တူးသြားတဲ့ ေပါင္မုန္႔တစ္လံုးရဲ ႔ ပံုျပင္ မွ. . .
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၁)
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၂)
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၃)
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၄)
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၅)
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၆)
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၇)
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၈)
ကိုၾကီးပန္ ဆိုတာ ကိုၾကီးပန္ပဲ .. ။
တူးေနတဲ့ ေပါင္မုန္႔တစ္ခုအဖို႔ ဘာမ်ားထူးဦးမွာလဲ ?
ကိုၾကီးပန္ရဲ႕ ဘ၀မွာ ထူးျခားမႈတစ္ခု ျဖစ္လာဖို႔ ခ်ိဳေမႊးအိပန္ ဆိုတဲ့ ခ်စ္စရာ မုန္႔လွလွေလးတစ္ခု ေပၚလာတယ္။
ကိုၾကီးပန္ကေတာ့ ခါတိုင္းလိုပဲ မႈန္ကုပ္ကုပ္နဲ႔ပါ။
ကိုၾကီးပန္ကို ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလးက သတိထားမိေနတာ ၾကာျပီ။ သူမေလးက ကိုၾကီးပန္ကို သေဘာက်တယ္။ ခင္မင္ခ်င္သြားတယ္။
မီးတူးျပီး ေညွာ္နဲ႔ထြက္ေနတာကိုပဲ ရင့္က်က္ေနတဲ့ဟန္နဲ႔ ဆြဲေဆာင္မႈတစ္မ်ိဳးလို႔ စိတ္ထဲထင္ေနမိတယ္။
ျပီးေတာ့ ကိုၾကီးပန္နားမွာ တျခားမုန္႔ေလးေတြ တခါတရံမွာ ၀ိုင္းေနတတ္တာလည္း ပါတာေပါ့။
ကိုၾကီးပန္က ေလးစားအားကိုးခ်င္စရာလည္း ေကာင္းလာတာကိုး။
အျပင္ပန္းမွာ ကိုၾကီးပန္က အမူအယာ ၾကမ္းတမ္းျပီး မ်က္ႏွာမခ်ိဳေပမယ့္ မုန္႔ဆိုင္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အေႏွာက္အယွက္ေတြ ရွိလာရင္ ေနာက္မတြန္႔စတမ္း လိုက္ရွင္းေပးတတ္တယ္။
သူ႔ဘာသာ စိတ္ညစ္ေနတတ္ေပမယ့္ မုန္႔ေကာင္းေလးေတြကို ဖ်က္ဆီးမယ့္ ပိုးဟပ္ေတြ ၀င္လာတဲ့အခါမွာဆိုရင္ ေနာက္ထပ္မလာရဲေအာင္ လိုက္ေမာင္းထုတ္ေပးတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကိုၾကီးပန္ဟာ မုန္႔ဆိုင္ကို ေတာ္ေတာ္သံေယာဇဥ္ ၾကီးရွာတယ္။
အဲ့လိုအခ်က္ေတြေၾကာင့္ ကိုၾကီးပန္ကို ခ်ိဳေမႊးအိ ေလးက သိပ္ေလးစားမိတယ္။ တျခားမုန္႔ေတြနဲ႔ စကားေျပာေနခ်ိန္မွာ ကိုၾကီးပန္ ေဘးကျဖတ္သြားတာ လွမ္းျမင္ရင္ ဟန္ေတာင္ မေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ကို လိုက္ၾကည့္မိတယ္။ ကိုၾကီးပန္က သူ႔ကို အေရးလုပ္မလား လုိ႔လဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္။
ကိုၾကီးပန္နဲ႔ ခင္မင္ခြင့္ရဖို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့မလဲ ?..။ ကိုၾကီးပန္ရဲ႕ လိုက္ဖက္ညီတဲ့ လက္တြဲေဖာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္စိတ္နဲ႔ ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလး ေခါင္းစားေနတယ္။
တစ္ရက္မွာေတာ့ . . .
