောင်းငင်နှစ်မျိုး၊ စသည် စသည် အကုန်လိုက်မှတ်ထားရတာတွေ၊ special characters တွေ စာလုံးဆင့်ကို ပင်ပင်ပန်းပန်းလိုက်ရှာရတာတွေ မဖြစ်တော့ပါဘူး။ နငယ်၊ ရကောက်၊ ည တစ်ခုစီ။ ရရစ်၊ တစ်ချောင်းငင်၊ နှစ်ချောင်းငင်တွေလည်း တစ်ခုစီ ဖြစ်လာပါတယ်။ အောက်ကမြစ်လည်း သုံးမျိုးမဟုတ်တော့ဘူး တစ်ခုတည်းပါပဲ။ <br /><br />ဒါပေမဲ့ ဘယ်တစ်ခုက နောက်ဆုံးပေါ်မှန်း၊ ကိုယ်သုံးသင့်တဲ့ ဗားရှင်းမှန်း မသိတဲ့အခါ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တုံးလှချည်လားလို့ အတော်ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ နောက်တော့ ဗားရှင်းအမှန်ရပါတယ်။ ပီအမ်ဆီက တောင်းလိုက်တာပါ။ ဆိုက်မှာ ပေးထားတဲ့ အင်ဖော်မေးရှင်း သိပ်များလို့ ဘယ်ဟာယူရမယ်မှန်း မသိခဲ့ပါဘူး။ <br /><br />ပထမဆုံး မြန်မာစာလုံးကြားထဲ အင်္ဂလိပ်စာရေးတော့ စာလုံးက ကြည့်မကောင်းတာ စတွေ့ပါတယ်။ monotype ကြီးဖြစ်နေတယ်လို့ ဆရာသမားတစ်ယောက်က ပြောပါတယ်။ မျက်စိထဲ ကြည့်မကောင်းတာကို ခေါ်တာပဲလို့ နားလည်လိုက်ပါတယ်။ ဇော်ဂျီမှာလိုပဲ ကြည့်ကောင်းတဲ့ characters တွေနဲ့ ပေါ်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ <br /><br />ပြီးတော့ website မှာ ဇော်ဂျီတစ်ပိုဒ်ရေးပြီး မြန်မာ၃နဲ့ ဆက်ရေးကြည့်ပါတယ်။ ဒီတော့ <br />စာလုံးအရွယ်အစား မတူတာကို သတိထားမိတာနဲ့ မြန်မာ၃ စာလုံးတွေကို ဇော်ဂျီအရွယ်ရအောင် HTML ထဲကနေ သွားညှိလိုက်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါကျတော့ ရရစ်အမိုးတွေ ထူနေသယောင် မြင်လာပါတယ်။<br /><br />ရရစ်တွေမှာ ဇော်ဂျီက အမြင်ရှင်းအောင် လေးထောင့်စပ်စပ်နဲ့ ထုတ်ထားပြီး မြန်မာ၃ ကတော့ မြန်မာစာပုံစံ စစ်စစ်အတိုင်း ထောင့်လေးတွေကို သေချာဝိုက်ထားပါတယ်။ size and spacing မှန်သွားလို့ရှိရင် စာမျက်နှာတွေပေါ်မှာ ပိုကြည့်ကောင်းလာမယ်ထင်ပါတယ်။ <br /><br />ဇော်ဂျီပေါ်လာခါစ၊ blog တွေ web page တွေပေါ်မှာ စာလုံးတွေ ဝိုင်းပြီးကြည့်ကောင်းနေအောင် HTML, CSS, RSS တွေမှာ ဘယ်လိုလေး ပြင်လိုက်ပါ၊ spacing ကို ဘယ်လိုထားသင့်တယ် စတာတွေကို ကိုမောင်လှတို့ ရေးပေးဖူးတာ သတိရမိပါတယ်။ <br /><br />မြန်မာ၃ သို့မဟုတ် unicode standard font တစ်ခုခုကလည်း web friendly version လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ အနည်းဆုံး စာလုံးရှင်းလင်းပြတ်သားမှုကို မြင်နိုင်မယ်ဆိုရင် unicode user ပိုများလာနိုင်ပါတယ်။ <br /><br />font တစ်ခုကို လူတွေသဘောကျလာဖို့က (စနစ်ကျတာတွေဘာတွေကို မသိချင်တဲ့ လူအဖို့က) အမြင်မှာ စိတ်ချမ်းသာလာဖို့လည်း လိုမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ <br /><br />လောလောဆယ်မှာတော့ unicode က စာရေးတဲ့လူအတွက် သက်သာပေမယ့် ဖတ်ရရှုရတာ စိတ်တိုင်းမကျစရာ ဖြစ်နေဆဲပါ။<br />original font size သေးနေတာတို့၊ font ကို user တွေက ဘယ်ကဘယ်လို download ယူရမယ် မရှင်းတာတို့လည်း unicode ကို အားနည်းစေပါတယ်။ <br /><br />ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် unicode system အောက်မှာ key တွေက ပိုပြီးsimple ဖြစ်လာတာကို ဝမ်းသာပါတယ်။ web page, blog တွေပေါ်မှာလည်း ထူနေတာ၊ ထပ်နေတာ၊ သေးနေတာတွေ မဖြစ်တော့ဘဲ လှလှပပ ပေါ်လာတော့မယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-2640509659178280181?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-78361883378030100092011-01-05T03:27:00.020+08:002011-05-18T03:38:17.422+08:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">ျမန္မာယူနီကုဒ္ေဖာင့္နဲ႕ ေရးၾကည့္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာလံုးေတြကို မျမင္ရရင္ <a href="http://www.fileden.com/files/2008/4/5/1853631//mm3_05-Jan-2011.ttf">Myanmar3 font download</a> ယူပါ။ Control Panel\Fonts folder ထဲကို ကူးထည့္လိုက္ရံုပါပဲ။ Sidebar မွာလည္း Link ေလးေတြ ေပးထားပါတယ္။ ျပီးရင္ Firefox, Options, Default Font: မွာ Zawgyi-One ထားပါ။<br />႐ုတ္တရက္ ေဖာင့္အေျပာင္းအလဲမွာ ဖတ္မရတာ အဆင္မေျပတာ ျဖစ္သြားရင္ စိတ္မညစ္ၾကဖို႕ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><br /><u>အပြောင်းအလဲ&nbsp;အပြောင်းအလဲ</u><br /><br />နှစ်ကူးမှာ မြန်မာစာကို ယူနီကုဒ်နဲ့ ရေးဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါတယ်။ ပြောင်းလဲရတာ ထင်သလောက်တော့ မလွယ်ခဲ့ပါဘူး။ <br />ဟိုးအရင်တည်းက တချို့တွေ ဇော်ဂျီနဲ့ ဆက်ရေးပြီး တချို့က ပြောင်းရေးကြတာ မြင်နေပါတယ်။ <br /><br />စမြင်မြင်ချင်းတုန်းက ယူနီကုဒ်ကို အမြင်ကပ်ပါတယ်။ သူက သူများမကောင်းကြောင်းတွေချည်း လျှောက်ပြောနေတာကိုး။ ပြီးတော့ သိပ်မယုံတာလည်း ပါပါတယ်။ ယူနီကုဒ်စာလုံးတွေကို ဇော်ဂျီလောက် ဝိုင်းစက်ပြတ်သားမနေဘူး လို့လည်း ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ <br /><br />ဟိုးအရင်ကတော့ မြန်မာစာနဲ့ ခပ်ဝေးဝေး ဖြစ်နေတုန်း အသိတစ်ယောက်က ဇော်ဂျီဖောင့်နဲ့ လက်ကွက်ပေးလို့ စသုံးဖြစ်ပါတယ်။ တခြားမြန်မာဖောင့်တွေလို ဖောင့်ကို ခဏခဏ လိုက်ပြောင်းစရာမလိုဘဲ အင်္ဂလိပ်စာတစ်လှည့် မြန်မာစာတစ်လှည့် အဆင်ပြေပြေ ပြောင်းရေးဖို့လွယ်လို့ သဘောကျခဲ့ပါတယ်။ စိမ်းကားနေတဲ့ မြန်မာစာနဲ့လည်း ပြန်ရင်းနှီးဖို့ ဖြစ်လာပါတယ်။ <br /><br />သင်္ချာသ​​င်္ကေတ <b>= + - * / .</b> တွေကို မြန်မာစာထဲမှာ တွဲသုံးဖို့ကျ ဇော်ဂျီဖောင့်မှာ အဆင်မပြေပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ဝန်းကျင် ဇော်ဂျီသုံးခဲ့တုန်းကတော့ အဆင်မပြေတာတွေရှိလည်း ဒီတစ်ခုပဲ သိတာမို့ ဇော်ဂျီနဲ့ပဲ ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ <br /><br />ဥပမာ- ဣဒ္နြေ၊ တာဝတိံသာ၊ သင်္ချိုင်း၊ အင်္ကျီ ရေးမယ်ဆိုရင် special characters တွေကို ပင်ပင်ပန်းပန်းလိုက်ရှာရပါတယ်။ ရကောက် အတိုနဲ့အရှည် မှားပြန်ပီ၊ ရရစ် အဖွင့်နဲ့အပိတ် မှားပြန်ပီ၊ ဉကလေးနဲ့ ဥလည်း မကွဲဘူး စသဖြင့် မြန်မာစာမြတ်နိုးသူတွေ မျက်စိနောက်စရာ အမှားတွေကိုလည်း ခဏခဏ လုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘာသာလည်း စာကို လှလှပပပဲ မြင်ချင်ပေမဲ့ ဇော်ဂျီထဲမှာတော့ ခလုတ်ရှာမတွေ့တိုင်း ပြီးစလွယ်ရိုက်မိပါတယ်။ <br /><br />ဇော်ဂျီမှာက လော့ဂျစ်မပါတဲ့အတွက် လူမှားသလိုပဲ လိုက်မှားပါတယ်။ ယူနီကတော့ ကွန်ပြူတာက လူအမှားကို လိုက်ပြင်ပေးနေတာမို့ သူမှားရင် လူက ခွင့်လွှတ်လိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် အစပိုင်းတုန်းက အောက်ကမြစ်တွေ တစ်ချောင်းငင် နှစ်ချောင်းငင်နဲ့ ငြိကုန်တာ မြင်တော့ သိပ်စိတ်ကုန်သွားပါတယ်။ (ဇော်ဂျီထဲမှာလို ဘယ်ပုံတစ်ချောင်းငင်နဲ့ ဘယ်လိုအောက်ကမြစ်သုံးမယ်လို့ ရွေးလို့မှ မရတာ..)<br /><br />ဒါပေမဲ့ အခုရှိနေတဲ့ version 5.2 မှာ အဲ့လိုအမှားမရှိတော့တာ ဝမ်းသာမိပါတယ်။ Myanmar3 keyboard မှာ special character key တွေ လိုက်မှတ်ဖို့ မလိုတာမို့ ctrl+alt ခဏခဏ သုံးစရာလည်း မလိုတော့ပါဘူး။ ရေးတဲ့လူအတွက် အများကြီးပိုပြီး simple ဖြစ်လာပါတယ်။ <br /><br />နောက်ထပ်စိတ်ချမ်းသာတာ တစ်ခုက Google Chrome Browser မှာ Myanmar3 ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖတ်လို့ရနေတာပါပဲ။<b> ? နဲ့ , . </b>တွေကိုလည်း standard keyboard နဲ့ တူတူပဲမို့ ရောပြီးမှားရေးတာ​တွေ တွေ့ရနည်းလာတော့မှာပါ။ <br /><br />ရှိရင်းစွဲ blog template ကတော့ ကိုယ့်ဘာသာ တစ်ခုချင်း tailor made လုပ်ထားတာမို့ လောလောဆယ်မှာ ဇော်ဂျီနဲ့ ရေးပြီးတဲ့အတိုင်းပဲ ထားခဲ့ချင်ပါသေးတယ်။ စာအသစ်တွေကိုတော့ မြန်မာ၃ နဲ့ပဲ ဆက်ရေးဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ ကော်မန့်(မှတ်ချက်)တွေကိုလည်း ဖောင့်၂မျိုးလုံးနဲ့ မြင်နေရရင် ပိုကောင်းမှာပဲလို့ စိတ်ထဲဖြစ်မိပါတယ်။ ကြိုးစားကြည့်ပါဦးမယ်။<br /><br />နောက်ပိုင်းမှာတော့ မြန်မာယူနီကုဒ်က ဘယ်လိုဘယ်ပုံ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးထားတယ်ဆိုတာကို သုံးကြည့်ရင်းနဲ့ သိလာကြမှာပါ။ အပြောင်းအလဲကာလမှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဇော်ဂျီကီးဘုတ် ဆက်သုံးနေတဲ့သူတွေကို ဖယ်ထုတ်သလို မခံစားရစေချင်ပါဘူး။ <br /><br />အပြောင်းအလဲတိုင်းက အခက်အခဲတော့ ရှိမှာမှန်ပေမယ့် အဆင်ပြေနေတဲ့လူကို ခက်တော့ခက်မှာပဲ အတင်းပြောင်းဆိုပြီး သွားပြောလို့တော့ မရပါဘူး။ <br /><br />ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေ့လျှောက် ပိုအဆင်ပြေလွယ်ကူပြီး မြန်မာဘာသာအရ စနစ်ပိုကျတဲ့ဖောင့်ကို ကြိုဆိုပါတယ်။ <br /><br />တကယ်တော့ စာရေးတဲ့ နေရာမှာတင် မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာ ပြောင်းလဲချင်နေတာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ သင်တန်းတချို့ တက်ဖြစ်မယ်။ ခရီး နည်းနည်းပါးပါး ထွက်ဖြစ်မယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကလို မဟုတ်ဘဲ စာတွေလည်း အများကြီးရေးဖြစ်မယ် ထင်ပါတယ်။ ဇော်ဂျီဖောင့်နဲ့ တွေ့ခါစက လက်ကွက်ကျင့်ရင်း စာတွေအများကြီး (အရေးပါတာရော ဘာမှမဟုတ်တာတွေပါ အစုံ) ရေးမိခဲ့သလိုပေါ့။ အခုက ခလုတ်အပိုတွေ လိုက်မှတ်နေဖို့ မလိုတော့ စာရေးရတာ အားပိုရှိလာသလိုလိုပါပဲ။ <br /><br />စာလာဖတ်တဲ့ သူငယ်ချင်းများ မောင်နှမများ အားလုံး နှစ်သစ်မှာ Myanmar3 နဲ့ စာရေးရသလို more simple and affective life ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-7836188337803010009?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-57826723409893085262011-01-01T17:58:00.010+08:002011-05-18T03:43:07.612+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TR8GGnLriNI/AAAAAAAAATE/qfQX5qCEBn4/s1600/newyear11-hp.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="123" src="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TR8GGnLriNI/AAAAAAAAATE/qfQX5qCEBn4/s320/newyear11-hp.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans, Myanmar3, padauk, parabaik, yunghkio;"><br /><br />မီးစရောင်စုံများ<br /><br />မီးကုန်ယမ်းကုန် ပြေးထွက်လို့..<br />လောင်ကျွမ်းပေါက်ကွဲပြီးသွား<br />ပြာမှုန်ဖြစ်ကြွေသွားတော့လည်း <br />မီးပန်းပွင့်တွေ နောင်တမရ<br />သူတို့ လင်းလက်ဝင့်ကြွားခဲ့သမျှ<br />ကျေနပ်ရဲရင့်စွာ ...။<br /><br /><br />//written by- Shwun Mi </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5782672340989308526?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-54416597062917210922010-12-22T15:47:00.007+08:002011-07-13T15:10:28.345+08:00<div class="mobile-photo"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TQW39So8ZfI/AAAAAAAAASk/zJocXt_QghA/s1600/photo-704724.JPG"><img alt="" border="0" height="300" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550044379407476210" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TQW39So8ZfI/AAAAAAAAASk/zJocXt_QghA/s400/photo-704724.JPG" width="400" /></a></div><br /><span style="font-family: masterpiece uni sans,Myanmar3,padauk,parabaik,yunghkio;"><br /><span style="background-color: #fce5cd; color: #741b47;">&nbsp;လှသောကောင်းကင်အောက်မှာ</span><br /><br />အမြင့်ကြီး တက်လိုက်ရတဲ့အခါ <br />နာကျင် ပင်ပန်းမှုတွေ ရှိသလို ..