မီးေသြးျခင္းတစ္ခုကို ေတြ႔ျပီး ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလး အၾကံရသြားတယ္။
မီးေသြးမႈန္ေတြ လိမ္းျပီ တူးေနတဲ့ ေပါင္မုန္႔ေလးေယာင္ေဆာင္လို႔ ကိုၾကီးပန္ကို စကားသြားေျပာၾကည့္တယ္။ ဒါေပမယ့္ . . .
မီးေသြးမႈန္႔ေတြမွာ အန႔ံတစ္မ်ိဳးရွိတာေၾကာင့္ ကိုၾကီးပန္ ႏွာေခ်မိတဲ့အခါ ...
. . အမည္းမႈန္႔ေတြ လြင့္သြားျပီး သနားစရာ အေယာင္ေဆာင္ထားတာ ေပၚသြားေတာ့တယ္။
ခ်ိဳေမႊးအိေလးလည္း ကိုၾကီးပန္က သူ႔ကို ေလွာင္တာလား ဆိုျပီး စိတ္ဆိုးသြားမွာကို စိုးရိပ္သြားတယ္..။
ျပီးေတာ့ ကိုၾကီးပန္ကလည္း မုန္႔ေကာင္းေလးေတြက သူ႔လို ျဖစ္ခ်င္တာ.. လိုက္လုပ္တာကို လံုး၀ မၾကိဳက္ဘူး။
ဒီေတာ့ ကိုၾကီးပန္က ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလးရဲ႕ ပါးကို ဆြဲလိမ္ျပီး သူ မုန္႔ငယ္ေလးေတြကို ေျပာမိေနက် စကားတစ္ခြန္းကို ျပန္ေမးလိုက္တယ္။ "ေပါင္မုန္႔တစ္လံုးရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈ" ဆိုတာ ဘာလဲ .. ။
ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔ ပါးလိမ္ဆြဲခံထားရလို႔ မပီကလာအသံေလးနဲ႔ ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလးက ျပန္ေျဖရွာတယ္။
ေပါင္မုန္႔ဘ၀ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ ျပည့္စံုျခင္း ဆိုတာ . . . အရသာရွိတဲ့ မုန္႔ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္လာဖို႔နဲ႔ မ်က္ႏွာပန္းလွလွ အေရာင္းခံရဖို႔ .. ပါ။
အင္း.. မင္း နားလည္သားပဲ.. ကိုၾကီးပန္.. စကားရွည္ရွည္ေျပာျပီး မဆံုးမတတ္ေပမယ့္ ကိုၾကီးပန္ရဲ႕ ေစတနာကို ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလး နားလည္သြားတယ္။
မုန္႔လွလွေလးက ခင္ခ်င္ေပမယ့္ ကိုၾကီးပန္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ဖို႔ထက္ မုန္႔ေကာင္းစစ္စစ္တစ္ခုအျဖစ္ ပိုျပီးျဖစ္လာေစခ်င္တာကိုး။ ကိုၾကီးပန္ရဲ႕ သေဘာထားကို သိရေတာ့ ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလးက ေစတနာကို မေလးစားသလို ျဖစ္သြားလို႔ ၀မ္းလည္းနည္းသြားတယ္။
"မငိုနဲ႔ မငိုနဲ႔ .. ေနာက္ကို ဒါမ်ိဳး မလုပ္ရဘူးေနာ္.. ။"
သူ႔ခမ်ာ ကိုၾကီးပန္ကုိ သံေယာဇဥ္ မကုန္ရွာေပမယ့္ ေပါင္မုန္႔ေကာင္းေလး ျဖစ္လာေအာင္ ၾကီးစားျပီး ေနခဲ့တယ္..။ သူ႔ဘ၀ရဲ႕ ေနရာမွန္ဆိုတာ မုန္႔စင္ေပၚက ေရာင္းတန္း၀င္ မုန္႔တစ္ခု အျဖစ္ပဲ လို႔ စိတ္ထဲမွတ္ျပီး ၾကိဳးစားလုိက္တယ္။
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ခ်ိဳေမႊးအိပန္ေလးလည္း ၀ယ္သူလက္ထဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လိုက္သြားရပါတယ္။
ခုက်ေတာ့လည္း ကိုၾကီးပန္က သူ႔လည္း အ၀ယ္ခံရေအာင္ အတင္းအက်ပ္ ၾကိဳးစားေနျပန္ပါတယ္။ ၀ယ္သူယူသြားရမယ့္ အိတ္ထဲကို ဇြတ္အတင္း ၀င္တိုးေနေတာ့တာပဲ။
ကိုၾကီးပန္က သူကိုယ္တိုင္က တူးေနေပမယ့္ မုန္႔ေကာင္းေလးေတြကိုေတာ့ ျပည့္စံုတဲ့ဘ၀ကို ေရာက္ေစခ်င္တယ္။
သူကိုယ္တိုင္လည္း အတင္းအက်ပ္ မရ ရ ေအာင္ ၾကိဳးစားတဲ့အခါ ၾကိဳးစားေနျပန္တယ္။
တခါတေလမွာေတာ့ ျပင္းထန္တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုအေပၚမွာ အစြဲအလမ္း သိပ္ၾကီးေနျပီးရင္ အလြယ္တကူ လက္ေလွ်ာ့ပစ္လိုက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို ခဲယဥ္းေနတတ္ပါတယ္။
.......................................................