<br /><br />တခါတရံမှာလည်း <br />မောရကျိုးနပ်ပါတယ် ဆိုပြီး <br />နှစ်သိမ့်စရာလေးတွေ မြင်တွေ့တယ်။<br /><br />မိုးကောင်းကင်အောက်မှာသာပါပဲ..<br />ဘာလို့ လှေကားကြီးပေါ်ကို လျှောက်မလဲ..<br />ဘာကြောင့် လှေကားကြီးတွေကို ဆောက်သလဲ..<br />အမြဲတမ်း လှမနေပေမဲ့<br />တခဏတွေဟာ လွမ်းစရာ။<br /></span><br /><br />(photo+poem) / shwunmi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-5441659706291721092?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-71512477028836880672010-12-08T22:52:00.004+08:002011-08-10T00:10:23.945+08:00<span style="font-family: Myanmar3; font-size: 100%;"><br />ဒီသတ္တဝါလေး ဒီစာမျက်နှာပေါ် တစ်နေ့ရောက်လာမယ်လို့ တချို့ကတော့ သိနှင့်နေသလိုပဲ။ အဲလို ကြိုမြင်နေတဲ့သူတွေလည်း ရှိမှာပါ။ ဘာမှန်းမသိတာလေးလို့လည်း ထင်ချင်ထင်နေမှာပါ။ ဘာမှမဟုတ်တာတွေကို အဟုတ်လုပ်ထားတာတွေထဲက တစ်ခုပေါ့။ <br /><br />Pet Society ထဲမှာ မွေးထားတဲ့ မိနီ က အစကတော့ ကြောင်လေးပါပဲ.. ကြာလာတော့ ပုံစံပြောင်းသွားပြီး အကောင်လေးကို ဟိုလိုဝတ်ပေးလိုက် ဒီလိုပြင်ပေးလိုက်နဲ့ ရွှံ့ရုပ်လေးလို မော်ဒယ်အမျိုးမျိုး လုပ်ပေးနေတာ။ တဖြည်းဖြည်း ပဲများလာတာနဲ့ ဘာကောင်လေးမှန်းမသိ ဖြစ်လာပြီ။ အချိန်ရတိုင်း အင်္ကျီတွေ ဖိနပ်တွေ ဝယ်ပေးဆင်ပေးပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးရတာ မမောနိုင်မပမ်းနိုင်ကြီးပါပဲ။ ဖွဘုတ်ထဲမှာလည်း ဓာတ်ပုံတွေ အပုံလိုက်ကြီး ပွနေတာ မြင်တဲ့သူမြင်တယ်၊ မျက်စိနောက်တဲ့သူလည်း နောက်ပါတယ်လေ။ <br /><br />ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ ဝဋ်ကြွေးပါလို့ ရူးတယ်ပေါ့နော်။ အရုပ်လေးတွေကို သဘောကျတာ ကိုယ်တစ်ယောက်ထဲမှ မဟုတ်တာ။ ကိုယ့်နောက်မှာရော ကိုယ့်ေ့ရှမှာရော electronic pet မွေးတဲ့သူတွေ အများကြီးမို့ အားမငယ်ပါဘူး။ မွေးထားရင် မွေးထားသလို၊ ပစ်ထားလည်း ပစ်ထားသလို.. ထားရာနေ စေရာသွား သိပ်လိမ္မာတာလေးမို့။ <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9wjVC6feI/AAAAAAAAASY/_l1KJDBQylo/s1600/154235_1590819742011_1581397648_31311527_4029232_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9wjVC6feI/AAAAAAAAASY/_l1KJDBQylo/s1600/154235_1590819742011_1581397648_31311527_4029232_n.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">mini RAPUNZEL ^_^</td></tr></tbody></table><br />ဒီတစ်ခါရူးတာက တော်ရုံမဟုတ်ဘဲ နှစ်ထပ်ကွမ်းလေးပါ။ Tangled Rapunzel ကြည့်ပြီးတော့ ဇာတ်လမ်းထဲက မင်းသမီးအတိုင်း မိနီကို လိုက်ဝတ်ပေးထားတာ။ ဆံပင်ရွှေဝါရောင် အဆင်သင့်၊ အကျႌခရမ်းရောင် အဆင်သင့်၊ ဇာတ်လမ်းထဲက ပုံစံအတိုင်း ဒယ်အိုးကလည်း ပါလိုက်သေးတယ်။ Cameleon နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူတဲ့ အစိမ်းရောင်အကောင်လေးလည်း အဆင်သင့်ရှိနေလို့.. Rapunzel လိုက်လုပ်ဖို့ အဆင်ပြေသွားတာပါ။<br /><br />(ဒယ်အိုးကြီးက မူရင်းပုံပြင်ထဲမှာ ပါတယ်လို့တော့ မကြားဖူးပါဘူး။ Tangled ထဲမှာ မတူတာတွေ အများကြီးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူဆန်းသစ်ထားတာတွေက အပိုမဖြစ်ဘဲ ဇာတ်လမ်းကို ပိုအသက်ဝင်အောင် အားဖြည့်ပေးပါတယ်။ )<br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9wcrFuYqI/AAAAAAAAASU/wF7Hjaw6CP0/s1600/69534_1590848422728_1581397648_31311540_6291736_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9wcrFuYqI/AAAAAAAAASU/wF7Hjaw6CP0/s1600/69534_1590848422728_1581397648_31311540_6291736_n.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">mini RAPUNZEL is actually a lonely girl, who has not much friends except the little green lizard.</td></tr></tbody></table><br />အရုပ်ပါဆိုမှ တကယ့်ဇာတ်လမ်းထဲကထက်တော့ ပိုချစ်ဖို့ကောင်းနေတာပေါ့နော်။ ရုပ်ရှင်ထဲမှာကတော့ စုန်းမကြီး ခိုးယူလာတဲ့ မင်းသမီးလေးက လူမသိသူမသိ မျှော်စင်ကြီးပေါ်မှာ အိမ်လုပ်နေရတာ။ လူနဲ့တူတာဆိုလို့ သူ့အမေလို့ ထင်နေတဲ့ စုန်းမကြီးပဲ မြင်ဖူးတယ်တဲ့။ မျှော်စင်ပေါ်ရောက်လာတဲ့ ဗိုက်ဖောင်းဖောင်း ပုတ်သင်ညိုလေးကို သူငယ်ချင်းလုပ်နေရတာပေါ့။ (မိနီကိုင်ထားတဲ့ ပုတ်သင်ညိုကတော့ ဒိုင်နိုဆောအသေးလေးပါ။ မရှိရှိတာနဲ့ တုရတာကိုး.. )<br /><br />ဂိမ်းထဲမှာ ရုပ်ရှင်ထဲက ပြောသလို အားရင် ပန်းချီဆွဲ၊ စာဖတ်၊ သိုးမွေးထိုးတာတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်တာတွေ အကုန်ရှိနေလို့.. အချိန်လည်းရလို့ မျှော်စင်ထဲက ကောင်မလေးနဲ့တူအောင် အပေါ်ဆုံးထပ် အခန်းကိုပါ နေဖို့ ပြင်ပေးလိုက်ပါတယ်။<br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9wth0_irI/AAAAAAAAASc/M0jQkxjCSgI/s1600/155830_1591807206697_1581397648_31313377_2306933_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="220" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9wth0_irI/AAAAAAAAASc/M0jQkxjCSgI/s400/155830_1591807206697_1581397648_31313377_2306933_n.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">a girl locked in the tower top... yet still having fun..