ကိုၾကီးပန္ရဲ႕ ပံုျပင္ေတြက ဒီလိုပါပဲ တဲ့ . . ။
.......................................................
က်န္တဲ့ အပိုင္းေတြလည္း ဆက္ေရးပါမယ္။
ဂ်ပန္ ကာတြန္းကို စာတမ္းထိုး ၾကည့္ျပီး ျပန္ေရးတာပါ ..။
ဘာသာျပန္တာ ေႏွးေနလို႔ သည္းခံအားေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္။
Saturday, November 29, 2008
ကိုၾကီးပန္ ရဲ ႔ ေန႔ရက္မ်ား (၉)
Posted by
ရႊန္းမီ
at
11:34 PM
8
comments
Links to this post
Labels: ဘာသာျပန္
Saturday, November 22, 2008
ေခါင္းစား၏
အၾကိဳက္ဆံုးက ငါးေခါင္းဟင္းပါ။ .. ဒါေပမယ့္ ပုစြန္ေခါင္းေတာ့ မပါဘူးေပါ့ေလ။
အဲဒီလို မဆိုင္တာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာနဲ႔ ေခါင္းပိုစားမိေတာ့မွာပဲ. . ။

အမွန္က စာလာဖတ္တဲ့သူေတြ အတြက္ စာေတြ ကဗ်ာေတြ မေရးႏိုင္တာရယ္.. သီခ်င္းေတြကလြဲလို႔ ဘာမွ မွ်ေ၀ဖို႔ မရွိတဲ့ ငပ်င္းဘ၀ ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္ေနတာရယ္ .. ေပါက္ကရေတြ ေလာက္ေတာင္ ေရးဖို႔ ထြက္မလာတာရယ္.. စတာေတြနဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာ ေခါင္းစားေနတာပါ။...
ဒီတစ္ခါလည္း မေလးမ တက္ေရးခိုင္းတာကို ေနာက္က်မွပဲ ေရးေပးမိျပန္ျပီ။
မမြန္ ေရးေစခ်င္တာလည္း သတိရရက္ ေရးလို႔ မထြက္ဘူး။
ေရးခ်င္စရာေတြ မေရးျဖစ္တာ မ်ားသြားလို႔ ကိုယ့္ေခါင္းကိုယ္ ျပန္စားမိတယ္ ထင္တယ္။ မခင္ဦးေမ ေျပာသလိုပဲ ေရးရေတာ့တာပဲ။ (ကိုဇူလိုင္ဆီကလည္း တက္ေၾကြးအသစ္ မစခံလိုက္ရပါတယ္။ လာမယ္ၾကာမယ္ ဗ်ိဳ႕..။) နားလည္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေက်းဇူးလိုက္တင္ေနရတာလည္း အတင္ခံရလြန္းလို႔ လန္႔ကုန္ျပီလားမသိ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ စားပြဲ မဆံ့ေတာ့ဘူး ေျပာေနတယ္။
...
ျပီးေတာ့ စာထပ္ေရးဖို႔ စိတ္ကုန္ေနတာ။
လူကို အျမင္ကပ္ျပီး စာေတြကို ဖတ္လုိက္ ေ၀ဖန္လိုက္ လုပ္ခ်င္တဲ့သူေတြ အပ်င္းေျပ ေလွ်ာက္ေျပာခံဖုိ႔မွ မဟုတ္တာ။ ခင္တတ္ရင္ေတာ့ ၾကိဳဆိုပါတယ္။ စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ အမွားရွာေပးတာ နည္းတဲ့ေစတနာ မဟုတ္ဘူး။ စာ၊ ကဗ်ာေတြ ဘန္းျပျပီး ဟိုကဒီက သနားတာ ခံဖို႔မွ မဟုတ္တာ။ ဘာလို႔ စာေရးခ်င္ေသးလဲ ကိုယ့္ဘာသာ သိရင္ . . . (အင္း.. မသိေတာ့ ဘာမွ မေျပာတတ္ဘူး။)
ေရးခ်င္လို႔ေတာင္ ေရးေနတာပဲေလ.. ေျပာခ်င္လည္း ေျပာပါေစေတာ့။ ကိုယ္က ျဖည္းျဖည္းပဲ ေရးတတ္တာ။ မနားမေန ေျပာရတဲ့သူ ေမာေနမွာစိုးလို႔။
စာေမးပြဲ ျပီးေတာ့ မႏိုင္တႏိုင္ ေျဖလာတဲ့ ကိုယ့္အျဖစ္ကိုယ္ ရယ္ခ်င္ေနတာနဲ႔ မ်က္ႏွာပိုးက မေသဘူး။ စိတ္ညစ္စရာေတြ မ်ားေနေတာ့ စိတ္ညစ္တဲ့ ရုပ္ၾကီးနဲ႔ မေနခ်င္ေတာ့လို႔ပါ။ အေရးထဲ ေျဖႏိုင္တယ္ ထင္ျပီး လာရိတဲ့သူက ရွိေသးတယ္။ အေကာင္းဘက္ကေန အျမင္ခံရတာ ကံေကာင္းျခင္း တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ သိပ္အဆင္ေျပေနတယ္မွတ္ျပီး ကဖ်က္ကယက္ ေႏွာက္ယွက္တာလည္း ရယ္စရာ တစ္မ်ိဳးပါပဲ။
ေခါင္းပူေနခ်ိန္ဆို တိုက္ဆိုင္မႈေတြက မ်ားတတ္လိုက္တာ။ ဖြားဖြားက ေဆးရံုတင္ထားရတယ္တဲ့။ သံုးရက္ရွိျပီ။ တစ္ေန႔က ခြဲခန္း၀င္ရတယ္ ေျပာတယ္။ ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္သလဲ ထပ္မေမးရဲေသးဘူး။ အေ၀းၾကီးကေန ဘာမွ လွမ္းလုပ္ေပးႏိုင္တာလည္း မဟုတ္လဲနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲ ျပာယာခတ္ေနရျပန္ျပီ။ လူၾကီးေတြနဲ႔ စကားေျပာရတာကလညး္ တစ္ခုခုဆိုရင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစုိးလို႔ ဆိုျပီး အမွန္တိုင္း မေျပာခ်င္ရတာနဲ႔။ ဟိုစကားခ်န္ ဒီစကားခ်န္နဲ႔။ . . .
Posted by
ရႊန္းမီ
at
11:41 PM
15
comments
Links to this post
Saturday, November 15, 2008
Lavender Collection
ဟိုသြားဒီသြားနဲ႔ ေကာက္ရလာတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။
Lavender ပန္းရနံ႔ဟာ လူကို ေအးခ်မ္းစြာ အိပ္ေပ်ာ္ေစတယ္ လုိ႔ ၾကားဖူးတယ္။ သူ႔ရနံ႔ သင္းသင္းရွရွေလးက စိတ္ညစ္ရႈပ္ေထြးမႈေတြကို ခဏေလာက္ ေမ့သြားေစတယ္ တဲ့။
ဒီလို ပန္းနာမည္ ယူထားတဲ့ သီခ်င္းသံစဥ္ေတြလည္း အဲ့ဒီပန္းလိုပဲ လို႔ ထင္မိတယ္။
စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြ ေျပဖို႔ ေပါ့ . . ။
Posted by
ရႊန္းမီ
at
10:30 PM
9
comments
Links to this post
Labels: သီခ်င္း
Thursday, November 13, 2008
စီနီယာ
" စာေမးပြဲၾကီး နီးလာျပီ။ ေျပးၾကစို႔ေလ အထုပ္ကေလးနဲ႔။ " . . .
. . . ဆိုတာ စီနီယာေတြ ထြင္ခဲ့တာ ဟုတ္မဟုတ္ မသိေပမယ့္ သူတို႔ကို ေနာက္စရာ ျဖစ္ေနတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဘယ္သူမွ တျခားကို မေျပးပါဘူး။ :-)
စာေမးပြဲ နီးလာေတာ့ ေက်ာင္းက တခ်ိဳ႕စီနီယာေတြ လူခ်င္းဆံုမွာေၾကာက္လို႔ ကန္တင္းေတာင္ မလာေတာ့ပဲ ထမင္းထုပ္ေလးေတြ ဆြဲျပီး ေခ်ာင္မွာ စာၾကည့္ေနၾကတာကို ေျပာတာပါ။
" ဂ်ဴနီယာေတြ စာလိုက္ေမး.. စီနီယာ စိတ္ညစ္ေျပး " ဆိုတဲ့ ခပ္ေပါေပါ ဂ်ဴနီယာေတြ ခ်ိဳးတဲ့စာေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။
ရႊန္းမီတို႔လို အေမးအျမန္းထူတဲ့ ဂ်ဴနီယာေတြေၾကာင့္လို႔ အျပစ္တင္ မေစာေစခ်င္ပါဘူး။
"ေမးပါမ်ား စကားရ" .. စာအုပ္ေဟာင္း၊ မွတ္စုေဟာင္းေတြ၊ important tips ေတြလည္း ရတတ္ပါတယ္။ ေစာေစာစီးစီး ေမးျမန္းထားရင္ေပါ့။ စာေမးပြဲနီးမွေတာ့ စီနီယာေတြလည္း ေခါင္းပူေနျပီ။ ေပါက္ကရေတြ ေျပာလႊတ္တတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ မေမးလိုက္ရတာထက္စာရင္ အ႐ံႈးမရွိဘူး လို႔ သေဘာထားျပီး ဘယ္လိုေျဖေျဖ ေမးစရာရွိရင္ေတာ့ ထမင္းစား ေရေသာက္ မေရွာင္ လိုက္ေမးတာပါပဲ။ စီနီယာတိုင္းကို သေဘာေကာင္းျပီးသား လို႔ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။
စီနီယာတစ္ေယာက္ကေတာ့ စီနီယာခ်ည္း အားကိုးေနရင္ စီနီယာ မျဖစ္လာပဲ စီနီယာနဲ႔ ျဖစ္ေနဦးမယ္ လို႔ ေနာက္သလို ေျပာင္သလို ျခိမ္းေျခာက္သလိုလို ဆံုးမသြားပါတယ္။
ဘယ္ပံုစံနဲ႔ပဲ လမ္းျပသြားသြား စီနီယာေတြကို ေက်းဇူးတင္ေနခ်င္လို႔ သတိတရ ရွိေနခ်င္လို႔ ေရးလိုက္တာပါ။
Posted by
ရႊန္းမီ
at
1:10 AM
9
comments
Links to this post
Labels: စံုစီနဖာ
Sunday, November 9, 2008
The Interview Tag
(တဂ္ေရးခိုင္းတိုင္း အခ်ိန္ဆြဲသလို ျဖစ္ေနလို႔ မေလးမ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာ စိုးတာနဲ႔ အလုပ္မ်ားတဲ့ၾကားက ၾကိဳးစားျပီး ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။
.. တျခား ေရးစရာေတြလည္း ျဖည္းျဖည္း ဆက္ေရးပါဦးမယ္။)
------------------------------
(၁)
ေမး ………. (တဂ္ခံရတဲ့သူ ) နဲ႔ မေလးမ (တဂ္တဲ့သူတို႔) ဘယ္လိုမ်ား ဆက္ဆံပတ္သက္လည္း မသိဘူးေနာ္
ေျဖ……….. အင္တာနက္ထဲက ညီအစ္မ။
(၂)
ေမး……….သူ႕အေပၚ ရႊန္းမီရဲ႕ထင္ျမင္ခ်က္ ၅ ခ်က္ေလာက္ေျပာျပပါလား ?
ေျဖ………
၁။ မိတ္ကပ္ ႏႈတ္ခမ္းနီ ၾကိဳက္တယ္။
၂။ တတ္ေျမာက္ထားတဲ့ ဗိသုကာ ပညာကို ေလးစားတယ္။
၃။ အေတြးေလးေတြကို သရုပ္ေဖာ္တဲ့ စာေတြေရးတာ သိပ္ေကာင္းတယ္။
၄။ ဟိုအစ္ကိုၾကီးရဲ႕ မခင္ႏွင္းဆီ လိုပဲ ခပ္ဆင္ဆင္.. ကိုေကာင္းကင္ၾကီးရဲ႕ သနပ္ခါးပန္း ျဖစ္ပါတယ္။
၅။ ျပီးေတာ့ . .
ဘေလာ့ဂါေတြကို အမွတ္တရ .. စြပ္ျပဳတ္ ခ်က္တိုက္ဖူးသလို ခပ္ဆင္ဆင္ စာေတြထပ္ေရးဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
(၃)
ေမး….အမွတ္တရ အျဖစ္ဆံုး ရႊန္းမီ အတြက္ လုပ္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ အရာေလးမ်ားရွိလား ?
ေျဖ….. ပထမဆံုး တက္ေရးခိုင္းတဲ့ အစ္မၾကီးေပါ့။
(၄)
ေမး…… အမွတ္တရအျဖစ္ဆံုး သူေျပာခဲ့တဲ့ စကား ?
ေျဖ….. ဇန္န၀ါရီ လဖြား ညီအစ္မေတြ ..။
(၅)
ေမး………သူသာ ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ရင္ ဘာလုပ္မလဲ ?
အယ္.. ဦးေကာင္းကင္ကို ေၾကာက္ေပမယ့္ မရဲတရဲေလး ေျဖၾကည့္မယ္.. အဟဲ ။
သိထားတဲ့အထဲက သေဘာအက်ဆံုး အရည္အခ်င္းတစ္ခုကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ .. ဥယ်ာဥ္ပါတဲ့ အိမ္ကေလး ကိုယ္တိုင္ ဒီဇိုင္းဆြဲ ေဆာက္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုမယ္။
(၆)
ေမး….. ခ်စ္သူသာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူ႕ဘက္က ဘာေတြ ျပဳျပင္ဖို႔လိုမယ္ထင္လဲ ?
ေျဖ…. ႏႈတ္ခမ္းနီမဆိုးရ။ ႏႈတ္ခမ္းနီ ဆိုးရင္ ခ်စ္သူ မလုပ္ရ။ (ဟင္း ဟင္း)
(၇)
ေမး………သူက ရႊန္းမီရဲ႕ ရန္သူျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေရာ ?
ေျဖ………'ရန္သူ' ျဖစ္ေနရင္ .. 'ရူသန္' လို႔ နာမည္ေျပာင္ ေခၚမယ္။ ;-)
(၈)
ေမး….ရန္သူျဖစ္လာႏိုင္စရာအေၾကာင္းအရင္းကေရာ ?
ေျဖ…. နာမည္ကို 'ရန္သူ' လို႔ ေျပာင္းလိုက္ရင္ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ ထင္တယ္ ;-]
(၉)
ေမး…. သူ႕အတြက္ ရႊန္းမီ ဆႏၵအရွိဆံုး လုပ္ေပးခ်င္တာေလးမ်ားရွိလား ?
ေျဖ…. ေလာေလာဆယ္ မေလးမေရးခိုင္းတာ ေရးေပးတယ္…။ ျပီးေတာ့ .. အဲ .. စာေကာင္းေကာင္းေလးေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေရးေပးရမယ္။
(၁၀)
ေမး….. သူ႕အေပၚျခံဳငံုျပီး သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ ဘယ္လိုျမင္လဲ ?