</td></tr></tbody></table><br />ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းကလည်း ကောင်းပါတယ်။ ထွေလာမှာပေါတောတောလို့ ထင်ရတာလေး တစ်ခုပဲ။ တကယ်ကြည့်တော့ ဇာတ်ကွက်တွေက ပေါတောတော မဖြစ်သလို အလကားနေရင် အလွန်အကျွံဇာတ်နာအောင်လည်း လုပ်မထားပါဘူး။ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို အသံတစ်ချက်၊ အလင်းရောင်လေးတစ်စက်ကအစ သေချာဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ပြီးမှ စိတ်ချလက်ချ ရုံတင်ထားတာမှန်း ခံစားလို့ရပါတယ်။ ဘိုးဘိုးကြီး Disney က “လူကြီးဆိုတာ အရွယ်ရောက်သွားတဲ့ ကလေးတွေပါပဲ” လို့ ပြောသွားသလို လူတိုင်းကြည့်ပျော်အောင် အကွက်ကျကျ ရယ်စရာလေးတွေ လုပ်ထားပေမဲ့ သူပေးချင်တဲ့ အနှစ်သာရလည်း မြင်ရပါတယ်။ <br /><br />အကြိုက်ဆုံးက မျှော်စင်ပေါ်ကနေ အပြင်ကိုရောက်ခါစ အခုမှ မြေကိုနင်းဖူးတဲ့ ခံစားမှုကို ပုံဖော်ထားတာကိုပါ။ တစ်သက်လုံး ပြတင်းပေါက်ကနေပဲ မြင်ဖူးရာကနေ မြက်ခင်းတွေ သစ်ပင်တွေ စမ်းချောင်းတွေ ပန်းပွင့်တွေနဲ့ .. ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ပုံကို ကြည့်ဖြစ်တော့ အနုပညာဖန်တီးမှု ကို အများကြီး ပိုလေးစားသွားပါတယ်။ Rapunzel လို ဝတ်ထားတဲ့ မိနီကိုလည်း သူများပန်းခြံထဲ အလည်သွားနေတဲ့ပုံလေး အမှတ်တရ ရိုက်ပေးလိုက်ပါတယ်။<br />(မွေးထားတဲ့ မိနီကတော့ မျှော်စင်ပေါ်တင်ထားလည်း ကြံဖန်ပြီး အိမ်လည်သွားတတ်တယ်။)<br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9xEiQxthI/AAAAAAAAASg/M7qnAX9vS18/s1600/156970_1591929129745_1581397648_31313676_2166104_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TP9xEiQxthI/AAAAAAAAASg/M7qnAX9vS18/s400/156970_1591929129745_1581397648_31313676_2166104_n.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">visiting a friend's flower garden.. very refreshing :-)</td></tr></tbody></table>မမျှော်လင့်ထားတာတွေ အများကြီးပါတဲ့ ဇာတ်လမ်းထဲမှာ အမှတ်တရ ဖြစ်နေတာလေးတွေ လာစုထားတာပါ။ အထူးသဖြင့် ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ စရိုက်နဲ့ အမူအကျင့်လေးတွေကို သာမန်ကလေးကြိုက်ပုံစံနဲ့ မတူဘဲ ပိုသဘာဝကျအောင်၊ လှလည်းလှအောင် ဘယ်လောက်ကြိုးစားထားကြတယ် ဆိုတာ.. လာကယ်တဲ့ သူရဲကောင်းက မင်းသားလေးမဟုတ်ဘဲ သူခိုးဖြစ်သွားတဲ့အထိပါ။ ခိုးလာတဲ့ ပစ္စည်းကလည်း စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပါတယ်။ မတူတာတွေ အများကြီးပေမဲ့ တူတာတစ်ခုကတော့ ပုံပြင်လေးသိပ်လှတယ် ဆိုတာပါပဲ။ <br /><br /><br />အဆိုတော် <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mandy_Moore">Mandy Moore</a> က မင်းသမီး RAPUNZEL အဖြစ် အသံသရုပ်ဆောင် လုပ်ထားပါတယ်။ ဒါရိုက်တာတွေရော၊ အနုပညာပိုင်းရော၊ စက်မှုပိုင်းရော အကုန်တော်ကြပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းအပြီး List of Credit ကြီးကတော့ Rapunzel ရဲ့ ဆံပင်ရှည်ထက်တောင် ပိုရှည်မလားမသိဘူး။ အသံ၊ အလင်း၊ အရုပ်၊ လှုပ်ရှားမှု၊ ပေါင်းစည်းမှု၊ တည်းဖြတ်မှု.. အားလုံး သူ့နေရာနဲ့သူ အရေးပါကြပါတယ်။ ကလေးကြိုက်ပုံပြင်ပဲ ဆိုပြီး ပြီးစလွယ်လုပ်ထားကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ Animation Film တစ်ခုရဲ့ နောက်မှာ အရေးကြီးတာတွေ အများကြီးရှိမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။ </span> <br /><br /><object width="480" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jy26d7q-p1Y?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/jy26d7q-p1Y?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="295"></embed></object><br /><br />Trailer clips: <br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=p8DgQcpfzN8">RApunZEL</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=efLweyYuBR0">Maximus1</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=OynyQmlEgDk">Maximuz2 </a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=HCviY3fBxhU">Gothal (Drama Queen)</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=ysGQzIivDGg">Talents</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=X3RdoNOC4Gg">ThiEf HERO&nbsp;</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=5-oZOHPmcX4">The Story</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-7151247702883688067?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-88176427157485710702010-12-01T06:34:00.003+08:002011-07-13T15:30:19.694+08:00<span style="font-family: Myanmar3; font-size: 100%;"> "တရုတ်ရေမွှေးပန်း (သနပ်ခါးပန်း)"<br /><br />တရုတ်ရေမွှေးပန်း ဆိုလို့ မျက်စိရှုပ်နားရှုပ် ဖြစ်မသွားလောက်ပါဘူးနော်။ Chinese Perfume Flower လို့ ခေါ်ကြ၊ ရေးထားကြလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့တိုင်းခေါ်စရာမလိုပါဘူး။ မြန်မာလို သနပ်ခါးပန်းလို့ ခေါ်ရတာ ပိုလှပါတယ်။ သိပ္ပံအမည် Aglaia odorata ဖြစ်ပါတယ်။<br /><br />တရုတ်ပန်းခြံထဲက ရောင်စုံငါးကန် (Koi Pond) ရှိတဲ့ အဆောက်အအုံနားမှာ သနပ်ခါးပန်းပင်တွေ စိုက်ထားတာ မြင်ခဲ့တယ်။ အိမ်မှာစိုက်ထားတဲ့ ဖွားဖွားနဲ့ရွယ်တူ သနပ်ခါးပန်းပင်ကြီးရယ်၊ သနပ်ခါးပန်းကြိုက်တဲ့ အစ်မအပြုံးပန်းတို့၊ မလေးမ တို့ကို သတိရလို့ မိုးအုံ့နေတဲ့ကြားက ဓာတ်ပုံတော့ ရအောင်ရိုက်လာပါတယ်။ ဓာတ်ပုံပြန်တင်ဖို့ ကြာသွားတာလေး တစ်ခုပဲ...<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVfWU2nyeI/AAAAAAAAARI/gFsCPo9f8-w/s1600/CPF1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVfWU2nyeI/AAAAAAAAARI/gFsCPo9f8-w/s400/CPF1.jpg" width="400" /></a><br /><br />သနပ်ခါးပန်းက အသီးသေးသေးလေးတွေလို့ ထင်ရတယ်။ အဖူးကစိမ်းပြီး အပွင့်က ဝါသွားတာကလွဲလို့ အရွယ်ကတော့ ပိုကြီးလာတယ် မထင်ရဘူး။ အသီးပုံစံနဲ့ ဆင်တူနေပေမဲ့ ပန်းရနံ့ရှိတဲ့ ပန်းပွင့်စစ်စစ် ဖြစ်ပါတယ်။ <br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVffT4zhiI/AAAAAAAAARQ/bURdfm1-Zd4/s1600/CPF2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVffT4zhiI/AAAAAAAAARQ/bURdfm1-Zd4/s400/CPF2.jpg" width="400" /></a><br /><br />သတိထားမိသလောက် ညဘက်မိုးရွာထားရင် နံနက်ဆို ပန်းတွေပိုပွင့်တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ပန်းပင်ရေလောင်းပေးရရင် ပျော်ပါတယ်။ ပန်းပွင့်စေချင်လွန်းလို့ ရေပိုက်ကို မိုးပေါ်ထောင်ပြီး အပင်ပေါ်မိုးအတုရွာအောင် လုပ်ပစ်တယ်။ ပန်းပွင့်လာရင်ပြီးရော၊ လမ်းပေါ်ကလူ ဘယ်သူစိုစိုပေါ့လေ။ <br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVf5xDffZI/AAAAAAAAARU/ByNmxsAQ9K8/s1600/CPF3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="247" src="http://2.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVf5xDffZI/AAAAAAAAARU/ByNmxsAQ9K8/s400/CPF3.jpg" width="400" /></a><br /><br />လူကြီးတွေက ကလေးရေပိုက်ကိုင်ထားတာမြင်ရင် သင်္ကြန်မဟုတ်လည်း ကြည့်ရှောင်ကြပါတယ်။ စိတ်မထင်ရင်လည်း အော်တယ်ပေါ့။ ဘာပြောပြော နောက်နေ့ နံနက်ဆို ပန်းတွေရပြီ။ ရေဖျန်းထားတုန်းက ဆူထားတဲ့သူတွေလည်း ပန်းမြင်ရင် ကျေကျေနပ်နပ်ခူးပြီး ပန်သွားကြတာပါပဲ။ <br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVf_feuXJI/AAAAAAAAARY/Bf4wpS6IXeg/s1600/CPF4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="247" src="http://4.bp.blogspot.com/_2Fj9kchjzMA/TPVf_feuXJI/AAAAAAAAARY/Bf4wpS6IXeg/s400/CPF4.jpg" width="400" /></a><br /><br />သနပ်ခါးပန်းရဲ့ ရနံ့က ယဉ်ယဉ်လေးနဲ့ အမောပြေရုံလေး အကြာကြီးမွှေးတယ်။ ဒီသနပ်ခါးပန်းပင်က သွေးပြီးလိမ်းတဲ့သနပ်ခါးပင်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အခေါက်ကို သွေးလိမ်းလို့ရတဲ့ သနပ်ခါးပင်က နောက်တစ်မျိုးပါ။<br /><br />သနပ်ခါးပန်းပင်က ချံုပင်မျိုးဖြစ်ပြီး ကြီးထွားဖို့ အရမ်းနှေးလို့ တချို့က မြေအိုးကြီးတွေနဲ့ အလှစိုက်ကြပါတယ်။ ဆူးရှိတဲ့အပင်မျိုး မဟုတ်တဲ့အတွက် အိမ်ထဲမှာလည်း ထားကောင်းတဲ့အပင် ဖြစ်ပါတယ်။ <br /><br />ပန်းပွင့်တွေက ဆန်စေ့သေးသေးလေးတွေနဲ့တူလို့ တချို့က Chinese Rice Flower လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ ပန်းရနံ့က ရှောက်သီးမှည့်ရနံ့နဲ့ ဆင်လို့ Mock Lemon လို့လည်း ခေါ်ကြပါသေးတယ်။ <br />သူများတွေ ဘယ်လိုခေါ်ခေါ် သနပ်ခါးပန်းက သနပ်ခါးပန်းလို လှပြီး သနပ်ခါးပန်းလို မွှေးနေတာပါပဲ။ <br /><br />Reference:<br /><a href="http://www.chinesebonsaigarden.com/chinese-perfume-bonsai-tree/">Chinese Perfume Bonsai Tree</a><br /><a href="http://www.rareflora.com/aglaiaodo.html">AGLAIA ODORATA</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-8817642715748571070?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-43581248131091455852010-11-26T06:04:00.003+08:002011-07-31T00:28:15.552+08:00<a href="http://4friends2flip.blogspot.com/2010/11/blog-post.html">ေရာင္စံုေမ ႏွင့္ တေစၧျဖဴ - 1 - 2 - 3 -</a><br /><br /><a href="http://4friends2flip.blogspot.com/2010/11/blog-post_12.html">ေရာင္စံုေမ ႏွင့္ တေစၧျဖဴ - 4 -</a><br /><br /><a href="http://4friends2flip.blogspot.com/2010/11/blog-post_17.html">ေရာင္စံုေမ ႏွင့္ တေစၧျဖဴ - 5 - 6 -</a><br /><br />-7-<br /><br />သူေဌးရဲ႕ အိမ္ၾကီးေပၚကို ျဖဴျဖဴ ေမာ့ေငးၾကည့္ေနတယ္။ <br />တိတ္ဆိတ္တဲ့ သန္းေခါင္ေက်ာ္မွာ ေပါက္ကြဲသံေတြ ဆူညံေနသလို ေကာင္းကင္မွာလည္း အေရာင္စံုမီးပန္းၾကီးေတြ လွလွပပ ပြင့္ေႂကြလို႕။ <br /><br />ျဖဴ - "... လွတယ္။ အရမ္းလွတာပဲ။ မီးပြင့္ေတြ ေပါက္ကြဲကုန္တာနဲ႕တင္ ဒီေလာက္ေတာင္ လွပသြားေတာ့ ဝိဉာဥ္ထဲမွာ နာက်င္သြားေအာင္ ခံစားရတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္ .. ေရာင္စံုေမ"<br /><br />... ခဏေလးပါပဲ။ အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ မီးကုန္ယမ္းကုန္ ေပါက္ကြဲလိုက္ရလည္း လွပသြားတဲ့အခ်ိန္က ခဏေလးပဲ။ ဒါေပမဲ႔ ထိုက္တန္ပါတယ္ေနာ္။ မီးပန္းတခ်ိဳ႕ ျပာျဖစ္ျပီး ေႂကြက်လာခ်ိန္မွာ မီးပန္းအသစ္ေတြ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ေပါက္ကြဲလာတယ္။ အခန္းထဲ ပိတ္မိေနလို႕ မီးပန္းေတြကို မျမင္ႏိုင္တဲ့သူတစ္ေယာက္ေရာ&nbsp; ေပါက္ကြဲသံေတြၾကားမွာ ေျခာက္ျခားျပီး အထီးက်န္ေနမလား။ ျဖဴ နဲ႕ မီးပန္းေတြ အေၾကာင္းကိုေတာ့ သတိရခ်င္မွ ရေတာ့မွာပါ ... <br /><br />ျဖဴ - "ကၽြန္မေရာက္မယ့္ ေနရာအသစ္က ဒီေလာက္ကဗ်ာဆန္ျပီး ရင္ခုန္စရာေတြ ရွိခ်င္မွ ရွိမွာ"<br /><br />ေရာင္စံု - "ဒါေပမဲ႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ၾကိဳဆိုေနမယ့္ ေနရာေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ပါေစ.."