ေျဖ…. အဲ.. အင္း.. ကြန္ျပဴတာေပၚက ၾကည့္တာေတာ့ . . . သေဘာေကာင္းမယ့္ပံုပါ။ :-)
မေလးမဟာ အရမ္းေတြးေခၚတတ္ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ျပီး ခင္မင္စရာေကာင္းတဲ့ OnlineSister တစ္ေယာက္ပါ။
(၁၁)
ေမး….. ရႊန္းမီ အေပၚ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကိုေရာ ဘယ္လိုျမင္လဲ ?
ေျဖ… ျပန္သိရသေလာက္ေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္အျမင္မွာ ရႊန္းမီဟာ အရွိထက္ပိုျပီး လိမၼာေနတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အပင္ပန္းခံ အတင္းေျပာေပးတဲ့သူေတြကို ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါတယ္။ :-]
(၁၂)
ေမး… ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေက်နပ္မိတဲ့ ရႊန္းမီ ရဲ႕ characteristic ေလးေျပာျပပါလား ?
ေျဖ… သိပ္မရွိပါဘူး။ သနားတတ္တာ၊ အားနာတတ္တာ၊ ကူညီတတ္တာေတြအတြက္ သူမ်ားေတြ ေက်နပ္ေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိပ္ေက်နပ္လွတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
(၁၃)
ေမး…. ဒါဆို ကိုယ့္ကုိယ္ကို အမုန္းဆံုး characteristic ေလးကေရာ ?
ေျဖ….. စိတ္ညစ္ေနရင္ စိတ္႐ႈပ္ေနရင္ ဘာမွလုပ္လို႔ မရတာ။
(၁၄)
ေမး….ကိုယ္အျဖစ္ခ်င္ဆံုး လူစားမ်ိဳးက ဘယ္လိုလဲ?
ေျဖ…. ေအးေအးေဆးေဆး။
(၁၅)
ေမးးး … ခ်စ္ခင္ဂရုစိုက္တဲ့လူေတြကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါလဲ ?
ေျဖ… နားလည္ေပးတဲ့အတြက္ အျမဲတမ္း ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။
------------------------------
မေလးမေရ… သတိတရ ေရးခိုင္းတာေလးကို ေက်းဇူးတင္စြာ ေရးၿပီးပါၿပီ။
အင္း.. တဂ္ရမယ့္ သူကို စဥ္းစားမရ . . . ဒီစာေလးကို ဘယ္သူဆက္ေရးေပးမလဲ??
ရႊန္းမီကိုယ္တိုင္လည္း မအားလို႔ မတဂ္ေတာ့ပါဘူး။
(အေၾကြးေတာင္းရင္ အတိုင္ခံရမွာ ေၾကာက္လို႔ မဟုတ္ပါ။)
Posted by
ရႊန္းမီ
at
11:28 PM
5
comments
Links to this post
Labels: Tag တက္သမွ်
Friday, November 7, 2008
R.S.V.P.
Invitation Card တခ်ိဳ႕ မွာ ဒီ R.S.V.P. ဆိုတဲ့ စာေလး ပါလာတတ္ပါတယ္။
အခ်ိန္ ေနရာ ေတြ ဖတ္ၾကည့္ျပီး ေအာက္နားမွာ ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာ နဲ႔ အတူ အဲ့ဒါေလး ပါလာတာပါ။
ဒါနဲ႔.. ဘာေလးပါလိမ့္ လို႔ လိုက္ရွာလိုက္ေတာ့ ေအာက္မွာ ျပထားသလို ေတြ႔ရတယ္။
The term R.S.V.P. comes from the French expression "répondez s'il vous plaît", meaning "Please Respond".
If R.S.V.P. is written on an invitation it means the invited guest must tell the host whether or not they plan to attend the party.