<br /><br />ျဖဴ - "အင္းေနာ္.. ေနာက္ဘဝက်ရင္လည္း ဒီလို ၾကာရွည္မခံတဲ့ ရင္ခုန္စရာေတြကို ကၽြန္မတပ္မက္ေနဦးမွာထင္တယ္"<br /><br />ေရာင္စံု - "အဲဒါဆို ထပ္ျပီး အညာခံေနရဦးမယ္ေနာ္"<br /><br />ျဖဴ - "အညာခံရလည္း ရင္ခုန္ခြင့္ ခ်စ္ခြင့္ရတဲ့ ဘဝမ်ိဳးကိုမွ ျပန္ရခ်င္တာပါ..။ မီးပန္းေတြကို ခဏေလး ျမင္လိုက္ရေပမဲ႔ တကယ္လွတယ္ဆိုတာ လက္ခံတယ္မဟုတ္လား။ ..ကဲ သြားမယ္ေနာ္"<br /><br />ေရာင္စံု - "မျဖဴျဖဴကိုက ဒီပံုစံပဲ ျဖစ္လာမယ္ထင္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သတၱိရွိရွိ ခြင့္လႊတ္လိုက္တာကိုလည္း ေလးစားပါတယ္.. ဟင္.. မျဖဴျဖဴ မရွိေတာ့ပါလား.. "<br /><br />ေရာင္စံုစကားမဆံုးခင္မွာ ျဖဴျဖဴက လြင့္ေပ်ာက္သြားႏွင့္ျပီ။ ေႂကြက်လာတဲ့ မီးပန္းမႈန္ေတြၾကားမွာ အလင္းစက္တစ္ခု အသာေလး လြင့္တက္သြားတယ္။ မုိးညိဳ ျမင္ေပမဲ႔ ေရာင္စံုနဲ႕ အံု႕ဆိုင္းကေတာ့ မသိလိုက္ပါဘူး။ <br /><br />ေရာင္စံု စိတ္ထဲ ဟာသြားတယ္။ "သြားမယ့္သြားေတာ့လည္း ႏႈတ္ဆက္စကားေတာင္ ဆံုးေအာင္မေစာင့္ေတာ့ျပန္ဘူး။"<br />ျဖဴျဖဴ ဆိုတဲ့ တေစၧမေလး တကယ္ပဲ မရွိေတာ့ဘူး။ ေရာင္စံုေမတို႕လည္း ဒီျမိဳ႕မွာ ဆက္မေနသင့္ေတာ့ဘူးလို႕ ေတြးမိလိုက္တယ္။&nbsp; <br />".. အံု႔ဆိုင္း.. ကိုမိုးညိဳ.. ေရာင္စံုတို႕လည္း မနက္မေရာက္ခင္ ဒီျမိဳ႕က အျမန္ ထြက္ၾကရေအာင္ေနာ္" <br /><br />* * * <br /><br /><br />အံု႕ဆိုင္း - "အင္း.. ေနာက္ဆံုးေတာ့ မေရာင္စံုရဲ႕ အစြမ္းအစေတြကို ျမင္လိုက္ရပါျပီ။" <br /><br />ေရာင္စံု - "ဒါ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္ေစခ်င္လို႕လား။" <br /><br />ရြဲ႕ေျပာေနမွန္းသိလို႕ ေရာင္စံုက တင္းသြားတယ္။ သူ႕မွာ တေစၧႏွင္ထုတ္တယ္ဆုိလို႕ ဘာထူးထူးဆန္းဆန္းမွ မဟုတ္ဘဲ စကားခ်ည္းေျပာေနရတာကိုး။ အံု႔ဆိုင္းနဲ႕ဆို ခရီးသြားရင္း ခင္မင္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ေဝးမွာပါပဲ။ အခုက်ေတာ့လည္း အံု႔ဆိုင္းက သူဘာမွ မေျပာထားသလို လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေနေရာ။ <br /><br />မိုးညိဳ - "ေရာင္စံုေလးက စိတ္ကူးေကာင္းသားပဲ.. သူေဌးဆီကလည္း ေတာ္ေတာ္ရလိုက္တယ္ဟုတ္.."<br /><br />ေရာင္စံု - "မီးပန္းေတြဝယ္ရေတာ့ ပိုက္ဆံေတာ္ေတာ္ ကုန္သြားတယ္မဟုတ္လား။ ေရာင္စံုမီးပန္းေတြ ေစ်းၾကီးတယ္။ "<br /><br />မိုးညိဳ - "ေရာင္စံုေျပာလို႕ အဖိုးၾကီးအိမ္ေပၚ မီးပန္းေတြ သြားဆင္ခဲ့တာေနာ္။ အနစ္နာခံထားတယ္။ ဘာေကၽြးမလဲ။"<br /><br />မိုးညိဳက ေရာင္စံုေမကို စ ျပန္တယ္။ ေအးစက္လြန္းတဲ့ အံု႕ဆိုင္းကိုလည္း ေရာင္စံုစိတ္ေျပသြားေအာင္ တစ္ခုခု ေျပာေစခ်င္တယ္ေလ။ အံု႔ဆုိင္းက ေတာ္႐ံုလူစိမ္းေတြနဲ႕ဆို ခင္မင္တတ္တာမွ မဟုတ္ဘဲ။ သူလိုလူက ခရီးေဖာ္အျဖစ္ လက္ခံျပီးမွေတာ့ ေရာင္စံုနဲ႕ အံု႔ဆိုင္းကို ဆက္ျပီးရင္းႏွီးေစခ်င္တယ္။ မိုးညိဳက အံု႔ဆိုင္းတို႕ ေရာင္စံုတို႕ မျမင္မိတာေတြကို ျမင္ေနတတ္သူေလ။ <br /><br />ေရာင္စံု - "ရွင့္ဘာသာ ေနာက္က်ေရာက္လာလို႕ ဒါေတြကူလုပ္ေပးျပီး ေတာင္းပန္တာ မဟုတ္ဘူးလား။ "<br /><br />မိုးညိဳ - "ေတာင္းပန္တာနဲ႕ မဆိုင္ပါဘူး။ က်ေနာ္က ခ်စ္တဲ့ေရာင္စံုအတြက္ဆုိ ဘာမဆိုလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။"<br /><br />ေရာင္စံု - "ဒါဆို ေတာထဲမွာ တေစၧလုပ္ျပီး ေစာင့္ေနလိုက္မလား.." <br /><br />စိတ္တိုေနတာေတြက မိုးညိဳဘက္ ထပ္လွည့္သြားတယ္။ မိုးညိဳလည္း ဘာမွထပ္မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အံု႔ဆိုင္းက သူလမ္းေလွ်ာက္ျမန္ေနတာ သတိရျပီး အရွိန္ေလွ်ာ့လိုက္တယ္။ <br /><br />အံု႔ဆိုင္း - "ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ေရာ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ေရာင္စံု.. ကတိတစ္ခုျဖစ္ျဖစ္ ေပးမယ္.. မလိုခ်င္ဘူးလား.." <br /><br />ေရာင္စံု လန္႔သြားတယ္။ ... ကတိမတည္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ကၽြန္မက လိုက္သတ္ရမွာလား ... <br />သူငယ္ခ်င္းေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြလိုပဲ အခ်ဳပ္အေႏွာင္မဲ႔ ဆက္ခင္မင္ခ်င္တယ္။ အံု႔ဆိုင္းက တစ္ခုခု ကတိေတာင္းပါလား ဆုိေတာ့လည္း လိုခ်င္မိျပန္တယ္။ ... ေရာင္စံုေမပဲေလ။ အံု႔ဆိုင္းနဲ႕ မိုးညိဳ ႏွစ္ေယာက္လံုးကို တစ္ဖက္စီ လက္တြဲျပီး စိတ္ထဲရွိတာကို ေျပာလိုက္ေတာ့တယ္။ ... <br /><br />""ဒါျဖင့္ .. အံု႔ဆိုင္း နဲ႕ ကိုမိုးညိဳ .. ဒီေန႕ေရာ နက္ဖန္ေရာ ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္းကို စိတ္ညစ္စရာေတြ မပါဘဲ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ျဖတ္ေက်ာ္မယ္လို႕ ေရာင္စံုကို ကတိေပးပါလား" <br /><br />* * *<br /><br />သံုးေယာက္သား တေစၧသရဲမရွိတဲ့ ေတာအုပ္ေလးကို ျဖတ္သြားၾကတယ္။ <br />မိုးညိဳရယ္၊ အံု႔ဆိုင္းရယ္၊ ေရာင္စံုေမရယ္.. <br />ဒီေန႔ရယ္၊ မနက္ဖန္ရယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္လင္မႈရယ္.. <br />မ်ဥ္းေၾကာင္းေလးသံုးခု ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ဦးတည္ရာ တစ္ခုတည္းကို အျပိဳင္သြားေနၾကတယ္။ <br /><br /><div style="text-align: center;">- - - - - - - - - - - - <br />- - - - - - - - - - - - <br />- - - - - - - - - - - - </div><br />ျပီးပါျပီ။ စာလာဖတ္တဲ့ သူေတြေတာ့ ဘယ္လိုေနမယ္ မသိဘူး။ ေရးတဲ့လူကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္ ^_^ <br />ဖတ္႐ႈအားေပးၾကေသာ၊ စာမေရးျဖစ္တဲ့အခါေတြအတြက္ နားလည္သည္းခံေပးၾကေသာ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ႏွမမ်ား ဆရာ ဆရာမမ်ား အားလံုးကို အမ်ားၾကီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ <br />ေနာက္မ်ားမွာ အခန္းဆက္ေရးဖို႕ဆို ဆင္ျခင္ပါ့မယ္ရွင္။ <br /><br /><br />Adapted to: Hatenkou Yugi (part I) story, by Shinsen-Subs<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6400363498379934746-4358124813109145585?l=4friends2flip.blogspot.com' alt='' /></div>ShwunMi-http://www.blogger.com/profile/03381184894968402356noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6400363498379934746.post-34421661338689670252010-11-17T06:48:00.005+08:002011-07-31T00:28:15.547+08:00-5-<br /><br />ျဖဴျဖဴဟာ လူမဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္ လူေတြကို အေႏွာက္အယွက္ မေပးတတ္ပါဘူး။ ေတာအုပ္ေလးထဲမွာ သူ႕ဘာသာေနျပီး တခါတေလမွာ လမ္းမွားတဲ့သူေတြကိုေတာင္ လိုက္ကူညီတတ္တဲ့ တေစၧတစ္ေကာင္ကို ဘဝကူးသြားေအာင္ လုပ္ရမယ္ဆိုတာ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္မေကာင္းစရာပဲ။ <br /><br />တစ္လမ္းလံုး စကားမေျပာဘဲ ခပ္တည္တည္ေနလာတဲ႔ အံု႕ဆိုင္းက ေတာအုပ္နားေရာက္မွ စကားစလိုက္တယ္။<br />“အစကေျပာေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ ခရီးသြားရတာထက္ ေပ်ာ္စရာ ပိုေကာင္းမွာပါ ဆို.. အခုလို ညၾကီးသန္းေခါင္ သရဲနဲ႕ လာေတြ႕ရတာ ေပ်ာ္လားကြ.. ဟဟ.. ”<br /><br />ေပ်ာ္လို႕ရယ္တာမဟုတ္ဘဲ ေျခာက္ကပ္ကပ္ရယ္သံနဲ႕ ေလွာင္တာကို ေရာင္စံုေမ စိတ္တိုေနတယ္။ <br />... အံု႕ဆိုင္းတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မရွိဘူး။ မေန႕ကလည္း ဘာမွန္းမသိ စိတ္ေကာက္သြားတယ္။ အခု ျဖဴျဖဴ႕ဆီလာဖို႕ အေဖာ္ေခၚေတာ့လည္း လိုက္လာေပမယ့္ အခ်ိဳးမေျပျပန္ဘူး။ ... <br /><br />“ဘာလို႕ ျပန္မေျပာတာလဲ.. ဘာျဖစ္ေနတာလဲ?”<br />“ေၾသာ္.. ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး.. ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားေနတာ..”<br />“ေခါင္းထဲ ဘာမွမရွိဘဲနဲ႕ စဥ္းစားေနလို႕ ဘာထြက္လာမွာလဲ”<br /><br />ေရာင္စံု တအားစိတ္တိုေပမဲ႔ အံု႕ဆိုင္းကို စကားျပန္မေျပာေတာ့ဘူး။ <br /><br />“ဘာမွကူေပးစရာ မရွိေလာက္ဘူးထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေဘးကပဲ ရပ္ၾကည့္ေနမယ္ေနာ္”<br /><br />အံု႕ဆိုင္းကို ျပန္ေျပာလို႕လည္း မထူးမယ့္တူတူ ေရာင္စံုေမ ျဖဴျဖဴ႕ကိုပဲ လွမ္းေအာ္ေခၚလိုက္တယ္။ <br /><br />“တေစၧမၾကီးေရ.. လာခဲ့ပါဦး.. လာခဲ့ပါဦး..”<br />“အဲ့ေလာက္ၾကီး ေအာ္စရာမလိုဘူး.. ငါ နားမေလးဘူး ေကာင္မေလးေရ..”<br />ျဖဴျဖဴ မ်က္ႏွာမာထန္ထန္နဲ႕ ခ်က္ခ်င္း သူတို႕ေ႔ရွေပၚလာတယ္။ <br />“ငါ မင္းတို႕ကို လံုးဝ ျပန္မလာနဲ႕လို႕ ေျပာထားတယ္မဟုတ္လား”<br />“ဟိုေလ.. ဟို.. မျဖဴျဖဴ ေစာင့္ေနတဲ့ လူဆိုတာ.. အဲ့တာ.. သူမလာ.. သူမလာႏိုင္ေတာ့ဘူး ျဖစ္သြားျပီ.. ဆံုးသြားျပီတဲ့.. အဲ့ဒါ လာေျပာျပတာ..”<br />“ဘာလို႕ ညာေျပာရတာလဲ”<br /><br />..အဲ.. ေသခ်ာစူးစိုက္ၾကည့္ျပီး ျဖဴျဖဴ ေျပာလိုက္ေတာ့ ေရာင္စံုေရာ အံု႕ဆိုင္းပါ မ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္.. <br />“သူ.. သူရွိေနမွန္း မျဖဴျဖဴ သိတယ္ေပါ့..ဒါဆို”<br />ျဖဴျဖဴ ျပန္မေျဖႏိုင္ပါဘူး။ ေဒါသတၾကီးနဲ႕ ေရာင္စံုတို႕ကို ေအာ္ထုတ္တယ္။ <br />“ငါ့ကိုလာ႐ႈပ္တာ ငါမၾကိဳက္ဘူးလို႕ ငါေျပာထားတယ္ မဟုတ္လား.. ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းတို႕ အေသပဲ”<br />ျဖဴျဖဴ ေလျပင္းေတြ ေရာင္စံုတို႕ဘက္ကို တိုက္ခတ္သြားေအာင္ လုပ္လိုက္ျပန္တယ္။ ေရာင္က သဲမႈန္ေတြ သူ႕ဘက္လြင့္မလာေအာင္ ေရွာင္တိမ္းေနရတယ္။ <br /><br />“ရွင္ အစြမ္းအစေတြ ရွိရက္နဲ႕ ဘာလို႕ ေတာအုပ္ကေနပဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနလဲ။ သူရွိေနမွန္းလည္း သိျပီးသားပဲ။ အလကား ဒီမွာဘာလုပ္ေနတာလဲ.. ငါတို႕ကို တိုက္ခိုက္မယ့္အစား ဟိုလူၾကီးကို တစ္ခုခု သြားလုပ္လိုက္ပါလား..”<br />“မင္းပါးစပ္ပိတ္ထား”<br /><br />ျဖဴျဖဴက စိတ္ဆိုးေနျပီး ေလျပင္းေတြ ထပ္ခါထပ္ခါ တိုက္ခတ္သြားေအာင္ လုပ္ျပန္တယ္။ <br />“ငါဘာမွားလို႕လဲ.. ငါ့ဘာသာ သူ႕ကို ေစာင့္ေနတာ.. ဘာျဖစ္လဲ.. လာလာမ႐ႈပ္ၾကနဲ႕လို ငါေျပာထားသားပဲ.. ”<br /><br />ဒီတစ္ခါေတာ့ ေရာင္စံု မ်က္လံုးမွိတ္ျပီး မေရွာင္ေနေတာ့ဘူး။ ရဲရဲတင္းတင္းပဲ ရပ္ေနတယ္။ ေရာင္စံုသိလိုက္ျပီေလ။ ျဖဴျဖဴတိုက္ခတ္လိုက္တဲ့ ေလထဲက သဲမႈန္ေတြဟာ ျဖဴျဖဴ႕လိုပဲ တကယ္ထိေတြ႕လို႕ မရတဲ့ အရိပ္ေတြပါပဲ။ စိတ္မခိုင္တဲ့ သူေတြသာ အရိပ္ေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရသြားသလို ခံစားရတာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖဴျဖဴမွာေတာ့ အခံစားရဆံုး.. ခံစားမႈေတြနဲ႕ ဖိစီးေနဆဲပါ။ <br /><br />“ကၽြန္မမွာ သူ႕ကို ေမွ်ာ္ခြင့္ေလးေတာင္ မရွိရဘူးလား.. ကၽြန္မဘာသာ ဆက္ေမွ်ာ္လင့္ပါရေစ..” ေဒါသနဲ႕ ေအာ္ဟစ္ေနေပမယ့္ ျဖဴျဖဴအသံေတြ ငိုသံေပါက္လာတယ္။ ေရာင္စံုကေတာ့ ျဖဴျဖဴကို ဒီဘဝကေန တကယ္လြတ္လပ္သြားေစခ်င္တယ္။ ျဖဴျဖဴဆီက ထပ္လြင့္လာတဲ႔ သဲမႈန္ေတြ ေရာင္စံုကို မထိေပမဲ႔ ေရာင္စံုက ေရွာင္တဲ့ဟန္လုပ္ျပတယ္။ ျပီးေတာ့ သဲေတြကို ဖမ္းဆုပ္ထားျပီး ျဖဴျဖဴကို လႈပ္ရွားမရေအာင္ စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ <br /><br />“ဟင္.. ရွင္.. ရွင္လည္း စိတ္ညိႇဳ႕တတ္တယ္လား”<br />“ဒါဘာထူးဆန္းလို႕လဲ.. ရွင္လုိသရဲေတာင္ လုပ္ႏိုင္ေသးတာပဲ”<br /><br />သဲမႈန္ေတြကို ဖမ္းဆုပ္ျပီး ျဖဴျဖဴ႐ွိတဲ့ဆီကို လွမ္းၾကဲလိုက္တဲ့အခါ ျဖဴျဖဴ အရိပ္ေတြၾကားကို ပုံလဲက်သြားေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျဖဴျဖဴ ထြက္ေျပးမသြားဘူး။ <br /><br />* * *<br /><br />ေရာင္စံု ျဖဴျဖဴ ျပန္ထလာတဲ့အထိ ၾကည့္ေနတယ္။ <br /><br />ေရာင္စံု - “လူတစ္ေယာက္ကိုမ်ား ဒီေလာက္နာက်င္ေအာင္ စြဲလမ္းရလား မျဖဴျဖဴရယ္.. ”<br />ျဖဴ - “ဘာ လူတစ္ေယာက္ လဲ..” <br />ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ ဆိုတာ လူတစ္ေယာက္ ဆိုတာထက္ အမ်ားၾကီးပိုတယ္။ တစ္ကမာၻလံုးဟာ အဲ့ဒီလူတစ္ေယာက္ပဲ ဆုိတာ ျဖဴျဖဴ႕အတြက္ေတာ့ မွန္ေနဆဲပဲ။ <br /><br />ေရာင္စံု - “လူတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႕ ေသဆံုးျပီး တေစၧျဖစ္ေနရတာ မလြန္လြန္းဘူးလား” <br /><br />အံု႕ဆိုင္းလည္ပင္းေပၚကို ျဖဴျဖဴ႕လက္ေတြ ေရာက္သြားတယ္။ <br /><br />ျဖဴ - “ဒါဆုိ သူလည္း လူတစ္ေယာက္ပဲေနာ္.. ”<br />ေရာင္စံု - “ဟင္”<br />အံု႕ဆိုင္း - “ကၽြန္ေတာ္ ေဘးက လာၾကည့္ေနတာ မေက်နပ္လို႕လား မျဖဴျဖဴ”<br />ျဖဴ - “မဟုတ္ပါဘူးေလ.. ေရာင္စံုအတြက္ေတာ့ ဒီလူဟာ ကိုယ္မဟုတ္တဲ့ တျခားလူတစ္ေယာက္ပဲ မဟုတ္လား.. သူသစၥာေဖာက္သြားရင္ ေရာင္စံုက သတ္ပစ္မွာပဲ မဟုတ္လားဟင္”<br />ေရာင္စံု - “ရွင္ ကၽြန္မတို႕စကားေျပာတာေတြ လိုက္နားေထာင္ေနေသးလား”<br />... တကယ္ေတာ့ ေတာအုပ္ထဲကေန ျမိဳ႕ဆီကို သူသြားႏိုင္သားပဲ။ ... <br />ေရာင္စံု ေမးတာကို မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတယ္။<br /><br />ျဖဴ - “ဟင္းဟင္း.. ဒီလူဟာလည္း ေရာင္စံုအေပၚ သစၥာေဖာက္ႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ပဲေလ.. ဘယ္ေတာ့ သစၥာေဖာက္သြားမယ္ ဆိုတာကိုသာ မသိႏိုင္တာပါ။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ပဲဟာ။ သူသစၥာေဖာက္မသြားခင္ သူ႕ကို ၾကိဳသတ္ထားလိုက္တာ ပိုမေကာင္းဘူးလား.. ဟင္ ေရာင္စံု.. ”<br /><br />ေျပာရင္းနဲ႕ ျဖဴျဖဴက အံု႕ဆိုင္းလည္ပင္းကို တင္းက်ပ္သြားေအာင္ ညႇစ္လိုက္တယ္။ အံု႕ဆိုင္းက မ်က္ေတာင္ေတာင္ မခတ္ဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း ထံုေပေပ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕ပဲ။ <br /><br />ေရာင္စံု - “... မျဖဴျဖဴ.. ရွင္ သိပ္႐ူးတာပဲ”<br />ျဖဴ - “ဘာရယ္”<br />ေရာင္စံု - “ရွင္ ဘယ္ကေနဘယ္လို အထင္လြဲသြားလဲေတာ့ မသိဘူး။ အံု႕ဆိုင္းက ကၽြန္မကို သစၥာေဖာက္ရေအာင္ ကၽြန္မတို႕က သစၥာတိုင္ထားတာမွ မဟုတ္တာ..”<br /><br />ျဖဴ - “ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ.. မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္က ခရီးေတာင္ အတူသြားေနတာ မဟုတ္လား”<br />ေရာင္စံု - “ဒါေပမဲ႔ ဒီေန႕လမ္းတူလည္း မနက္ဖန္ လမ္းခြဲခ်င္ ခြဲမွာပဲ.. လမ္းမွာဆံုတဲ႔ လူစိမ္းႏွစ္ေယာက္ထက္ မပိုဘူး။ အခု တစ္လမ္းတည္း ဆံုေနတုန္းမွာလည္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ကတိေတြနဲ႕ ခ်ည္ေႏွာင္မထားပါဘူး”<br /><br />ျဖဴ - “ဘာလို႕လဲ”<br />ေရာင္စံု - “ကၽြန္မက မေသခ်ာတဲ့ အနာဂတ္အတြက္ ကတိေတြကို မလိုခ်င္ပါဘူး။ ခုလက္ရွိမွာ သူငယ္ခ်င္းေပမဲ႔ မၾကာခင္ စိတ္ဆိုးခ်င္လည္း ဆိုးမွာပဲ။ အဲ့ဒါက သစၥာမဲ႔တာမွ မဟုတ္တာ။ ကၽြန္မက လိမ္ညာသြားမွ ကတိမတည္မွ လူတစ္ေယာက္ကို သတ္ပစ္မယ္ ေျပာတာ။ အဲ့ဒါ ကၽြန္မကိစၥပါ။ မျဖဴျဖဴ ဝင္မ႐ႈပ္သင့္ဘူး။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ကတိစကားဆိုတာက ကၽြန္မအတြက္ အပိုပဲ..” <br /><br />အံု႕ဆိုင္းလည္ပင္းေပၚက လက္ေတြကို ျဖဴျဖဴ ျပန္႐ုတ္လိုက္တယ္။<br /><br />ေရာင္စံု - “လိုက္ခဲ႔ပါ.. ေပ်ာ္စရာေကာင္းမယ့္ တစ္ေနရာကို အတူသြားၾကရေအာင္.. ထူးထူးျခားျခားလွပေနမယ့္ အမွတ္တရေပါ့။ မီးကုန္ယမ္းကုန္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကမယ္ေလ” <br /><br />ျဖဴျဖဴ ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘူး။ ေတာအုပ္ေလး တျဖည္းျဖည္း ျပန္တိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ <br /><br /><br /><br />-6-<br /><br />ေရွးဆန္ဆန္ ေဆာက္ထားတဲ့ သူေဌးရဲ႕ တိုက္အိမ္က ညဘက္ဆိုရင္ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္ေနတယ္။ <br /><br />“သူေဌး.. ေစာေစာက လႊတ္လိုက္တဲ့လူေတြ ေပၚမလာေတာ့ဘူးဗ်”<br />“ေၾသာ္.. ႏွစ္ေယာက္လံုး ေပ်ာက္သြားျပန္ျပီကိုး”<br />“လူငယ္ေတြကို ငွားရတာ သိပ္ေတာ့မလြယ္ဘူးဗ်ာ”<br />“ထားလိုက္ပါကြာ.. ေနာက္ေန႕ ေနာက္ထပ္လူ ငွားတာေပါ့”<br /><br />... ငွားလိုက္တဲ့ လူေတြမ်ား အလုပ္မျပီးလည္း ၾကိဳေပးထားတဲ႔ ေငြယူျပီး ျပန္မလာၾကတာခ်ည္းပဲ။ ဘာျဖစ္လဲ။ ေငြရွိေနသ၍ လူေတြထပ္ငွားလို႕ ရတာပဲ။ တစ္ေယာက္မဟုတ္ တစ္ေယာက္ကေတာ့ အသံုးက်မွာပါေလ... <br /><br />* * *<br /><br />သူ႕မိဘ လုပ္ငန္းေတြ သူ႕လက္ထက္မွာ တိုးတက္ခဲ့တာ အမွန္ပဲ။ ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥအတြက္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ေနရတာ .. သူေဌးက အေတြးေတြနဲ႕ ေတာ္႐ံု အိပ္မေပ်ာ္တတ္ဘူး။ <br /><br />“ကိုကို.. ကိုကို .. ထပါဦး.. မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ပါဦး.. ကိုကိုရဲ႕ ”<br />“ဟင္... ျဖဴ .. ျဖဴ .. မင္း.. ေတာအုပ္ထဲမွာပဲ ေနလို႕ရတာ မဟုတ္ဘူးလား”<br /><br />“ကိုကို႕ကို လာႏႈတ္ဆက္တာပါ.. ေတာထဲမွာ ေစာင့္ေနရတာ သိပ္ၾကာေတာ့ ကၽြန္မပ်င္းလာျပီ.. ကိုကို လႊတ္လိုက္တဲ့ လူေတြကို ကၽြန္မ ျပန္ျပဳစားရတာလည္း သိပ္ပင္ပန္းေနျပီ..”<br /><br />“ဟင္.. ဒါ.. ဒါဆုိ ငါ့လူေတြ မင္းလုပ္လို႕ ...”<br /><br />“ဒါေပမဲ႕ေလ.. ႏႈတ္ဆက္တယ္လုိ႕ ေျပာရတာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္.. ေနာက္ဘဝဆိုလည္း ကိုကိုနဲ႕ျဖဴျဖဴ တူတူျပန္ဆံုခ