မူရင္းစာသားက ျပင္သစ္လိုပါ။
အဓိပၸာယ္က ဖိတ္တဲ့ဆီကို လာႏိုင္ မလာႏိုင္ အေၾကာင္းၾကားပါ တဲ့။
အဂၤလိပ္ထံုးစံမွာ စကား လွလွ ေျပာခ်င္ရင္ ျပင္သစ္လို ေျပာၾကတယ္။ လူရွိန္ေအာင္ေပါ့။
အေရးၾကီးတာက အဲ့ဒီ စာေလးလံုး ပါလာရင္ ကိုယ္သြားမယ့္ဆီကို သြားျဖစ္ မျဖစ္ အေၾကာင္းၾကားရတာပါ။
အေကၽြးအေမြး ေနရာထုိင္ခင္း စတာေတြ စီစဥ္ဖို႔ အဆင္ေျပေအာင္ ဖိတ္ၾကားသူဘက္က ၾကိဳသိဖို႔ အေၾကာင္းၾကားေစခ်င္တာပါ။
ၾကိဳမေျပာမိရင္ ဖိတ္သူေရာ ဖိတ္ခံရသူေရာ စိတ္ရႈပ္စရာေတြ ျဖစ္တတ္တာမို႔ ဗဟုသုတ မွ်လိုက္တာပါ။
(သိျပီးသား ဆိုရင္လည္း မ်က္လံုးေညာင္းေအာင္ ႏွိပ္စက္တယ္လို႔ မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။)
ဒီကေန ေခ်ာင္းၾကည့္လာျပီး ျပန္ေျပာျပတာပါ။
The Meaning of R.S.V.P.
Posted by
ရႊန္းမီ
at
12:54 AM
1 comments
Links to this post
Monday, November 3, 2008
တုန္ခါမႈ ေလာက
အေရာင္ မရွိတဲ့ ညေနခင္းမ်ား
ဖိုတြန္ ရင္ခုန္သံမ်ား
ႏွလံုးသားနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းက်
အေရာင္ မရွိဘူး ။
အလင္း အေမွာင္ မရွိဘူး ။
အနီး အေ၀း လည္း မ ရွိ ဘူး ။
ေလထုနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းက်
ႏွလံုးသားေလးက တဆတ္ဆတ္ က ခုန္
ခံ စား လိုက္ ၾက
က ခုန္ လိုက္ ၾက
ဒီလိုနဲ႔ . . .
ဒီလိုနဲ႔ . . .
အိုး ... ရုတ္တရက္
ေစာင္းၾကိဳး ျပတ္သလို
ျဖိဳးကနဲ
ျဖတ္ကနဲ
ဘာျဖစ္သြားၾကသလဲ ? ? ?
ဘယ္သူမွမသိ
ဘယ္ သူ မွ မ ရွိ ၾက . . .
ခုနက ဒီနား
က ခုန္ ခဲ့ ၾက သ လား ? ?
အင္း .. ဒီလိုမ်ိဳးမ်ားလည္း
ေမးသူ မရွိၾက နဲ႔ ေပါ့ . . ။ ။
(တစ္ခါက ကဗ်ာေရးသူ)
.........................................
ကဗ်ာမေရးေတာ့သူတစ္ေယာက္ တစ္ခ်ိန္က ေရးခဲ့တဲ့ .. ကဗ်ာတစ္ခုကို ျပန္ေတြ႔လို႔ ခ်ီတုံခ်တံု စဥ္းစားရင္း မွ်ေ၀ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။
အစက အေလးအနက္ မထားမိေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္း နားလည္လာရတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို တစ္ေယာက္ထဲ သိမ္းထားရမွာ ႏွေမ်ာလို႔ပါ။
ကဗ်ာရွင္ ျပန္ေတြ႔မိရင္ နားလည္ေပးႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။
ကေလာင္အမည္ မမွတ္မိ။ ကဗ်ာမေရးျဖစ္ေတာ့တာလည္း ႏွစ္နဲ႔ခ်ီေနျပီလို႔ သိရပါတယ္။
ေပးသူကိုယ္တိုင္ မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ ၾကာေနေပမယ့္ ျပန္ေတြ႔မိတိုင္း ေက်းဇူးတင္ဆဲပါ။
Posted by
ရႊန္းမီ
at
4:00 PM
8
comments
Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
. . .